Próbował ktoś? Nie mogę iść do ośrodka czy coś, bo pracuję, a jednak przydałoby się nie chlać.

Detoks alkoholowy w domu to łatwizna. Idziesz do rodzinnego i prosisz o paczkę Relanium, mówisz prawdę po co Ci to, nie powinno być problemów. Dawkujesz po 10 - 15mg żeby zniwelować objawy zatrucia - o ile występują, bo bez lęków i drgawek alkoholowych benzo jest zbędne. Łykasz magnez i pijesz dużo wody mineralnej, jesz dużo i dbasz o dobre żarcie, nie hamburgery. Jeśli masz problemy z funkcjonowaniem bierzesz w robocie zwolnienie, lekarz rodzinny powinien pomóc rozumiejąc sytuację i wypisze L4.

Trzymając się z dala od picia - mam na myśli ZERO alkoholu, nawet pół piwa nie możesz wypić, dochodzisz do siebie przez tydzień bezproblemowo.

Tylko wiesz co? Detoks nic nie daje, bo po tygodniu gdy dojdziesz do siebie i masz problem z alkoholem i tak będziesz chlał dalej. Musisz albo wspiąć się na wyżyny silnej woli i dać radę co jest cholernie trudne samemu, albo iść do poradni odwykowej i zapisać się na terapię. Nie zaszkodzi też wpaść na spotkania Anonimowych Alkoholików - pomagają.

Detoks i odwyk to zupełnie inne kwestie. Na detoksie tylko się odtruwasz i dochodzisz do siebie fizycznie i co nieco psychicznie. Problemu nie rozwiązuje to w ogóle. Na terapii i spotkaniach AA uczysz się jak żyć bez alkoholu. Nie wiem jakie masz doświadczenie, jeśli nic nie działałeś do tej pory ale zaczniesz próbować tego co napisałem zrozumiesz w czym rzecz. Przede wszystkim musisz faktycznie chcieć przestać zatruwać się alkoholem. Bez radykalnej decyzji i tak będziesz pił.

Nie mam żadnego z leczeniem, ale było tak jak piszesz... nie piłem 10 dni, nie miałem większych problemów, więc myślałem że bez lipy, ale jak chciałem wypić 4 piwka, to kończyło się zerwanym filmem i odwalaniem głupot, i tak trzy razy ;/

Poradnie odwykowe nie gryzą. Sprawdź w necie co masz w swoim mieście i popytaj o której godzinie są spotkania tak żeby Ci pasowało.

Jeśli czujesz że masz problem, po prostu zacznij działać. Tobie pewnie nie jest potrzeby żaden detoks skoro pijesz parę piw bo wątpię żebyś wiedział co to jest delirium alkoholowe przy takich ilościach. Ale pomoc terapeutów nie zaszkodzi, przynajmniej się czegoś dowiesz, może zrozumiesz co czeka człowieka gdy alkoholizm się rozwija. Podpowiem że nic dobrego ;)

Właśnie chodzi o to że nie mam jakiś specjalnie ostrych objawów, co najwyżej mocną ochotę, problem w tym że jak zacznę to nie potrafię przestać i robię dziwne rzeczy, a kiedyś tak nie miałem, potrafiłem pić normalnie.

Bo tak się rozwija alkoholizm. Traci się hamulce i zaczynają się problemy. Sam obecnie chodzę na drugą grupę terapeutyczną dla alkoholików i spotkałem kilka osób, każda była młoda, na oko dwadzieścia kilka lat i problem ten sam. Piło się normalnie aż nagle przyszły zerwane filmy i problemy. Twój przypadek nie jest niczym niezwykłym. Po prostu musisz przyznać że coś jest nie halo i albo radzić sobie z tym samemu włączając ostrą samokontrolę albo zgłosić się po pomoc. Innej drogi nie ma. Oprócz rzecz jasna kontynuacji picia ponad możliwości czego szczerze nie polecam.

Co do tego wersu:
pr0blem w tym że zaczynasz niszczyć sobie mózg

Czyli najlepiej przestać całkowicie, bo raczej ni da się wrócić do dawnego stanu za jakiś czas?

Powiem Ci tak. Uczono mnie że są granice po których przekroczeniu nie ma już powrotu do kontrolowanego picia. To znaczy że jeśli osiągasz poziom zachlewania pały na umór coś Ci pęka w mózgu i choćbyś zrobił rok przerwy wracając do picia i tak będziesz tkwił w tym samym miejscu i znów zaczniesz zaliczać regularne zgony. Przez jakiś czas uznawałem to za bujdy na resorach. Wolałem uważać że wytrwałość czyni wolę silniejszą itd. itp. Ale po którejś z kolej porażce opartej na tym samym schemacie zacząłem wierzyć że to jednak prawda. To się tyczy wszystkich uzależnień, dragi są tym samym bagnem. Jeśli przekroczysz pewne granice istnieje ogromne ryzyko że wrócisz do starych nawyków choćbyś nie chciał. Dzieje się to wbrew woli i tyczy się każdego uzależnienia. alkohol, prochy - to samo bagno.

Ja Cię nie uratuję i nikt tego nie zrobi. Musisz sam się edukować i wyciągać wnioski, także ze swoich błędów bo w tym wypadku ciężko się uczyć na cudzych. Terapia może dać do myślenia, zobaczysz jakie wraki tam przychodzą, szczególnie ze skierowaniami z sądu. Ludzie bełkoczący jakieś niedorzeczne bzdury lub z drugiej strony ludzie złamani, którzy mają wiele nieciekawych historii do opowiedzenia. Może wyobrazisz sobie że niedużo Ci do nich brakuje. W końcu jesteś na tej samej drodze którą oni przechodzili.

W sumie już wszystko mi się rozjaśniło, dzięki za pomoc.

Dobrze prawi, polać mu
Tak na serio to mam dwa pytania -

1) możesz trochę rozwinąć ocb z tą granicą ?
Rozumiem, że jeśli jestem na etapie kilku piw dziennie ale się nie upijam (mam świadomość,
że zaczyna się problem bo piję sam w domu 3-5 piw najczęściej) ani nie mam objawów odstawiennych, to jest w takiej sytuacji szansa na kontrolowane picie ? Np. w weekendy ?

2) serio jak powiesz rodzinnemu że masz problem z alkoholem to wypisze rolki?
Bo na chłopski rozum może zamiast wypisać relanium, wpisać "żadnych leków uzależniających" w karcie pacjenta :scared: