TALK - Rozmowy [H]

[pol90]

Różnica jest taka, że u dilera kupują ludzie, którzy jak byli dziećmi, młodzieżą to rozrabiali, bili słabszych, uzyskiwali gorsze wyniki w nauce itp. , a w aptece kupują ludzie, którzy nie należą do tej grupy.

[1waytikt2tickletown]

Różnica jest taka, że u dilera kupują ludzie, którzy jak byli dziećmi, młodzieżą to rozrabiali, bili słabszych, uzyskiwali gorsze wyniki w nauce itp. , a w aptece kupują ludzie, którzy nie należą do tej grupy.

O tak z pewnością :rolleyes:

[świetliste macki kosmicznej jaźni]

to tak, jak bys mial warzywniak, obi i media-markt. W kazdym jest cos innego, nie widze powodu, dla ktorego kupienie selera w warzywniaku mialoby byc czyms uwlaczajacym.

[mundziel]

Różnica jest taka, że u dilera kupują ludzie, którzy jak byli dziećmi, młodzieżą to rozrabiali, bili słabszych, uzyskiwali gorsze wyniki w nauce itp. , a w aptece kupują ludzie, którzy nie należą do tej grupy.

Nie ma to jak twoje mądrości.
To co, biłeś mamę w dzieciństwie?

[forest]

Kurwa, dostałem 450zł na konto, to w tydzień tej kasy nie było :'(

[Cypress]

W sumie to fakt, że lekomani i opiofile traktowani są trochę gorzej niż inni przedstawiciele narkomańskiej społeczności. Przyznanać się do ćpania hery to prawie jak przyznać się że ma się hiva, co gorsza dla niektórych to to samo hera = hiv.

[Kodeina - Uzależnienie]

[Pan Stefan]

Lekomania... Mam pewną teorię. Owszem, za lekomanię uznaje się uzależnienie od leków, ale... Moim zdaniem lekomanem można nazwać staruszkę biorącą benzo na sen od 40 lat, w dawkach leczniczych. Natomiast, jeśli ktoś bierze te same leki, ale w dawkach rekreacyjnych, świadomie, w celu odurzenia się, to powinien być nazywany narkomanem. Z Wikipedii: Narkomania charakteryzuje się: "tzw. głodem narkotycznym, przymusem zażywania środków odurzających, chęcią zdobycia narkotyku za wszelką cenę i wszystkimi sposobami." Nie wiem, jak wy, ale ja mam wszystkie trzy objawy. To nic, że bierzemy leki, robimy to nie jako leczenie, tylko z pełną premedytacją w celu ujebania się. Choć ktoś tu napisał, że "my wszyscy bierzemy leczniczo, na ból istnienia."
A co do podwónego życia, to muszę się przyznać, że ze swojego nałogu wielkiej tajemnicy nie robię. Oczywiście, nie chwalę się tym każdemu nowopoznanemu osobnikowi! Nie dlatego, że jestem z tego "dumny", ale jeśli kiedyś będę potrzebował pomocy w walce z chorobą, to ludzie dookoła mnie nie będą zaskoczeni, "o kurwa, ty ćpasz?". Chociaż to bardziej skomplikowane, ale nie chce mi się już pisać.
Nodding :-D

[Kodeina - Uzależnienie]

[pol90]

Moim zdaniem lekomanem można nazwać staruszkę biorącą benzo na sen od 40 lat, w dawkach leczniczych

Jak ktoś bierze leki w dawkach leczniczych to nie może być nazywany lekomanem, bo wtedy każdego kto bierze jakiekolwiek leki trzeba by było nazwać lekomanem. Lekoman to osoba, która odurza się lekami.

[Kodeina - Uzależnienie]

[Pan Stefan]

Wyrazilem sie nieprecyzyjnie. Chodzilo mi o sytuacje, ze ktos bierze leki wiele lat, troche juz z zalozenia, ze "musze, bo jak odstawie, to i tak nie bede mogl spac". Takie hipochondryczne nastawienie. Moze nie potrafie tego teraz dobrze wytlumaczyc. Oczywiscie nie probuje zmienic definicji lekomanii, ile lekko przeciagnac granice miedzy narko- i lekomania. Ktos, kto bierze leki, ale ma caly bagaz psychiczny narkomana (no nie wiem, jakies problemy, rodzice go nie kochali, odrzucenie i takie tam), moze byc przeciez uznany za narkusa, a nie lekomana.

Nie czepiac sie slowek, bo w obecnej chwili ciezko mi przelac mysli na ekran monitora, ale mam nadzieje, ze ktos wie, o co mi chodzi.

[Kodeina - Uzależnienie]

[Bodzi0]

Lekoman- człowiek który ma MANIE (w tym wypadku mania to synonim obsesji) na punkcie LEKÓW. Czyli przyjmuje je nie kieruje się racjonalnymi pobudkami. Dawki nie muszą być tu czynnikiem decydującym. Jeśli biorę lek bo mam ochotę a nie na konkretne schorzenie, bądź przyjmuje dawki wyższe niż nakazywałaby logika to jestem lekomanem.

Ogólnie lekomana zdefiniowałbym:- Osoba regularnie przyjmująca środki uznane za lekarstwa z pobudek innych niż zdrowotne (takich jak przyzwyczajenie, czy chęć odurzenia się).

[Kodeina - Uzależnienie]