TALK - Rozmowy [H]

[ledzeppelin2]

Nerwica to przejebana sprawa. Lęk zjada człowieka każdego dnia. Lęk o co?
Niekonktretny. Pieprzone przeczucie, że stanie się coś złego już zaraz. Dostanę śmiertelnej choroby, pobiją mnie, wszytsko trafi chuj..
Mimo, że podświadomie wiem jakie to nierealne scenariusze przewijają się w głowie i że to tylko wkręty,to codziennie się boję.
Nie rozwinąłem pełni możliwości przez nerwicę,a może to jest już wszytsko, tak po prostu.
Codziennie myślę żeby zajarać, wyluzować,ale... boję się.
Boje się jakiś schiz, kardiozwały. Kiedys mj mnie pokarała. Sedno nerwicy kurwa rozkminiać od tygodni "dzisiaj sobie zapale" i w końcu nie palę.
A wraz z tym kurestwem idzie depresja,bo czuję się jakbym żył w klatce.
Jestem zdrowy jak koń,ale bania do pizdy. Chciałbym najbardziej na świecie mieć wszytsko gdzieś i szaleć, ale coś trzyma mnie za ryj i nie pozwala.
Jestem już zmęczony jakbym przeżył 120 lat na tej ziemi i czasami marzę o śmierci żeby mieć już spokój.
Moja matka i siora też znerwicowane i wszystkiego się boją.
Zaraz ktoś napisze że antydepresanty,ale one chuja dadzą oprócz zamaskowania problemu i zrobienia żywego zombie.
Miał ktoś może podobne jazdy i dał radę?

Idealnie to opisałeś. Tak się właśnie czuję .
A człowiek z nerwica im starszy to zamiast się rozwijać i uczyć to jakby gaśnie .
Jeszcze w liceum byłem dobrej myśli.
Potem studia , pierwsza praca i jak już zacząłem się codziennie do roboty budzić z lękiem to zacząłem umierać od środka .
Potem wiadomo . alkohol umiarkowanie, potem używki które pozwoliłyby uśmierzyć ten lek irracjonalny .
To tylko pogorszyło sprawę.
Używki sprawiły że ten lek jakby rekal odjął zniknął. Nie trudno było się w takim wypadku wjebac po uszy jak człowiek się czuł w końcu normalnie .
Teraz wracam do punktu wyjścia bo dragi były tylko dobre na krótką metę a w rezultacie pogorszyły stan ale to każdy musi przejść na własnej skórze mimo wielu głosów że to nic nie da i pogorszy sprawę.

[Verbalhologram]

Nerwica to nie jest bezpośrednio lęk, nerwy to ciśnienia i spięcie, agresja i autoagresja, a projekcje tego o czym aktualnie się myśli mogą być błędnie interpretowane jako przyczyna nerwicy, a z kolei lęk który ciągnie się w nieskończoność może być przyczyną nerwicy kiedy już gubi się logikę radzenia sobie z lękami. Znam doskonale jedno i drugie i wydaje mi się że wiem co mówię.

[ledzeppelin2]

Nie no. Wiadomo że jest lęk a on prowadzi do nerwicy . Na zasadzie skutku i przyczyny .
A co się wcześniej dzieje , jakie w mózgu zaburzenia które prowadzą do wolnoplynacego lęku to ciężko dojść inaczej byśmy mieli większe szanse na wyleczenie . U mnie są to zarówno czynniki biologiczne tj stan neurotransmiterów
Czynniki społeczne - tj dysfunkcyjna rodzina typowo polska. Niby wszystko okej ale ojciec czasem matkę sprał , wiecznie krzyk i alkohol w domu
Czynniki sytuacyjne - wypadek samochodowy w dzieciństwie , 2 hospitalizację do 3 roku życia (przepuklina brzuszna i nerczyca )

Nerwica prowadzi też do depresji .

[pomasujplecki]

Nerwica to przejebana sprawa. Lęk zjada człowieka każdego dnia. Lęk o co?
Niekonktretny. Pieprzone przeczucie, (...)
Zaraz ktoś napisze że antydepresanty,ale one chuja dadzą oprócz zamaskowania problemu i zrobienia żywego zombie.

