TALK - Rozmowy [H]

[Spaloony]

opowiem wam jak zaczelem... na swoje 13naste urodziny dostalem ''wspanialy prezent'' który zjebal mi 3lata zycia ale wyciagnelem z tego nauke na dalsze życie... byl to drops :Dbyłem Bogiem... po dropsie feta ziolo grzyby dxm tussi brown chuj wie co jeszcze nie chce mi sie nawet pisac... stracilem przyjaciol pozycje spoleczna olalem szkole zamknelem sie w sobie... i stwierdzilem ze problem nie tkwi w dragach tylko w nas samych... psychodeliki to narzędzia do zmiany swiadomosci odkrywania nowych horyzontów... spojrzenia na swoje życie z 3osoby... właściwie wykorzystane dają nauke której nie znajdzie sie w encyklopedi... teraz zyje bez dragow i odkrywam życie na nowo:) PEaCe wierze w was ze nie zagubicie sie w wirtualnej rzeczywistosci... albo choc w pore wyciągniecie pewne wnioski

[nicze]

to pytanie nie potrzebuje komentarza

iluzją.

[newbe]

Psychodeliki są wspaniałym narzędziem które dają tak wiele, że nie sposób tego opisać.
Co by nie owijając w bawełnę.
Ot tak, po prostu, możesz spojrzeć na siebie samego z wielu płaszczyzn i z wielu perspektyw. Możesz nakręcić się od nowa i zacząć świadomie zacząć kreować swoje życie. Zostać kreatorem swojej własnej bajki, swojej własnej legendy. To tak piękne, że jak przypominam sobie pierwsze kwaszenie czy moją pierwszą styczność z MDMA lub salvią to łezka mi cieknie po policzku. Psychodeliki dały mi bardzo dużo w życiu. Przestałem pić i to mój największy sukces jaki zawdzięczam cudownemu LSD.
A najlepsze jest to, że dzięki mojemu postanowieniu nie picia, cała ekipa z mojej dzielnicy porzuciła alkohol na koszt innych, bezpieczniejszych używek. I o ile milej jest raz na 2 tyg zjesc w ekpie krążki i pospacerowac po lesie nocą, anizeli codziennie walic browary i budzic sie z kacem ;)

A teraz najpiękniejsze co mi się udało zrobić... w sobotę będę pigulił ze swoją mamuską, czaicie ? bo ja nie, ale ona jest przekonana :D

I korzystając z okazji, chciałem podziękować kilku drogim mi hyperowiczom dzięki którym moje życie naprawdę się odmieniło... na lepsze: leśnik(jesteś po prostu zajebisty :D jedyny leśnik w swoim rodzaju, idealnie pasujący do naszej bajki którą czasami mamy okazję razem pokreować), Tesia(za matczyną opiekę podczas badtripa), mac(naprawdę jesteś wporzo, czułem to mimo tego że dokladniej nie mielismy się okazji poznać),(rodzynka(za bijącą od Ciebie mega pozytywną energie i tę radość w oczach) i night(za wiedzę, doświadczenie i długie rozmowy na gg) - powrót z malowniczych górek pod wplywem dragonfly, rodzyneczki idą w środku, spacer za ręke, coś pięknego) robek(za pokazanie mi LSD i MDMA i optymizm :) ), (stary kwasiarz, mati200 i Igi - jak kreować bajkę to tylko z wami chłopaki), Rastuch(za optymizm i szyderczy śmiech na kwasie :D).

Na końcu zostawiłem sobie Kurwia gdyż jemu zawdzięczam bardzo dużo. Pokazałeś mi że szczęście leży na ulicy, wystarczy się po nie schylić. Teraz dostrzegam piękno w śpiewie ptaków, szumie wiatru, a nawet robaczkach które pełzają sobie gdzieś tam w mikrokosmosie. Pokazałeś mi kosmos, pokochałem naturę. Przestałem pić. Szczerze, dziękuję ;-)

[borrasca]

Z góry przepraszam za małego offtopa. Małego, bo tylko jedno pytanie mam, do użytkownika newbe. Piszesz, że pić przestałeś. W porządku. Alkohol weseli ciało ale pruje umysł. Życzę wytrwałości w abstynencji. Szczerze.
Teraz pytanie...w sumie nie moja sprawa ale ciekawy jestem, ile lat piłeś i jak dużo?

