Ja Ci mogę polecić zoloft / sertralinę, bo biorę SSRI
Nie urywa dupy, musiałem zwiększyć dawkę na większą niż typowa (zamiast 100 to 150), ale tak do 200 można brać leczniczo.
Próbowałem też coaxil, ale mnie chuj strzelał jak miałem 3 razy dziennie to brać, kto ma na to czas? Więc odpuściłem, bo sertrę biorę raz, na dobry dzień :)

paroksetyna 60mg.

Nie no bardzo duże dawki pregi napisałeś, 600 mg to w chuj i jeszcze trochę. Na początek 2x75 mg czyli 150 mg dziennie powinno starczyć, jeśli nie to wtedy dopiero zwiększać, a nie ładować na start tak dużą dawkę. Sam lek jest świetny, ale serio, nie trzeba go tyle walić. Jeszcze odrobinę rozumiem tych co rekreacyjnie by tyle brali (odrobinę bo rekreacyjny potencjał pregi jest słaby, to jest świetny lek a nie narkotyk), ale leczniczo na start 2x75 mg starczy jak dla mnie. Niby laska ma dużą tolerkę, ale prega to nie benzo, więc nie powinno się to gryźć. Zawsze zresztą można potem zwiększyć dawkę, a robiąc sobie tolerkę na 600 mg na start marnuje się tabsy.

tnę clono
3ci dzień 6mg.
wcześniej było już 2 miechy na 8mg.
żadnego wsparcia.
lekowego, w diecie, w ludziach.
w nikim, ani w niczym.
ten mój cały codzienny zestaw odszedł w zapomnienie.

taka depresja, że ciężko o $$$.
p.s.
nie wychodzę z domu, zero motywacji, brak pracy, brak ... normalnego życia.

chyba będzie goodbye.aj.

To czemu tniesz o 2 mg 0,25 tygodniowo i moja pani doktor i tak jest ze mnie bardzo zadowolona, a ja póki co normalnie funkcjonuje (choć obstawe leków mam, ale jaki problem iść z tym do psychiatry i czymś się wspierać, zamiast katowac?)

wróciłam na 6mg/dzień.
od tego roku (3miesiące już) jestem na 4mg/dzień.
nie jest strefa komfortu, ale też nie ma piekła.
bez suplementacji.
patrz niżej. kwestie finansowe.
recepta sama się nie wykupi.

p.s.
żyję.
tylko bezbarwnie.

Powoli do przodu, nie pękaj, dasz radę, będzie dobrze :,-)

Sam sobie komplikujesz odstawkę. Pytanie już zadano - czemu ?
Odpowiedzi nie uzyskano.

Jak już to nie sam tylko sama.
to primo.
secundo - umiesz czytać ze zrozumieniem?
może pomogę - kwestie finansowe czytaj jako brak pieniędzy.
nie, nie kradnę.

Bardzo ciekawy wątek, myślę iż problem dotyczy równiez mnie i niestety coraz bardziej się zapadam, nie wiem co jest przyczyna oraz jak z tego wyjść...
Choruję na bardzo silną nerwicę lękową, przyjmowałem już wszystkie możliwe leki przez ostatnie kilkanaście lat leczenia ( dosłownie ). Jedynymi stałymi lekami są benzodiazepiny, które regularnie przyjmuje od 2010 roku. Był alprazolam, diazepam, clonazepam. clorazepat, lorafen. oxazepam itd. W największych ciągach przyjmowałem alprazolam, diazepam i clonazepam. Zwłaszcza clonazepam przyjmowany kiedyś przez dwa lata w dawce 2x1mg ratował mi życie i był to chyba jedyny lek po którym mogłem zupełnie normalnie funkcjonować i cieszyć się życiem. Nigdy nie przekraczałem dawek rzędu 2-3 mg na dobę zarówno clonazepamu jak i alprazolamu.
Niestety około rok temu coś się zmieniło... obecnie po przyjęciu benzodiazepiny czasem czuję się jeszcze gorzej niż przed... Lęk trochę ustępuje, ale pojawia się niesamowidy dół, depresja i derealizacja. Leki, które przez lata pozwalały mi funkcjonować obecnie powodują, iż czuje się jeszcze gorzej.... Sam nie mam pewności, czy jest to kwestia benzodiazepin, a może po prostu mój stan ulega coraz większemu pogorszeniu i nie ma to związku z benzodiazepinami? Wszystko jest strasznie czarne, nie da się tak żyć....

Byłem już u bardzo wielu psychiatrów, każdy przepisuje zupełnie inne leki, jestem załamany i nie mam pojęcia co ze sobą zrobić. Praktycznie nie wychodze już z domu i obecnie staram się przyjmowac wyłącznie wspomagająco 10mg diazepamu na dobę, inaczej pojawiają się skutki odstawienne ( wraca jeszcze silniej nerwica ?).

Może ktoś ma pomysł czym mógłbym poprawić swój stan. Niestety leków z grupy SSRI/SNRI nie moge przyjmować z powodu choroby autoimmunologicznej. Pregabalinę bardzo źle toleruję ... Powoli tracę już jakąkolwiek nadzieję.