TALK - Rozmowy [H]

[zWidzian]

Mylisz poczucie czasu z czasem rozumianym czysto fizycznie.

[bez_ez_mez]

Czysto fizycznie czas nie istnieje.
Poczucie czasu jest potwierdzeniem tej tezy.
Dziękuje dobranoc.

[zWidzian]

Zastanówmy się więc cóż to takiego te "czysto fizycznie", że czas miałby nie istnieć...

Poczucie czasu udowadnia jedynie, że sam czas nie jest takim jakim sie wydaje. Nie jest mianowicie absolutnie niezmiennym, nieubłagalnym UBYTKIEM. Czas rozumiany czysto fizycznie to mierzalna wiekość, uczestniczy niemal w całym gmachu fizyki, zaprzeczyć czasowi, to zaprzeczyć fizyce. Ta mierzalna wielkość nie ma jednak wiele wspólnego z tym jak my sami, jako ludzie, czas postrzegamy.

[bez_ez_mez]

Czas jest parametrem w fizyce.
Tak na prawdę nie ma odniesienia w codziennym życiu i jest jedynie czymś umownym, ułatwiającym życie..
Zwracam honor, rozpędziłem się.
Czysto fizycznie czas istnieje.
Metafizycznie nie.

[zWidzian]

troche to tak, jakby powiedzieć, że nie istnieje "orzeł", bo "metafizycznie" istnieje tylko moneta ;-) "orzeł" istnieje, nie tak jednak jak nam sie jawi, jako niezależny, oderwany. Podobnie czas, w umyśle podtrzymujemy o nim koncept, jakoby był oderwaną od nas miarą upływu, ubywania nas samych. Ale kiedy spojrzymy na samą naturę tego "ubywania" odkrywamy bezCzas :-) jako prawdziwą naturę czasu, nieodłączną nam wieczność zawierającą jednocześnie wszystkie te perspektywy, gdy coś i niedawne, i dawne, i wczorajsze, i jutrzejsze, tam to co dotychczas braliśmy za Czas, jest jedynie miarą, niczym co nas warunkuje.

[idontknow]

Największym błędem jest postrzeganie czasu jako linearnego.

[zWidzian]

Błędem? To tak jakby nazwać błędem postrzeganie tafli jeziora. To, że czas niesie "wielowymiarową" głębie, wielość perspektyw, nie znaczy, że postrzeganie tylko jednej z nich (tutaj linearnej) jest błędem. Błędem jest zaprzeczyć intuicji, swemu wewnętrznemu doświadczeniu natury czasu, przyjąć wbrew powątpiewaniu, że linearna perspektywa to już cały Czas.

Czy zdarzało się Wam, w dzieciństwie, zestawić to czego dowiedzieliście o czasie od dorosłych, z wewnętrznym jego poczuciem? Budziło się wówczas wielkie zdziwienie i wątpliwość odnośnie rozumienia czasu, że nie jest takim, jakim go próbowałem rozumieć. I "przebłysk".

[idontknow]

Tak, o to mi chodziło - o patrzenie tylko linearne. Niemniej temat jest o doświadczaniu spowolnienia czasu po psychodelikach, a nie filozofowanie o samym czasie.

[bez_ez_mez]

Dokładnie.
Czas powinno postrzegać się jako coś cyklicznego.
Pewien okres czasu zatacza koło, co czyni go cyklem. Wiosna, lato,jesień,zima.
Linearne postrzeganie czasu jest chrześcijańskim farmazonem.
Narodzenie się Chrystusa, czyli początek i zejście go na ziemie, czyli koniec.
Osobiście nie wierze w ściśle ustaloną religie, a tym bardziej chore wydaje mi się podejście katolików do pojęcia czasu.
Takie linearne postrzeganie czasu powoduje rozwój gospodarczy, ekonomiczny, jednocześnie zacierając tradycjonalizm i pradawną wiedzę. Tworzy to NOWĄ prawdę pełną zgnilizny i zepsucia.

[zWidzian]

Dokładnie.
Czas powinno postrzegać się jako coś cyklicznego.
Pewien okres czasu zatacza koło, co czyni go cyklem. Wiosna, lato,jesień,zima.
Linearne postrzeganie czasu jest chrześcijańskim farmazonem.

Protestuje! Czas winno postrzegać się gwieździście, promieniście, radiacyjnie, jako prowadzący od każdej dowolnej chwili ku każdej pozostałej niezliczonymi drogami: w przód, w tył, na boki. Cykliczne postrzeganie czasu jest archaicznym zabobonem.