Idealnie to opisałeś. Tak się właśnie czuję .
A człowiek z nerwica im starszy to zamiast się rozwijać i uczyć to jakby gaśnie .
Jeszcze w liceum byłem dobrej myśli.
Potem studia , pierwsza praca i jak już zacząłem się codziennie do roboty budzić z lękiem to zacząłem umierać od środka .
Potem wiadomo . alkohol umiarkowanie, potem używki które pozwoliłyby uśmierzyć ten lek irracjonalny .
To tylko pogorszyło sprawę

Chłopaki sam wiem jak to jest.
Niestety nie wiem czy jest wyjście z tej chujozy po za antydepresantami które jak kolega Jov słusznie zauważaja tylko maskują problem robiąc z człowieka zombie.

Może to jest genetyczne, może to nieuleczalne rysy w mózgu z dzieciństwa.

Natomiast

Tez jestem ciekaw czy taka terapia komuś pomogła. Przymierzam się do pojscia do psychologa od paru miesięcy xD

Zawsze mnie to ciekawiło bo w sumie terapeuci leczą lęki ale nie wyobrażam sobie w jaki sposób terapeuta przez zmianę myślenia miałby zrobić coś więcej niż tylko uświadomić że racjonalnie ten lęk nie jest racjonalny co raczej tajemnicą dla nas tu nie jest..

[Verbalhologram]

Wogóle u mnie to jest tak że ja chyba dożywotnio już będę medytował spokojnym oddechem, żeby kontrolować i mieć czas na spokojne myślenie żeby uprzedzić nerwicę, i jakoś to właśnie chyba mam wrodzoną rysę lub nawet wiele z dzieciństwa i otoczenie mnie przygotowało że to może mi się odbić na tzw stare lata, i jak teraz mam zachowanie z przedziału chorobowego, o ile tylko jest to nerwowa sytuacja, to jak kiedyś jebłem pięścią w stół, co przypomniało mi się że takie kumulacje już mi minęły, to każdy brał poprawkę że chory i nawet się leczy, i gdyby nie tematy nie do ominięcia jako bycie z rodziny dysfunkcyjnej, i tematy DDA, którą to rysę trzeba już zaakceptować, to przyznam że jestem już na etapie, jeśli chodzi o własne samopoczucie i nie wybiegam za daleko ruszając temat sukcesu w życiu, to oprócz tego że dożywotnio chyba już jestem przypisany do chemioterapii psychiatrycznej, to często nawet łapię dobry zdrowy nastrój. Z tym że tak jak właśnie napisałem każdy dzień muszę resetować lekarstwami.

[JovanKutasic]

Wg. mnie nerwica jest dziedziczna po rodzicach, czyli jest niejako charakterem. Mnie opuszcza tylko pod wpływem alkoholu. Każda inna używka, suplement, ziółko - schizują. "Coś się stanie złego".
Wg. testu MP2I? jeśli nic nie przekręcam, jestem hipochondrykiem i trochę paranoikiem. Jak to kiedyś powiedziała mi pani psycholog, nerwica to jazda z zaciągniętym hamulcem ręcznym.
Będę kminił remadia,bo nie chcę się poddawać,ale to gówno jest jak wspominałem poniekąd cechą charakteru już, tj. mocno się wrosło.

[Verbalhologram]

Ja mam wrażenie że nerwica to forma samoobrony.

[pomasujplecki]

A ja mam wrażenie że to forma autodestrukcji, kary egzystencjalne zesłane przez boga za naszych przodków.
Obydwaj mamy rację.

Nerwica to choroba/zaburzenie, nie można tego sprowadzać do takiego banału jak samoobrona bo wtedy mówimy o zdrowym stresie.

[Verbalhologram]

@pomasujplecki
Wieczorem chyba już po lekach pisałem, i za bardzo uogólniłem, chodziło mi o manifestację, porażenia prądem otoczenia w celu przekazania przesłania w postaci "dajcie mi spokój, bo mam paralizator".

[Tryq]

Matka z CHAD, ojciec nerwicowiec, rozwiedli się jak miałem 2 lata. Od zawsze miałem jakiś lęk uogólniony.
Jednak wierzę , że da się nad tym zapanować, tylko wymaga to katorżniczej pracy, codziennych rozmów z samym sobą, opieki nad swoim wewnętrznym dzieckiem, miłości do siebie.
Z lekami (brałem SSRI) jak już gdzie indziej pisałem, to miałem ten problem, że one maskują cały problem i tak rozleniwiają , że nie chce się nad nim pracować, bo po co.
Ale jak przyjdzie odstawić (miałem dość uboków innego rodzaju), to wszystko wraca po czasie ze zdwojoną mocą. Dlatego zostaje wybór albo leki do końca życia i serotoninowy spokój w tle, albo próbować pracować nad samym sobą mając przy tym wzloty i upadki. Co jest lepsze każdy sam musi sobie odpowiedzieć.