TALK - Rozmowy [H]

[enemyPLPL]

Trochę spostrzeżeń odnośnie bycia na programie:

Brałem opio latami, wszystkie te krępujące sytuację związane z kłuciem, szukaniem ćpania przeżyłem. Byłem na leczeniu, potem ciągle nawroty, i tak w kółko przez lata.

Pójście na program ustabilizowało moja sytuację życiową. Po roku na programie przeszlem z bupra do lekarza rodzinnego. Obecnie - pełna stabilizacja. Dawek nie zmniejszam ani nie zwiększam, pracuje od lat, nie biorę nic innego, ćwiczę, wypełniam tę rolę których wcześniej nie byłem w stanie podjąć. Dla tych co nie widzą już innego wyjścia - bupra daje szansę na funkcjonowanie, trzeba tylko się pogodzić z tym że jesteś na smyczy.

[polskapoludniowa]

I przyznam ci pełni rację tylko jest jeden jeszcze problem dużo gorszy niż to żeś jest na smyczy jak po nazwałeś. Mianowicie psychiczne głody i one są nie do uniknięcia bo w sytuacjach ciężkich które każdego z nas czekają nawet jeśli już by się ustabilizowało na subskrypcji potrafią tak psychicznie podłamać kogoś kto przecież jest najbardziej podatny i najsłabszy bo już był uzależniony tak w sensie stricte aktywnym.

I wtedy właśnie duża część nie wytrzymuje i wraca do nałogu.

Jeśli według statystyk oficjalnych 5% uzależnionych od opioidów wychodzi z tego cokolwiek to ma znaczyć to nawet samo świadczy o tym jak ciężko z tym zerwać.

No a ile z tych pięciu procent ma nawroty to już nikt nie liczy.

Według mnie to jest tak jak rapował Warszafski Deszcz w Aluminum Szeleści, że Armagedon przetrwa tylko 1 na 100 i ta statystyka w mojej opinii jest prawdziwą oczywiście mam na myśli stałą remisje czyli do końca życia bez nawrotów.

Oczywiście szanuję w pełni fakt iż inni patrzą na to odmiennie.

[morpho]

Obecnie - pełna stabilizacja. Dawek nie zmniejszam ani nie zwiększam, pracuje od lat, nie biorę nic innego, ćwiczę, wypełniam tę rolę których wcześniej nie byłem w stanie podjąć. Dla tych co nie widzą już innego wyjścia - bupra daje szansę na funkcjonowanie, trzeba tylko się pogodzić z tym że jesteś na smyczy.

Gratuluję Ci! Chyba spróbuję porozmawiać ze swoim lekarzem psychiatrą na ten temat.

No właśnie. Jak od lat jestem na buprze dzień w dzień, to daje mi bezpieczeństwo, że nie będę nagle na skręcie. Inaczej jej też bym nie brała, bo po co w sumie? Od dawna jej działania nie czuję, żadnych chęci żeby wracać do poprzedniego nałogu czy jakichkolwiek innych substancji też.

Ja widzę to tak, że moje uzależnienie psychiczne coś mi dawało. Do jakiegoś momentu w życiu substancje pomagały mi uciekać od emocji, siebie, bólu życia, rzeczywistości. Aż dotarłam do momentu, w którym nałogi dawały mi więcej cierpienia niż ucieczki, sama byłam w złym stanie a do tego zmarło tak wielu moich bliskich, że miałam już dość. W końcu poszłam na terapię, odcięłam się od niektórych środowisk, zadbałam o swoje potrzeby i kroczek po kroczku wszystko zaczęło się zmieniać. Zbudowałam życie, które jest atrakcyjniejsze od używek i jak patrzę wstecz na swoje używanie to pamiętam już tylko negatywy.

Na pewno skutki brania substancji zostały ze mną jeszcze na lata po odstawieniu (benzo, stymulanty itd.). Lęki, problemy z koncentracją, koszmary, obniżony nastrój - ale dzisiaj już jest super i za nic nie oddałabym tego na rzecz bycia znów na haju.