Macie tak pewnie czasami, że zjebiecie coś w życiu i zaraz dopada was seria niefortunnych wydarzeń aż zmierzacie ku upadku i albo z tego się wyplątacie albo jedyne co was uratuje to sięgnięcie i odbicie się od dna. Jak sobie z tym radzicie? Jak układacie sobie plany/obowiązki/decyzje. Wpierdalacie psychodeliki? Pomaga wam to? :scared: jakoś chujowo ten post napisałem, ale może się przyjmie

Jak ktoś ćpa psychodeliki nic mu nie pomogą.

nie chodzi mi o ćpanie, w sensie, nie odbieraj tego tematu jako "układanie sobie życia po ćpaniu" chodzi mi o zupełnie inne sprawy, typu: zaniedbywanie codziennych obowiązków, zjebanie szkoły, zjebanie pracy, nie wiem, nieogarnianie, zawodzenie przyjaciół, masa innych przyziemnych ludzkich spraw, jak i zdrowie psychiczne, fizyczne

Co więc sprawia, że powstały u Ciebie te problemy?

Chodzi Ci o taki moment, w którym jesteś zagoniony w róg, nie masz żadnych sensownych kart w ręku, a jedyne co to ucieczka albo absolutna, totalna szczerość w działaniu (decyzja, wybór, etc)....? to tak, miałam coś takiego i nie miałam nawet pojęcia, że tak się stanie po zjedzeniu tego czegoś, co tak naprostowuje mózg. I mam na myśli takie sytuacje życiowe, które wcześniej przerażały, paraliżowały i zaważały na całej pieprzonej przyszłości.
Teraz fajnie by było znaleźć kolejny "środek" do kolejnych etapów zmian...

Właśnie w takich momentach nie zażywam żadnych substancji. Totalna trzeźwość i analizowanie problemu/życia. Naprawdę nie ma sensu, przynajmniej według mnie, wtedy sięgać po jakiekolwiek narkotyki żeby niby przemyśleć kilka spraw. Jeśli ktoś ma inne myślenie to wtedy jest najprostsza droga do uzależnień, jest poczucie że to one pomogły.

Życiowy plan ułożyłem, jeszcze parę lat i myślę, że będzie spełniony.

ja teraz jestem w takiej sytuacji. studia spierdoliłem, prace właśnie rzuciłem (bo chujowa była) i teraz okazuje się nie mam już gdzie mieszkać. :D jedyny możliwy wybór to uciekać za granicę. no i właśnie się do tego zbieram wewnętrznie, bo to będzie duży skok dla mnie. o dziwo od 3 tygodni nie zażyłem żadnej substancji psychoaktywnej i wygląda na to, że na razie przy tym pozostanę. w ciągu dwóch tygodni sprawy powinny być już przybite i będę wiedział co dalej. pozdro. :)

Zmiana środowiska związana z wyjazdem za granicę jest dobrym pomysłem. Nie ma co kombinować i filozofia prawić - pieniądz cieszy każdego na wiele sposobów nie tylko, jako środek do zakupu narkotyków. Jak pozarabiasz uczciwie stawki w funtach czy euro i będziesz mógł sobie pokupować rzeczy, to Ci się szybko zmieni punkt widzenia. Przyjemności owszem, ale zatracanie się w nich, to tylko patologia. Lepiej sprawdzają się cele i ich osiąganie, a więc na tym oparłbym układanie życia.

U mnie kluczowym przełomem w życiu było zdobycie wiedzy z czego składa się moja psychika i gdzie znaleźć źródło motywacji. Szkoda jedynie, że błądziłem tyle lat i po prostu nie znalazłem odpowiedniej książki/żródła informacji (niestety rodzice nie potrafili mi przekazać podstawowych informacji o ludziach i tego jak są zbudowani - głównie ich psychika), w której ktoś już do tego doszedł. Bo są tacy ludzie.

Ja doszedłem do tego drogą analizy, dedukcji. Pomagał mi w tym też psychodelik, ale 75% jest to praca późniejsza. Psychodelik daje Ci pomysł i zrozumienie pewnych cegieł świata - do reszty musisz dojść sam/sama.

Ignorancją jest lekceważyć potęgę wiedzy i nauki którą dotychczas osiągnęła cywilizacja, gdy szuka się rozwiązania swojej sytuacji życiowej. Taka wskazówka ode mnie.

Są ksiązki, nauczyciele, wykładowcy, inni ludzie, INTERNET!

Jeżeli nie macie punktu zaczepienia...

Korzystajcie z tych źródeł, pogłębiajcie wiedzę o otaczającym nas świecie i ludziach, a wreszcie zobaczycie, że znajdzie się i dla was miejsce na tym świecie - znajdziecie swój azyl.

@up jak najbardziej popieram Twoje ostatnie zdanie. Również tak uważam i stosuje się do tego.