TALK - Rozmowy [H]

[pomasujplecki]

Tak, ale narkomania to choroba postępująca więc ciężko utrzymać pion, chociaż.... sam od początku tego lata zauważyłem u siebie anomalie "ostatnich razy", która przekształciła się w branie na sportowo. Autentycznie, "kontroluje" ćpanie, nie wchodzę w większe ciągi nawet z trawą, np. zapalenie jednego papierosa nie daje mi od razu głodu a coś mocniejszego nie wybija mnie na dłużej niż 1-2 dni, ale co z tego jak w tym właśnie czasu hajsu straciłem w chuj i każdy incydent był na poziomie niezależnym od niskiej tolerancji :p

[Dextem]

Jak dla mnie rzucenie dragów jest prawie niemożliwe. Zawsze się do tego wróci. Jest może 1% ludzi, którym się udało. Nie mówię tu oczywiście o okazyjnym paleniu trawki czy piciu piwka w weekendy.

Jednak jeśli nas organizm zazna tego stanu, to naprawdę ciężko z tego wyjść. Szczególnie psychicznie. Zawsze będzie nas ciągnąć do czegoś, co daje nam przyjemność. Organizm sam stwarza sytuację, by poczuć się lepiej.

Ćpanie na sportowo jest możliwe. Naprawdę da się to robić przy niektórych substancjach (chociażby alkohol i marihuana, czy LSD).

Jednak jak już raz się spróbowało narkotyków, to porzucenie ich na zawsze prawie zawsze skończy się klęską. Na pewno samemu jest wyjść najtrudniej. Łatwiej jest w sytuacji gdy powiedzmy żona stawia ultimatum, "albo ja i dziecko, albo dragi i dno". Takim osobom łatwiej się ogarnąć, a przynajmniej próbują.

Powiedzcie mi, ile tak naprawdę jest ludzi, którzy w ogóle nie piją alkoholu (nawet lampka szampana na sylwestra bo wypada). Czym to się różni od zapalenia skręta raz w roku to nie wiem.

Alkoholikiem jest się całe życie. Tak samo jak narkomanem. Nawet jak nie będzie się brało 10 czy 20 lat, to dalej się nim będzie, tylko w stanie spoczynku. Takiej osobie wystarczy czasem jeden impuls, jedna dawka by wrócić do nałogu.

Jeszcze nikt nie wymyślił idealnego przepisu, więc myślę, że tym bardziej tutaj go nie wymyślimy. Można gdybać, ale teorii jest milion, a żadna nie jest w 100% pewna.

[pomasujplecki]

Walne dziś dłuższy post bo coś nie mogę spać.

Mózg jest plastyczny i każego dnia zachodzą w nim zmiany. Gdy narkomania postępuję do poważniejszego stadium to te połączenia neuronowe odpowiedzialne za motywację kierują się w strone ćpania. Na początku jesteśmy prawidłowo nastawieni, mamy swoje ambicje, znajomych, własne ego, marzenia itp. Dragi na początku to podkręcają i same w sobie nic nie znaczą. Po jakimś czasie dzieję się zupełnie odwrotnie.. Jedynym wyjściem jest nie brać, przeżyć to przerycie i ustawić sobie życie. Mózg to wyrówna i będzie po staremu, no ale... życie to kurwa.

Zacytuję Cie Dextem bo piszesz ciekawe kwestie:

Jednak jak już raz się spróbowało narkotyków, to porzucenie ich na zawsze prawie zawsze skończy się klęską. Na pewno samemu jest wyjść najtrudniej. Łatwiej jest w sytuacji gdy powiedzmy żona stawia ultimatum, "albo ja i dziecko, albo dragi i dno". Takim osobom łatwiej się ogarnąć, a przynajmniej próbują.

