TALK - Rozmowy [H]

[brookbeer]

Na moim zadupiu to mogę sobie poznać co najwyżej żula który pije w krzakach jak wyjdę na samotny spacer. A gdzie można poznać ciekawych/wartościowych ludzi to ja nie wiem.

Wiadomo pobyć samemu też czasem fajnie, ale nie za długo.

[niewiemczyistnieje]

pytanie tylko ile czasu znaczy 'nie za długo'?

[UJebany]

Na moim zadupiu to mogę sobie poznać co najwyżej żula który pije w krzakach jak wyjdę na samotny spacer. A gdzie można poznać ciekawych/wartościowych ludzi to ja nie wiem.

Ja mam tak samo.Male miasto, glownie spotykaja sie rodziny.Dopiero w miescie oddalonym o 20 km można kogoś poznać.
Ale mi wystarczają znajomi z oddziału dziennego trzy razy w tygodniu i mam dość społeczeństwa.Zamykam się w 4 ścianach i jest mi dobrze.

[brookbeer]

@niewiemczyistnieje To wszystko zależy od indywidualnego zapotrzebowania na towarzystwo oraz czy dobrze się z nimi czujesz. W pracy przykładowo mam spory kontakt z ludźmi ale nie jest to towarzystwo jakiego mi potrzeba.

W moim przypadku po miło spędzonym weekendzie z dobrą ekipą jestem "towarzysko zaspokojony" na cały tydzień.

@UJebany Co to znaczy oddział dzienny ? Ja myślałem by wybrać się na jakieś spotkania aa i ściemnić, że mam problem z piciem by poznać nowe osoby. Lubię takie sesje w grupie

[UJebany]

@brookbeer
Na oddziale dziennym są zajęcia kognitywne, terapia grupowa z psychologiem.Przerwa 40 minut na fajkę, bar etc.Ogólnie spoko atmosfera.

[brookbeer]

Dzięki za info, w sumie byłem/jestem leczony psychiatrycznie więc może bym się nadawał. Jednak z racji tego, że pracuje zmianowo to nie mógłbym tam siedzieć codziennie. Może byłaby możliwość tylko przychodzić na terapie grupowe. Wolę to od spotkań indywidualnych z psychologiem..mocno się zawiodłem na tej formie terapii.

[Mowilami]

Najgorsza jest samotność w tłumie. Przynajmniej moim zdaniem. Tak jak ktoś tutaj już pisał mam dużo znajomych w pracy ale żadna z tych znajomości nie jest warta nawet okazjonalnego wyjścia na piwo. Nie winie tych ludzi, to we mnie jest problem. W tej samotności mega pomagają mi moje psy, spędzam z nimi czas, uczę je różnych rzeczy, nawet rozmawiam z nimi. I tak jakoś powoli leci, w pracy wzięłam same nocki żeby nie męczyć się z ludźmi i nie męczyć ich sobą.

[brookbeer]

Jak źle się czujesz z tą samotnością to jest sygnał, że warto nad tym popracować dla własnej satysfakcji.
Ja też bym mógł się wycofać i stwierdzić, że skoro tak wyszło to muszę się z tym pogodzić i żyć sobie na uboczu.
Jednak nie daje mi to spokoju, że każdy kolejny dzień to nowa szansa i mimo tego, że muszę włożyć więcej
trudu w to by kogoś poznać lub spędzić fajnie czas to robię to.
Obecnie jestem zadowolony z życia w 30 % jak dobije do 60-70 % to już będzie zajebiście.

Muszę tylko mocno przemyśleć czego mi brakuje i w końcu zacząć dążyć do celu a nie przekładać wszystko na potem bo czas leci nieubłaganie.

[CATCHaFALL]

Lepiej bym tego nie ujęła.
Dlatego wybaczcie, ale te wszystkie płaczliwe osoby tutaj muszą sobie radzić same, a jeszcze mają pretensje, gdy im się to powie. Samotność, to "A", depresja to "B".
Jeśli nie idzie Ci w życiu, ale nic z tym nie robisz, bo Cię to przytłacza i to "zbyt wiele", to zgłoś się po pomoc, bo coś jest nie tak for sure.

[spiderek]

Lepiej bym tego nie ujęła.
Dlatego wybaczcie, ale te wszystkie płaczliwe osoby tutaj muszą sobie radzić same, a jeszcze mają pretensje, gdy im się to powie. Samotność, to "A", depresja to "B".
Jeśli nie idzie Ci w życiu, ale nic z tym nie robisz, bo Cię to przytłacza i to "zbyt wiele", to zgłoś się po pomoc, bo coś jest nie tak for sure.

@CATCHaFALL - dobrze prawisz, to jak "błędno koło" - nic z tym nie robiąc, sytuacja się tylko pogarsza