Pandimen: opiszę po krotce mój problem... Zaczęło się od dziwnego ciśnienia w głowie, w szczece. Zaczołem chodzić po lekarzach... Dentysta, chirurg szczękowy, neurolog, laryngolog... Nic... To trwało że 3 lata... W końcu jak mi się "przypomniało" że te ciśnienie nieraz przeplata mi się z takim wewnętrznym niepokojem to mój lekarz rodzinny stwierdził że to psychika.. To jemu zawdzięczam prawidłową diagnozę!! Tak pewnie bym dalej krąży po zwykłych lekarzach... Niestety dał mi lek który nie byl dla mnie-asertin sertalina. Po którym czułem się fatalnie i wtedy poszedłem do pierwszego psychiatry... Który przez rok uparcie lądował mi sertalina aż do 200 mg twierdząc że to najlepszy lek a j a cały czas czułem się do bani... A nawet gorzej bo miałem depresję... Potem sam zarzadalem zmiany na paroksetyne która podobnie jak serte brałem w połączeniu za lamitrinem 150mg. Nie pomagała nic przy czym brałem tylko 20 mg paro-byłem głupi że nie zwiększał dawki tylko po pół roku ja odstawilem... W między czasie dostawałem do tego malutkie daweczki kwety (typu 25mg..) opipramolu i czegoś tam jeszcze... Też bez zmian. Paro odstawilem bo zmieniłem psychiatre który dał mi wenlafaksyne (nie pamiętam dawki ale dojechałem chyba do połowy) wraz z lamitrinem. Cały czas była lipa więc miałem dolozony busporion wtedy czułem się dobrze ale jakoś z 2 miesiące i przyszła jesień... Czar prysl i znowu lipa. Więc zmienił mi wenlafaksyne na tianeptyna coaxil i zostawił lamitrin. Cały czas było średnio. Tamten psychiatra zaczął mnie wkurwiac tekstami typu: "no to zostaje tylko samobójstwo" więc zmieniłem na 3ciego który dał mi do tego pregabaline. Ona troszkę poprawia mój stan. Później sprawdziłem czy lamitrin i coaxil coś dają odstawiajac je...no i nic to nie zmieniło... No i przyszła ta jesień i znowu gorzej i bagno... Więc mimo wielkich uprzedzeń do ssri naczytalem się duzo pozytywnychbooini o esci i nowy psychiatra oprócz pregi dał mi esci. I taknto po krotce wygląda.

A objawy u mnie to są takie że zmieniają się. Ale prawie nigdy nie występują 2 na raz. Po prostu sobie wędrują:
-albo te ciśnienie w głowie szczece (dawno tego nie miałem a id tego się zaczęło)
-często niepokój raczej nie wywoływany konkretnymi zdarzeniami
-drazliwisc i zdenerwowanie bez przyczyny
-poklowanie w różnych stawach
-obniżony nastrój, czasem wręcz depresyjny że nic się nie chce robic(ale ten objaw mam głównie jak jestem na ssri)

Somatyki czy napadów paniki nie mam a jesień jest zawsze bagno czyli wzmocnienie objawów - wkurwu, niepokoju itp. Wtedy szukam leków od nowa jak już nie da się funkcjonować....

Jak się wkurwie to pójdę w Anafranil bo ile można lęku szukać...

Spróbuj trójcyklików typu klomipraminy, albo kombosów SNRI + NaSSA. Objawy, które opisujesz to jak dla mnie esencja psychosomatyki. DOC postawił diagnozę zaburzeń lękowych?

[mention]tizziano[/mention], przeczytałem Twój post, ale używaj proszę w przyszłości funkcji "mention".

Napisałeś, że rodzinny naprowadził na problemy psychiczne, ale nie napisałeś, czy masz diagnozę zaburzeń lękowych od psychiatry.

Co to znaczy, że czujesz się gorzej po konkretnych lekach?
Zwiększony poziom lęku? Stany depresyjne?

Pregabaliny ile bierzesz? Bo nie pamiętam, czy napisałeś.

Poproś może jakiegoś moda o wydzielenie Ci nowego wątku, bo mocny offtop się zrobił.