[newbe]

Kilkakrotnie wpadałem w ciągi 2-4 tygodniowe podczas których codziennie bezfilmowo wracałem do domu. W późniejszym czasie jak nudziło mi się picie z kumplami to kupowałem browary i chlałem przed kompem, wypisując różne pierdoły znajomym z którymi rozmawiałem np przez gg.
Później doszło do tego że polubiłem zjawisko kaca. Ot, tak, po prostu lubiłem mieć kaca bo traktowałem go jaki nieco inny stan umysłu od normalnego. Na kaca znowu piłem, i znowu aż do wieczora by pójść spać. Alkohol piłem od młodziaka (moja pierwsza najebka miała miejsce gdy miałem 11lat) lecz wtedy piło się rzadko i ostrożnie, w czasach gimnazjum było już dużo gorzej (częste wagary - chlanie; piątki,soboty - tak samo), lecz gimnazjum skończyłem w miarę dobrze bo nie trzeba było sie tam zbytnio przykładać do nauki. Czasy liceum były przesycone alkoholem. Piłem jak opętany co najmniej 3razy w tygodniu no i zaczęły się problemy z nauką. Nauczycielki widziały że coś jest ze mną nie tak, próbowały porozmawiać, dowiedzieć się jaki mam problem ale nie chciałem się nimi dzielić z obcymi. W 3 klasie liceum piłem już codziennie(wieczorami). Probowałem się co nieco pouczyć po przyjściu ze szkoły, a gdy wybiła godzina 18-19 odwiedzałem monopol.
Że dzieje się ze mną coś dziwnego zauważyłem pod koniec 3 klasy liceum. Gdy zasypiałem najebany, jakaś część mojej psychiki krzyczała do mnie "Co ty kurwa robisz ze swoim życiem człowieku?", "opamiętaj się!", lecz starałem się jej nie słuchać i piłem dalej. Zaczęły sie także poważne problemy w szkole, zagrożenia z 4 przedmiotów i powtórka 3 klasy maturalnej nie były dla mnie ciekawą wizją. Najbardziej żal mi było mojej matki, która czasami uroniła łzę i powtarzała mi w kółko że to moje życie i sam muszę postanowić coś w nim pozmieniać. Że jak będę prowadził taki styl życia, daleko nie zajdę... Chciałem się zmienić ale coś jednak mnie blokowało, może obawa przed zmianami? sam nie wiem, i piłem dalej.
W pewnym momencie zauważyłem trwałą zmianę w swoim mózgu, uszkodziła mi się pamięć. Najczęściej szwankowała pamięć krótkotrwała. Byłem rozkojarzony, zawieszony, wszyscy znajomi mówili wtedy na mnie "alkoholik". Czułem się z tym bardzo głupio, byłem smutny lecz nic nie zrobiłem żeby poprawić swój wizerunek. Najgorszą zmianą w mózgu było to, że gdy normalnie potrzebowałem 7-8 dębowych by stracić film, teraz traciłem go po 3-4. Znajomi mówili że zachowywałem się normalnie, normalnie rozmawiałem, ale ja z tego NIC, kompletnie NIC nie pamiętałem. Tego zacząłem się już poważnie bać... Traciłem kontrole nad samym sobą i to po małej dawce alkoholu...
Nie mile wspominam też głupie akcje które odstawiałem bez alko:
- bieganie i skakanie po czyiś samochodach,
- odlanie się pod drzwi sąsiadowi,
- raz jak piłem z kumplem czeski absynt, było nam mało i dopiliśmy spirytus... - obudziłem się w lesie z rozjebaną głową(była zima), cały świat wirował i na takim totalnym bezfilmie jakoś się doczołgałem do domu...
- raz po dosyć poważnej libacji, pamiętam jak z dobrym kumplem wyszliśmy od znajomego z zamiarem udania się do domu, jak się później okazało tylko wyjście pamiętaliśmy. Ja obudziłem się w łóżku, z porzyganym prześcieradłem, a mój kolega obudził się w jakimś przydrożnym rowie o 4:30 nad ranem(wtedy też była zima)
- kilka krotnie jak wracałem najebany chciałem się rzucić pod jeżdżące samochody(do teraz nie wiem co mi odpierdalało),
- po alkoholu zazwyczaj byłem agresywny, niemiły dla płci przeciwnej, i zawsze się wydzierałem używając dresiarskich testów "jebać policje", "chwdp" itp.
do tego dochodzi mnóstwo innych głupich akcji które robiłem po alko.

