Cze

Długo jestem z hyperkiem, całe lata przeglądam forum, to pierwszy mój post i od razu zakładam temat

Moja partnerka(26l) od pół roku boksuje się z stanami depresyjnymi, ma niskie poczucie własnej wartości, emanuje negatywną energią(bardzo dużo rozgoryczenia) i nie potrafi wykrzesać z siebie pozytywnego nastawienia, jest wrażliwa na jakiekolwiek sytuacje które ją emocjonalnie dotykają stąd często pojawia się płacz. Nie ma w niej chęci wyjścia do ludzi, brakuje siły do podjęcia inicjatywy. Stała się też zaborcza, obawia się mojego otoczenia, ma problemy z akceptacją tego, że jestem pozytywnie nakręcony kiedy przebywam z przyjaciółmi. Staram się jak mogę ale jedna osoba nie da rady wykrzesać tyle positive vibes, żeby starczyło dla dwóch. Ona jest sportowcem, bardzo dobrym w tym co robi, trenuje innych ludzi i sama bierze udział w zawodach jednak cały wolny czas spędza w łóżku, nie ma w niej chęci wyjścia do ludzi, brakuje siły do podjęcia inicjatywy. Stała się też zaborcza, obawia się mojego otoczenia, ma problemy z akceptacją tego, że jestem pozytywnie nakręcony kiedy przebywam z przyjaciółmi.

Zgodnie z zaleceniami psychologa sportowego udaje się do psychiatry aby przepisał jej leki na depresję, antydepresanty. Teraz pytanie, które jest kluczem, jak mogę ją wspomóc w tej terapii? Jest tu sporo osób, które są w trakcie lub taką terapię przeszły, co by Wam podczas niej pomogło? Jaki rodzaj wsparcia?

Pozdrowienia :)

ostre dymanko jedyne co mi przychodzi na mysl i wielokrotne orgazmy :)

Pokaż jej wasze wspólne zdjęcia, na których jesteście szczęśliwi i powiedz, że tęsknisz za tą osobą na zdjęciach. - Na mnie to działało w tego typu sytuacjach.
Poza tym, licz się z tym, że sama farmakoterapia może nie wystarczyć i potrzebna będzie również psychoterapia.
Co do antydepresantów - bądź dla niej wsparciem (bo zwłaszcza na początku człowiek ma jeszcze mniej energii do życia, niż przed podjęciem leczenia) ale nie niańką. I aktywizuj do wspólnych zajęć.
Fajnie, że szukasz pomocy już od samego początku. Życzę Ci wytrwałości a dziewczynie wygrania tej nierównej walki z chorobą.