TALK - Rozmowy [H]

[Morfeusz2026]

Moje doświadczenie z odstawieniem benzodiazepin i opioidów – ponad dwa miesiące bez tych substancji

Chciałbym podzielić się swoim doświadczeniem z odstawieniem benzodiazepin i opioidów. Nie piszę tego, żeby kogokolwiek straszyć, ale żeby pokazać, jak trudny potrafi być ten proces i jak wiele może kosztować odzyskiwanie życia bez tych substancji.

Przez lata moje życie było związane z przyjmowaniem leków działających na ośrodkowy układ nerwowy. W przeszłości stosowałem również benzodiazepiny, a później estazolam. Przyjmowałem także tramadol, czyli opioidowy lek przeciwbólowy.

29 sierpnia 2026 roku o godzinie 7:00 odstawiłem tramadol. 1 września zakończyłem przyjmowanie estazolamu.

Początek był niezwykle trudny.

Pierwsze tygodnie – bardzo ciężki okres

Organizm reagował na odstawienie na wielu poziomach. Pojawiły się:

- nasilone problemy żołądkowo-jelitowe, w tym biegunki;
- intensywna potliwość i nieprzyjemne uczucie przegrzewania organizmu;
- dreszcze i naprzemienne uczucie zimna;
- poważne problemy ze snem, włącznie z kilkoma nocami niemal bez snu;
- bóle mięśni, szczególnie pleców;
- drżenie ciała i rąk;
- bóle głowy i nietypowe odczucia w obrębie głowy;
- ogromne zmęczenie, osłabienie i rozdrażnienie;
- wahania samopoczucia i emocji.

Najtrudniejsze było to, że objawy nie występowały pojedynczo. Często nakładały się na siebie, przez co codzienne funkcjonowanie stawało się bardzo wymagające.

Były momenty, kiedy zwykłe obowiązki wymagały ode mnie znacznie więcej wysiłku niż wcześniej. Mimo tego starałem się utrzymywać aktywność zawodową i kontynuować studia.

Stopniowa poprawa

Z czasem część objawów zaczęła ustępować. Problemy żołądkowo-jelitowe, dreszcze i bóle mięśni stopniowo się zmniejszały. Poprawiał się również sen, choć regeneracja nie następowała z dnia na dzień.

Pojawiały się jeszcze okresy potliwości, drżenia, zmęczenia i emocjonalnych wahań.

Nie był to prosty ani równomierny proces. Były lepsze i gorsze dni.

Gdzie jestem dzisiaj?

Dzisiaj jestem już ponad dwa miesiące bez tramadolu i estazolamu.

Nie piję alkoholu. W październiku odstawiłem również tradycyjne papierosy, choć nadal korzystam z e-papierosów.

Aktywnie szukam pracy, pracuję z młodzieżą w internacie i kończę ostatni semestr studiów licencjackich z psychologii. Planuję kontynuować edukację na studiach magisterskich z psychologii klinicznej.

Nie twierdzę, że wszystko jest już za mną ani że proces zdrowienia jest zakończony. Wiem jednak, że przeszedłem bardzo trudny okres.

Dlaczego o tym piszę?

Chciałbym, żeby osoby przechodzące przez podobne doświadczenia wiedziały, że nie są same. Odstawienie benzodiazepin i opioidów może być bardzo wymagające, a objawy potrafią znacząco wpływać na codzienne życie.

Ważne jest bezpieczeństwo, kontakt z lekarzem i odpowiednie wsparcie. Szczególnie przy benzodiazepinach nie należy podejmować gwałtownego odstawienia bez nadzoru medycznego.

Nie uważam się za bohatera. Jestem po prostu człowiekiem, który chce odzyskać stabilność, zdrowie i normalne życie.

Moim kolejnym celem są trzy miesiące bez opioidów i benzodiazepin, a później kolejne miesiące.

Najważniejsze jest dla mnie to, że coraz więcej miejsca w moim życiu zajmują praca, nauka, relacje z ludźmi i plany na przyszłość, a coraz mniej dawne substancje.

[Morfeusz2026]

Dziwi mnie fakt, że jako psycholog kliniczny i terapeuta ds uzależnień, sam bagatelizowałem problem.

Szczerze?

Myślałem że odstawienie tramadolu I estazolamu będzie relatywnie proste i ...było tak na początku.

Jednak 10 września zaczęło się prawdziwe piekło.

Zapamiętam to odstawienie do końca życia.

A jak było z Wami ?

Zapraszam do dyskusji