Po pewnym psychodelicznym doświadczeniu przeżyłem mnóstwo wizji dot. mnie samego i mojej rodziny. Wizje sponsorował alkohol. Nie będę się rozpisywał jak ta podróż wyglądała ale dała mi na tyle do myślenia, że po tamtym dniu nie tknąłem alkoholu aż do teraz. Przez pierwszy tydzień nie mogłem normalnie zasnąć(bez alko źle mi się zasypiało), śniły mi się koszmary ale z biegiem czasu wszystko wróciło do normy.
Teraz śmiało mogę powiedzieć że regularne picie alko to nieuchronny proces prowadzący do warzywizacji. Podziwiam ludzi którzy potrafią wypic 1-2 piwka dla smaku, ja tego daru nie posiadałem. Zawsze jak piłem to do upadłego, wiec pozostało mi tylko jedno, nie pić ;)

[NorNumer]

rośliny halucynogenne są "sprzymierzeńcami" i jakby mostami do innych światów i do wejrzenia wgłąb siebie do wnętrza swego umysłu. pokazują wiele, trzeba tylko nauczyć się jak wykorzystać tą daną wiedzę. otwierają umysł.
są po to żeby pokazać człowiekowi choćby to że tak naprawdę wie bardzo mało. rośliny halucynogenne przybliżają do Boga ( choć pewnie nie każdego) , taka jest ich rola. wystarczy zobaczyć jak na to patrzą rdzenni użytkownicy tych roślin. dla mnie są one roślinami mądrości. pokazują wiele, trzeba się tylko nauczyć jak z tego korzystać a to największa sztuka. bo zjeść roślinę każdy potrafi. i często kierują naszym wzrokiem na rzeczy których wcześniej nie dostrzegaliśmy. i przede wszystkim myślę że trzeba podziękować naszemu Stwórcy za tę piękną naturę która tak wiele nam daje. każdy kto odkrył "o co chodzi" w psychodelikach niech złoży podziękowania Bogu, bo to wszystko sprowadza się do jednego. po to się otwierają nasze umysły i po to dostrzegamy rzeczy niedostrzegane aby ujrzeć Prawdę, czyli Boga i Jego miłość. "ponieważ wszystko, co Bóg stworzył, jest dobre, i niczego, co jest spożywane z dziękczynieniem, nie należy odrzucać" 1 list do Tymoteusza 4,4
pozdrawiam wszystkich podróżujących po innych wymiarach. obyście znaleźli prawdziwą drogę.

[australijski_precel]

psychodeliki otwieraja mi glowe na rzeczy, ktorych normalnie nie dostrzegam. kiedy bedac pod ich wplywem pomysle o jakiejs sprawie ktora normalnie mnie wkurza, od razu widze jej lepsze rozwiazanie. problemy znikaja, bo okazuje sie, ze to wcale nie sa zadne problemy. w skrocie: mysle szerzej, widze wiecej, wiecej potrafie cieszyc sie zyciem.

[sotbs]

psychodeliki znoszą wszelkie bariery. człowiekowi pomału, pomału otwierają się oczy im więcej bierze, o ile oczywiście robi to ostrożnie. lek na wszystko. nerwice, lęki, ogólne poczucie bezsensu świata. i nie trzeba być ciagle naćpanym, żeby to czuć, wystarczy kilka razy i wrażenia utrwalają się na zawsze. osobiście po drugim w życiu tripie pozbyłam się chęci szkodzenia sobie i rozpierdalania organizmu za wszelką cenę. psychodeliki także miały temu służyć-ale chciały inaczej i chwała im za to :-) mówi się że to źle, że dzieciaki ćpają z nudów - a niech ćpają, wyjdzie im na zdrowie, ja od kiedy biorę coraz mniej rozumiem pojęcie nudy i coraz bardziej chce mi się żyć, i to wtedy kiedy jestem trzeźwa :-)

[Karlos]

Pobudzają myślenie abstrakcyjne, zwiększają zmysłowe doznania, wzmagają kreatywność.

[Kurwik]

Są niczym.