Amfetamina za kioskiem

Ile chcecie tej amfetaminy? Grama, może pół? Chodźcie ze mną za kiosk, to dostaniecie - powiedział nam narkotykowy diler z dworca PKS w Gdańsku. Nasi reporterzy sprawdzili wczoraj jak łatwo można kupić narkotyki w Gdańsku. Wystarczyła chwila, a wychudzony mężczyzna wyciągnął z portfela biały proszek i wcisnął nam go do kieszeni.
- Nie chce mi się wierzyć, że nie mieliście żadnych problemów z kupnem narkotyków - mówi jeden z gdańskich policjantów. - Zwykle sprzedają "towar" ludziom zaufanym.
Około godz. 13 pojawiamy się na dworcu PKS w Gdańsku. Chcemy kupić marihuanę. Podchodzimy do młodego chłopaka siedzącego przy drzwiach wejściowych do hali biletowej. Od razu widać, że jest narkomanem.
- Możesz załatwić jakąś trawkę? - pytamy.
- Nie, ja nie mam. Ale zapytajcie stojących tam dalej - chłopak pokazuje na grupkę młodzieży. - Tylko że z trawką to tutaj ciężko.

Od wskazanej grupy po chwili odłącza się mężczyzna. Podchodzimy i pytamy o narkotyki.
- Szukamy czegoś do palenia, może być marihuana?
- No nie wiem, a co wyście za jedni? - pyta podejrzliwie. - Nie znam was. Skąd mam wiedzieć, czy nie jesteście z policji.
Po chwili rozmowy mężczyzna przekonuje się do nas.
- OK! Trzydzieści złotych za gram - mówi. - Chodźcie za mną.
Idziemy ulicą 3 Maja w kierunku cmentarza. Po kilkuset metrach zatrzymujemy się przy schodach prowadzących pod górę w las.
- Zaczekajcie chwilę. Ale najpierw zaliczka 10 zł.
Wręczamy banknot. Człowiek znika. Po chwili pojawia się i mówi, że musimy jeszcze zaczekać, bo są pewne problemy. Odchodzi, ale tym razem już nie wraca. Straciliśmy pieniądze.
Wracamy na dworzec.
- Co? Naciągnęli was? - pyta inny narkoman z dworca. - Oni są z tego znani. Wielu tak się dało nabrać.
Pytany czy u niego możemy coś kupić, odpowiada, że bez problemu, ale tylko heroinę i amfetaminę.
- Jeżeli chodzi o marihuanę, to muszę pojechać na osiedle i załatwić. Będę o 16.30 i wam przywiozę.
O godz. 16.30 ponownie wracamy na dworzec. Umówionego dilera nie ma. Są jednak inni. Podchodzimy.
- Co możecie załatwić od razu? - pytamy. - Śpieszy nam się.
- Mam amfę - mówi starszy mężczyzna.
- Może być.
Człowiek prowadzi nas za pobliski kiosk z prasą. Amfetaminę ma zapakowaną w plasitkowy woreczek. Całość schowana w portfelu. Płacimy 30 zł i odchodzimy.
Po powrocie do redakcji natychmiast dzwonimy na policję. Mamy się stawić w najbliższym komisariacie. Dokonując zakupu popełniliśmy bowiem przestępstwo. Musimy złożyć zeznania i zostać przesłuchani.
- Takie są procedury. Może zeznania reporterów "Dziennika" pozwolą ująć dilerów z dworca - mówi jeden z policjantów. - Na pewno dostaliśmy od was dodatkowy trop.
- Dilerów łapiemy bardzo wielu. Co chwila pojawiają się jednak nowi - mówi Gabriela Sikora, rzecznik KWP w Gdańsku. - Poprzez tych drobnych handlarzy próbujemy dotrzeć do tzw. grubych ryb. To bardzo trudne. A oni są najważniejszym ogniwem w tym procederze.

(Jul, ph)