Można o nich zapomnieć i uciec w życie w podobny sposób jak napisałeś.
Próbowałem wielokrotnie detoxu, jako politoksy nie które substancje odstawiałem całkowicie, także i wracając.
Powiem tak, najgorsze jest pierwsze pare dni gdy godzimy sie z decyzją, trzeba przepracować wkrętki mówiące cicho, że narkotyki coś dają w życiu. Kolejnym krokiem jest cierpliwość, żeby mózg wykreślił te wspomnienia całkowicie i zostawił tylko racjonalne doświadczenie (1,5 roku do 3 lat). No i to co najtrudniejsze, od urodzenia jesteśmy uzależnieni. Narkotyki to tylko słaby zamiennik. Trzeba się w życiu realizować.
Dopamina - zarabianie pieniędzy, bogactwo materialne, rozwój, hobby, uznanie, szacunek...itd
Serotonina - Zauroczenie, miłość, czynienie innym dobra, rozmowa, nawiązywanie relacji, usatysfakcjonowanie swojego romantyzmu.

Tylko który narkoman jest w stanie się zgodzić na depresje jaką oferuję mu zwykłe życie i upadłe ambicję. Z drugiej strony takie samopoczucie może być lepsze od skutków jakie wywołują dragi, więc kwestia wyboru. Być sługą w niebie czy władcą w piekle. :old:

Powiedzcie mi, ile tak naprawdę jest ludzi, którzy w ogóle nie piją alkoholu (nawet lampka szampana na sylwestra bo wypada). Czym to się różni od zapalenia skręta raz w roku to nie wiem.

Niczym... i tu jest słowo klucz - raz w roku.
Narkomania to niestety choroba postępująca, raz na miesiąc to już wg. mnie jest często z niektórymi używkami, sam dobrze o Tym wiesz bo Ci pisałem o częstotliwości. Niestety mordko, ale sam chciałem wierzyć, że tak można ale, im bardziej walczę z nałogiem tym bardziej uświadamiam sobie brak z tym kontroli, jak większość. Mało tego, ostatnio mnie to nawet nie rusza, ale jeszcze odzywa się resztka rozumu, żeby się z tym rozstać. Jeśli nie na zawsze to na dłużej, żeby właśnie okazyjnie pozwolić sobie na lampke wina albo jointa. Może nawet też i narkotyki, ale przechodzić od nowa tą samą drogę to ja dziękuje, pewnie bym obrał ją na skróty

Alkoholikiem jest się całe życie. Tak samo jak narkomanem. Nawet jak nie będzie się brało 10 czy 20 lat, to dalej się nim będzie, tylko w stanie spoczynku. Takiej osobie wystarczy czasem jeden impuls, jedna dawka by wrócić do nałogu.

Jeszcze nikt nie wymyślił idealnego przepisu, więc myślę, że tym bardziej tutaj go nie wymyślimy. Można gdybać, ale teorii jest milion, a żadna nie jest w 100% pewna.

Niestety w pewnej części prawda. Jeszcze rok temu w to nie wierzyłem, ale ileż można kłamać samego siebie :diabolic:
Jednak zawsze widziałem w tym zdaniu o byciu narkomanem całe życie pewien absurd. Narkotyki można rzucić całkowicie, wyzdrowieć, ugruntować sobie trzeźwość w pełni (to trwa lata) i czuć się jak osoba która nigdy nie brała.

Naćpanie się po takim czasie (lata, a nie miesiące!!!!!) będzie zaskakujące i można je kontrolować, a nawet skończyć na jednorazowym incydencie. Z tak długim czasem osłabną też te chore nawyki, które sprawiały, że traciliśmy i kontrole i braliśmy na upór. Można by rzucić i potem przyćpać żeby znowu poczuć to woow. Rewelacja :-D Wziąć raz, dużą dawke bo mała dla cieniasów.... odłożyć na potem... mmm cóż za niesamowita kontrola, ba nawet życie ogarniam, dobrze mi to zrobiło, kiedyś się jeszcze naćpam. Oh wait, znowu jestem narkomanem, ale przecież ja to kontroluję tylko .... kurwa odpierdolcie się ode mnie nie jestem cpunem :nuts:

Jeśli raz się nie udało brać na sportowo to za drugim razem też się nie uda. Może na początku, ale ścieżki do tej drogi już zostają wyrzeźbione i w sumie tylko tyle. Jedna wpadka nie zrobi przypału, można się ogarnąć, ale jaką to pewność daję, kiedy wiesz, że możesz brać i nie musieć tego robić. Ja już to robie od 2-3 lat, a choroba nadal postępuje. Coś niesamowitego.....

