TALK - Rozmowy [H]

[deadmau5]

@MrSzczurolap z takim podejściem to nic nie zrobisz. Konsekwentne analizowanie problemu, reagowanie na to, co się dookoła dzieje i wyciąganie wniosków w twoim przypadku muszą być „ad priorii”.

Słuchaj, nie jeden z nas to przechodził. Nie jeden z nas ma podobne problemy. Nie stawiaj się w roli ofiary, która nie ma punktu zwrotnego – wyjścia, bo większość z nas boryka się z podobnymi problemami w życiu.

Sporo w życiu miałem pod górkę. Niełatwy start, problemy z odżywianiem, używkami oraz relacjami damsko-męskimi. Wszystko wypracowałem sam, konsekwentnie krok po kroku. Jedyne, co możesz teraz źle zrobić, to nie robić nic, aby wyjść z depresji i uzależnienia.

Pamiętaj – póki masz czas i możliwości, czerp pomoc garściami. Ja wiem, że się nic nie chcę, ja wiem, że ludzie mówią, ale trudno jest się zebrać. Ale uwierz mi, gratyfikacja dopaminy po wyjściu z tego gówna, jest x1 000 mocniejsza, niż najlepszy narkotyk.

[martiemkapzn]

Ja Ci powiem ,że też jestem w czarnej dupie i jest to nie do zniesienia , zabiera powietrze , ale jestem w miejscu gdzie mam świadomość żeby się ułożyło , to pozwolić tym emocją, mniej przyjemnym się " przeboleć" miłe to nie jest , ale uczenie się emocji i dać pozwolenie na nie jest doba drogą, chociaż i czasem idzie gryźć ściany i patrzeć w ściany godzinami to cieszę się ,że jednak nadal czuję , doceniam też przyjemne i pozytywne rzeczy , dbam o komfort swojej przestrzeni i zaczęłam się przeciwstawiać kiedy ktoś umniejsza moje "bolączki" kiedyś ustępowałam , milkłam , bo nienawidzę się kłócić , bardziej było mi Zal drugiej strony niż samej siebie a teraz z tego punktu jestem najważniejszym ziomkiem w swoim teatrze , bo jak uwierzę i umocnie siebie to nie rozpierdoli tego nikt i amen , miałam lata takiej pustki, nieumiejętnej próżni ... nagle coś odpaliło jak przycisk w pilocie , po prostu świadomość i chęć , wcześniej ani myślę nie chciałam ani nie byłam gotowa na to by czuć ten ból , wygodne jesy wyparcie, droga na skróty , teraz będę zapierdalać na konto everest i może nie raz się noga potknie , to o krok do przodu , damy radę

[MrSzczurolap]

Dziękuję wam za te wpisy. Zaczynam poważnie rozważać ten ośrodek, nie chce dłużej w tym tkwić… Wrócę do Polski i na start chciałbym iść na psychoterapię oduzależnienia, jeśli poczuje że pomaga, to w moim przypadku jest szansa wyjścia z tego przy pomocy psychoterapii?

[Palkrolik]

Detox i terapia. Jeżeli czujesz się na siłach sprubuj dochodzącej. Jeśli się nie uda zamknięta. Zwykła psychoterapia 1 godzina pogaduchy u szeptuchy słabo daje. Trzeba mieć zajęcie. Zabić czymś wolny czas. A nie leżeć, rozpamiętywać i ćpać. Na terapiach nie takie perełki były lub są jak Ty.

[deadmau5]

@MrSzczurolap szansa wyjścia jest zawsze, kwestia tylko czy podchodzisz do tego wyjścia na poważnie, czy po macoszemu. Jak zepniesz dupę, to jest szansa, że za jakiś czas znowu będzie normalnie.

[ledzeppelin2]

Nie bądź miękka pipa. Czlowiecza cechą jest myślenie że to JA mam najgorzej JA przejebane etc.
Spójrz dookoła, może znajdziesz kogoś kto cierpi bardziej .
Z pozoru osoby które są szczęśliwe z pozoru chowają większy ból niż te co się krzywia jak im źle bo myszy w domu i mają wiecznie skrzywiony ryj .

[Verbalhologram]

Ja myślę że depresja to kumulacyjna składowa kilku czynników w których jest ogół nie radzenia sobie z nimi i poddane się na starcie, chyba że pojedynczy problem jest nieodwracalny. Priorytetowy problem przy braku innych jest łatwiejszy do skupienia się nad nim i wyeliminowaniu go.

[Palkrolik]

Ja muszę się wyprowadzić z domu na terapię stacjonarna bo już tu nie wytrzymam. Jest mega dół i nawet jak przyznadza mi rentę nie wyobrażam sobie życia tutaj. Chodź od poniedziałku mam zacząć terapię od 8 do 15 to może się coś zmieni. Może terapeuci mnie naprowadza na właściwą drogę, chociaż już tam byłem ale nie podchodziłem do tej terapii poważnie. Na razie jest chujnia z kutasuwa przy mojej dupie. Jeszcze nie w środku ale już dobiera się.

Matka mnie wkurwia. Dostała emeryturę po zmarłym mężu ( moim ojcu ) nawet nie była na pogrzebie, nie odwiedzała go jak był w Domu Pomocy Społecznej, nic się nie interesowała. Teraz dostała prawie 5 tys emerytury a na obiad przynosi marchewki i pomidory i cwaniakuje jaka ona wileka. Nienawidzę jej za to. Nie należy jej się ta emetura po ojcu. Niech by żyła za swoje 1600zl to by zamknęła ryja. A nie dostała 5 i wielka Pani. Przepraszam że tak źle mówię o matce ale zły na nią jestem. Mi też nie pomaga a jak kupowałem jej złote łańcuszki, nigdy jej nie opuściłem to teraz ma na mnie wyjebane jak mi ciężko jest. Jeszcze też przepraszam za źle słowa o matce.

[Verbalhologram]

Kurde, w depresyjne doły wpędza mnie, w momencie własnego wyjaśnienia swojego problemu, fakt że muszę udowodnić komuś że lepiej jest już lub problem całkowicie wyeliminowano, tak dla obustronnego pocieszenia i pieczątki że mam to już za sobą, chodzi mi o to że jak ja sam rozwiążę swój problem, to jeszcze jest motyw że ktoś chodzi z przeświadczeniem że on u mnie dalej istnieje i rzekomo dalej się z nim męczę. Może to głupie ale tak mam skonstruowane te sprawy wewnętrznych rozkminek.

[tosieniedzieje]

Ja myślałem, ze moja depresja minie jezeli będę utrzymywal abstynencje. A tu chuj, prawie rok trzeźwości i dochodzą kolejne problemy.