Ciekawi mnie czy ktoś próbował pisać po dragsach? Scenariusze, książkę, prace na polski, prace magisterską itd... Co polecacie? Jakie wrazenia? Studiuję scenariopisarstwo i ciekawy jestem efektów, a ze temat nie jest mi obcy to próbowałem cos tam skrobać najarany, ale często to się mija z celem ;p

Ja po "uzywkach" pisze historie i jest zajebiscie.

Patrzac na ostatnie tematy coraz czesciej mam wrazenie ze zakladaja je psy badz psychologowie chcacy zglebic nature narkomana

po paleniu najtrudniej jest sie skupic na jednej rzeczy, pozniej leci. Matura z polskiego rozszerzona - 80%. Wczesniej egzamin gimnazjalny humanistyczny - 45/50. Niezliczone prace, eseje, esej na zamowienie na uczelni za sianko.

Na polskim jeszcze w liceum wiele zinterpretowanych utworow lirycznych. PRzewaznie ogarnialem je jako jedyny z klasy, gorzej jak moja interperetacja byla wg nauczycielki bledna - fobia po jaraniu nie pozwalala mi bronic wlasnego zdania. Teraz bym sie klocil :)

Wszelkie testy matury i egzaminy zawsze zdawalem na trzezwo coby sobie potem nie zarzucac, że zdalem je z "ulatwiaczami".
Natomiast w kwestii pisania sobie (od wielu lat do szuflady, kilka mniejszych publikacji w necie, ale chyba nawet podforum na ktorym to robilem juz nie istnieje) to doraźnie pomaga palenie, tylko muszę być nakręcony na to, że będę pisać, w głowie mam już szkic o czym, palenie powoduje, że lepiej operuje mi się słowem, wyrazy wylewają się ze mnie potokiem, tak, że ledwo nadążam pisać.
Na psychodelikach (fene trypty) zdażało mi się notowac jakieś podsumowania przemyśleń, ale to i tak najlepiej brzmi na bieżąco. Czasami obmyślałem jakieś elementy fabuły pod ich wpływem, ale za pisanie w tym stanie bym się nie zabrał, myśli są zbyt rozbiegane, ciężko byłoby się skupić.

najlpszy do pisania jest alkohol - on jest do tego poprostu stworzony. na trzezwo pozniej poprawki. palenie wprawdzie daje fajne pomysly ale w praktyce ni chuja nie da sie zebrac tego do kupy i przelac na papier, diabel tkwi w szczegolach. na jakis mocnych psychodlikach w sumie nie probowalem.

Mi zdarzało się pisać wiersze po małej ilości DXM i na największym tripie LSA+dużo DXM, a także pisać książkę po niedużej ilości DXM oraz po DXM+Dimenhydrat, tworzyć muzykę po DXM, DXM+DImenhydrat, oraz na alkoholu. Ale pisać nie lubię po alkoholu, w ogóle nie ten klimat. A teraz opiszę wrażenia:

- Pisanie wierszy. Czasem po DXM nie chce mi się pisać, a czasem po prostu nachodzi mnie natchnienie. Jednak za dużo pojawia się wtedy wersów osławiających Acodin i Aptekę xD Po LSA+DXM zaczęłam pisać i powiem, że nieźle mi to wychodziło. Układanie rymów, kwiecistych zdań wydawało mi się taką banalną sprawą.
- Pisanie prozy - Lubię mix DXM +DImenhydrat, bo nachodzi mnie wtedy natchnienie, ale za bardzo ryje głowę i mogę sobie pozwolić na to raz na rok. Po samym DXM też się ciekawie pisze. Wiem, że wtedy w każdej drobnej sytuacji widziałam coś mistycznego, co akurat przydało się mojej książce, bo chciałabym , żeby ona była taka jak Las Vegas Parano pod względem klimatu - czyli, że jest psychodeliczna nawet wtedy, gdy nikt nie ćpa. Ale moja fabuła jest znacznie smutniejsza i bardziej romantyczna od tej z LVP.
- Przypomniałam sobie, że pisałam esej z historii po DXM+pseudoefedryna. Była to raczej praca odtwórcza, ale ciekawa stymulacja mnie po tym miksie wzięła. Po prostu miałam taki sposób myślenia "Muszę się uczyć !". Ale to było przed maturą i możliwe, że dlatego mnie tak naszło. To był jedyny dzień, w którym zmobilizowałam się do napisania eseju z historii xD

Imo DXM w ogóle się do tego nie nadaje, kilka razy próbowałem, ale przeglądałem to na trzeźwo i wyglądało jakoś bardzo ubogo.
Alkohol - może, ale w niezbyt dużej ilości. W głowie wszystko pływa jakoś swobodniej, łatwo ubrać w słowa to co ma się w głowie. Jakbym miał spontanicznie zacząć pisać po tym jak się upalę to pewnie też nic by z tego nie wyszło - zazwyczaj miałem już sporo ułożone w głowie (np cały rozdział, od czego się zaczyna, na czym kończy, kilka punktów i spostrzeżeń które chce umieścić pomiędzy, szkic dialogów itd). Często coś dodawałem, coś odrzucałem, ale zawsze byłem zadowolony z efektu.
Potem następnego dnia rano czytałem ponownie, coś wykreślałem, coś dodałem, zmieniałem delikatnie formę, ale to już były poprawki kosmetyczne. Bardziej jestem zadowolony z tych tekstów które pisałem zjarany niż z tych które pisałem trzeźwy.

jestem ciekaw tych wierszy (chyba nie tylko ja), pokazesz?

Już zamieszczałam je gdzieś na hyperrealu. A to napisałam będąc w bardzo odmiennym stanie świadomości, na LSA + DXM. Potem na trzeźwo napisałam ciąg dalszy, ale zostawiłam ten zeszyt w Krakowie.

Trzask, blask

Teraz znajduję się w świątyni chaosu
Potęga jest nicią otchłani kosmosu
Jestem tutaj, w szamańskiej klatce
Tu rytuały odbywają się w chatce.

Odkrywam to, co było marzeniem
Skarb nie może pozostać pragnieniem.

wiesz ja w sumie zawsze pisalem ujarany jak stodola wiec moze z tego sie to bierze w moim przypadku. cos w stylu "Ale mam pomysl! Bogactwo kurwaa!" pisze pisze "co to ma byc kurwa" kwiatki w stylu powtorzenia, maslo maslane, bledy logiczne. moze nie dla mnie kariera mj-pisarza. w alkoholu dobre jest to ze puszczaja hamulce narzucone na codzien w ktore czlowiek jest, chcac nie chac, wciskany. to nasuwa fajne spostrzezenia na tematy ktore sie omija, zapomina, nie zuwaza albo podswiadomie ignoruje - a ktore sa. imo :)

nigdy bym nie mogl pisac wierszy. po niczym i pod zadnym warunkiem. mimo ze lubie.