Witam. Powiem krótko. Jestem typem co nie nadaje się do żadnej roboty. Po prostu fartem dostałem 4 miesiące temu awans w pracy, wcześniej miałem mniej odpowiedzialne stanowisko, na którym nic nie robiłem. Fartem, bez znajomości. Awansu nie dostałem za jakieś szczególne zasługi. Po prostu brakowało ludzi.

Wcale się nie cieszę. Wcześniejsza sytuacja mi odpowiadała. Teraz wpadłem w drugą skrajność. Ze stanowiska, na którym nic nie robiłem przenieśli mnie na takie gdzie jest ogromna odpowiedzialność i zapierdol.

Problem w tym, że ja jestem typem co to tylko patrzy na zegarek i chce, żeby jak najszybciej się skończyła robota a zaczęło wolne. I teraz jak to wygląda.

W moim dziale wszyscy się spinają i patrzą na dobro firmy, wyniki etc. Są zaangażowani. Ja mam to po prostu w doopie, fizycznie nie obchodzi mnie to totalnie. Tak jak życie towarzyskie firmy, niuanse etc. Po prostu mój mózg jest zmęczony ciągłymi bodźcami. Wiem, że to jest podejście olewatorstwa ale nic na to nie poradzę. Po prostu mam w tyle i czuję, że to wszystko jest zbędne. To jest typowa korporacja i lekki wyścig. Jak patrzę na to z boku to czuję, że to ze mną jest problem, że nie można się tak w nic nie angażować, że jakby każdy tak robił to nic nie działały jak należy i nie byłoby postępu. Z drugiej strony to wszystko wydaje mi się bezsensowne. Jestem zmulony i tylko myślę, że wyszedłbym z roboty i nie wracał. Mógłbym zmienić pracę ale wiem, że nie ma takiej, która by mi odpowiadała, a na założenie własnej działalności to nie mam jeszcze kapitału.

Co polecacie na poprawę zaangażowania. kofeina nie pomaga i różeniec górski też nie. Chciałbym metylofenidat, żeby jakoś się przebujać przez to w najbliższych miesiącach, a potem to już jakoś pójdzie, ale nie wiem jak to zdobyć. Coś co podniesie motywację i produktywność.

A nie spróbowałbyś opcji bez zażywania jakichkolwiek substancji? Mogę powiedzieć, że miewam podobnie jak Ty, zakupiłem sobie książkę pt. "Umysł Ponad Nastrojem". Zrobił się z tego bestseller i jeżeli się przyłożysz to serio możesz zmienić swoje nastawienie, a nie uzależniać się od jakichś wspomagaczy...

Miałem podobnie jak mialem praktytki, obecnie nie pracuję. Z tym, że mnie napędza opio, to me paliwo i jakoś się udawało, byle do strzała. No i miałem kolegów, nie od cpania, ale byli, teraz nie mam już zupełnie nikogo. Na pewnoopio Ci nie polecam, stanowczo NIE.
Polecam udać się do psychiatry, bo raczej twój problem nie polega na pracy, a w kontaktach z innnymi, stres, itd itd. niech Ci da jakieś leki i benzo do pracy.
"Współczuję ludziom, którzy muszą pracować" - Mexicano Tv.

Ja bym na Twoim miejscu zmienił pracę, jeżeli masz taką możliwość.
Takie chodzenie z musu i robienie czegoś czego się nie lubi napędzi Cię jeszcze w jakąś chorobę psychiczną.
NIe rozumiem, dlaczego ludzie tak się sami męczą.
Trzeba robić to co się lubi, wtedy praca sprawia przyjemność i człowiek ma chęć aby do niej chodzić.
Będziesz się męczyć.
Tu żadna substancja nie pomoże.

Po prostu rzuć to jak się otworzy kanał powietrzny do Indii i przyjmij się do aśramu.

Akurat to nic nie pomoże, bo ja wiem, że jestem takim typem, który do żadnej roboty się nie nadaje i gdzie indziej byłoby to samo. W ogóle nie nadaję się do funkcjonowania w tym systemie. Jestem typem roztrzepanego melancholicznego marzyciela, a nie pragmatycznego, energicznego sangwinika-choleryka ścisłowca, takich preferuje rynek pracy. Zmiana pracy poskutkowałaby tym, że w innej byłoby to samo. Po prostu miałbym wyrąbane na firmę, w której pracuję i patrzyłbym za okno z tęsknotą za wolnością.

Ale jest chyba coś co lubisz robić ?
Nie tylko patrzenie przez okno.

A praca wśród ludzi to druga sprawa.

Ja też najchętniej to siedziałbym tylko w domu i miał wyjebane na społeczeństwo, jednak jakoś próbuje w nim funkcjonować i pracować.

Są rzeczy, które lubię robić, ale to nie przekłada się na żadną pracę i nie przyda się raczej nigdzie. Ile ludzi ma tak naprawdę komfort robienia tego co chce?

metylofenidat do tego celu jest bardzo dobry. Całe działanie MPH opiera się głównie na tym, że podnosi motywacje.
Tutaj jest to fajnie wyjaśnione:
https://youtu.be/Oz-GhHQK02s?t=47

Być może niektóre SNRI przyniosą podobny efekt a będą mniej inwazyjne / uzależniające. Tego nie wiem. Z takim tematem jak brak motywacji spokojnie możesz iść do psychiatry.
Powiedz jak jest, że mocno to Tobie przeszkadza w życiu, czy masz deprsję etc. Pewnie coś zaradzi.