[partyzant88]

Forum dla ćpunów to rzeczywiście dobre miejsce na takie pytania

Jak nie wracać do brania? - Jak rzucić dragi na zawsze?

[Jamedris]

Nie zakładać, że "już nigdy" - bo mnie osobiście ta myśl najbardziej przeraża.

Nie zrażać się długim czasem potrzebnym do powrotu do względnej normalności w funkcjonowaniu organizmu; ten czas i tak upłynie.

Dobrze chyba, gdy z rzucaniem zbiegnie się w czasie "zabiegany" okres w życiu. Praca, zajęcia, przeprowadzka, nowe obowiązki, cokolwiek.

Nie użalać się nad sobą, bo tak jak pisałam - dawka detoksowa na zejściach lubi zmieniać się w rekreacyjną.

Nie jestem już pewna, czy stworzenie rozpiski i trzymanie się jej jest dobre; na mnie lepiej działa słuchanie swojego organizmu, ale z uwzględnieniem powyższego punktu...

Myślę, że kluczem nie jest robienie z danej substancji jakiegoś diabła, a powrót do czasu, gdy miało się do niej neutralny stosunek. Na przykład - ktoś obok mnie daje sobie w żyłę, ja nie i nie chcę nawet resztek. Ale to jest sytuacja, w której nie należy się raczej stawiać, a ja sama osobiście jeszcze na resztki bym się szczerze połasiła. Podejście "ani ziębi, ani grzeje" [sic!] wymaga kurewsko dużego opanowania, a do takiego chcę wrócić. I o ile póki co dałam radę z benzo - nawet jeśli np. wczoraj zdarzyło mi się zjeść jednego klona na wyjątkową okoliczność, to dziś nie poleciałam i nie otworzyłam nowego opakowania, są mi obojętne te sterty w szafeczkach - to coś mi się wydaje, że tak jak z opio to przeprawa na całe życie, jak człowiek już wyrobił sobie pewne ścieżki myślowe.

Uznać własną bezsilność wobec nałogu.

Trudno, jestem gotowa podjąć ten wysiłek.
I najtrudniejsze - stosować się do własnych rad...

[marynia]

Zacisnąć zęby i nie wracać :)

[Dextem]

Po rozmowach z Pomasujplecki tak samo ja, jak i on doszliśmy do dobrych wniosków :) Widzę, że chłopak dobrze zrobił i usunął konto.
Ja robię to samo, bo największym narkotykiem jest to forum. Człowiek sam siebie nakręca, a nie jestem jeszcze na tak złej drodze by się ogarnąć. Na pewno zrezygnowanie z forum przyniesie mi więcej korzyści niż szkody :)
Może w tym trochę zasługi 1P-LSD, ale jakoś się ogarniam, widzę, w jakie bagno wdepnąłem i próbuję się ratować.
Także mam nadzieję, że nie do zobaczenia, powodzenia innym życzę i pamiętajcie, że czytając o dragach sami siebie nakręcacie. Nawet czytając jak je rzucić.

Miłego dnia życzę i pozdrawiam :)

[p420]

[mention]dextem[/mention] piękny moment sobie wybrałeś, akurat tysięczny post. no ale ogólnie to chujowo bo się wjebałeś z buta, z miejsca stałeś się bardzo popularny, do tego co parę dni totalna zmiana myślenia, ja tam będę tęsknił :retarded:

[OdwiertKorzenny]

Ja raz usunąłem konto jak się przećpałem fest xd

Heja i powodzonka

[p420]

ja po 13 latach używkowania nie miałem nigdy chujowej fazy, prócz oczywiście zjeby czy kaca, ale to normalne. wiem że nie jestem wyjątkiem i kiedyś mnie też pierdolnie grzmot, tylko wtedy pewnie też się wczuję i usunę konto i w ogóle, więc póki piszę to mam się paradoksalnie świetnie :D