Stwarzam ten watek bo z tego co pamietam to stricte o takiej tematyce wątku nie było, ale moge sie mylic.

Czy rzeczywiscie palenie, nawet okazjonalne, marihuany zwieksza ryzyko wystapienia nerwicy u osoby na taka podatna? Jezeli tak, to niby jaki jest mechanizm tego dzialania. Czy chodzi tu o efekt odbicia (jak np. po benzo) - uspokojenie na fazie, rozstrojenie poza nia, czy raczej o cos calkiem innego? Mysle, ze jednak o cos innego. Zioło generalnie "intensyfikuje chwile" pod wzgledem zmyslow i przynajmniej u mnie sprawia subiektywne wrazenie, ze wszystko dzieje sie duzo wolniej. Jaki tu jest zwiazek z wystepowaniem nerwicy?

Prosze o inteligentne posty :P

Jeżeli ktoś z twojej rodziny cierpiał na nerwice lub schizofrenie to prawdopodobnie palenie zioła morze przyśpieszyć tworzenie tych chorób, te informacje kiedyś gdzieś czytałem w necie ale nie pamiętam gdzie. Ta Informacja morze być również błędna, ponieważ jest wiele mitów i plotek na temat powstawania chorób za pośrednictwem zioła.

ziele wyciąga różne treści z podświadomości przy okazji powodując (zwłaszcza w większych ilościach) rozleniwienie, wyjebanie na wszystko i skłonność do odkładania problemów na później/ucieczki od nich.
ma wybitnie żeńską świadomość, może powodować wzmocnienie męskiej animy ze wszystkimi tego skutkami zależnymi od jednostki

częste palenie przy braku odpowiedniego podejścia (zwłaszcza postawy metaobserwatora - obserwowania procesu obserwowania i całokształtu własnej świadomości) potrafi z zalążka nerwicy w ciągu kilku miesięcy stworzyć bardzo przekonujący powód żeby wziąć się za swoją psyche. zazwyczaj gratis włącza się fobia społeczna spowodowana nieogarnianiemocb, która tylko nakręca dalsze nakręcanie się

wydaje mi się, że większy potencjał w tą stronę mają psychodeliczne sativy niż kanapowce

ja mam nerwice... i pale trawę 6 lat.
Uważam, że marihuana pomaga się uspokoić, ale tak naprawdę nie leczy nerwicy. Wręcz przeciwnie. Przy paleniu codziennym i długotrwałym, nerwica może się pogłębić, ja tak miałem. Robię wtedy przerwę i pale rzadziej. Bo "co za dużo to niezdrowo!"

@Zieleń - skrobnąłeś zajebistego posta. Może mógłbyś jednak rozwinąć tę myśl, wydaje się całkiem ciekawa: W temacie - w istocie palenie może nasilić "nerwice". Sposobem na to jest miksowanie z benzodiazepinami. Jednakże nie jest to już ta sama faza - zostaje ona spłycona - samo wgłębienie się w swoją duszę jest utrudnione, emocje zostają stępione, mniej jest też olśnień. Tym samym zostaje odebrana marihuanie moc terapeutyczna (leczenie poprzez doznawanie cierpienia, odkrycie bolesnej prawdy - katharsis).

Jest też inny sposób na czerpanie przyjemności z thc bez ciśnień - odciążenie kreacyjnej wewnętrznej sfery, skierowanie świadomości na inny niż "ja" i "moje życie" kierunek - przekazanie przewodnictwa medium - filmowi, muzyce, robótce ręcznej itp. W myśl tej zasady, najgorsze zdaje się palenie w samotności bez zajmujących rozrywek oraz w sytuacjach, które same w sobie mogą stwarzać sytuacje stresowe - szkoła, praca, chociażby zwykła jazda tramwajem.

Marihuana to wspaniały narkotyk - może leczyć ducha, może być też czystą rozrywką. Może niestety przynieść też wiele szkody. Osobniki z zaburzeniami sfery emocjonalnej (o niskim poziomie samoświadomości, czasem też inteligencji) robią sobie kuku paląc babkę. Widzę to po wielu znajomych (nie kolegach).

Mam kilka ciekawych doświadczeń w tej kwestii. Nie wiem, czy ktoś z was cierpiał kiedyś na depersonalizację i derealizację, które czasem towarzyszą zaburzeniom psychicznym, w każdym razie ja miałem tę wątpliwą przyjemność. Od tego moje zaburzenia się zaczęły - dopiero później doszła depresja i cała reszta.
Pamiętam jak dziś fazę po jaraniu, która miała miejsce ładnych parę lat temu. Wtedy byłem jeszcze "zdrowym człowiekiem". Na tamtej fazie po raz pierwszy odczułem silną derealizację. Nie miała jednak ona negatywnego zabarwienia, raczej oceniałem to jako coś niezwykle dziwnego. Później było kilka miesięcy spokoju i derealizacja przyszła znowu, tym razem nie wywołana używaniem żadnych substancji i zapoczątkowała trwającą kilka już lat chorobę. Wniosek z tego taki, że marihuana, bynajmniej moim zdaniem, może w swoisty sposób uaktywniać, wyciągać na powierzchnię coś, co tkwi przyczajone w naszych mózgach. Nie twierdzę, że to ona była bezpośrednią przyczyną mojej choroby, ale kiedyś na chwilę uchyliła jej drzwi. Wprawdzie po zakończeniu fazy zamknęły się one z powrotem, lecz później zostały wyważone z dużą, jak na mój nie przygotowany do tego osiemnastoletni umysł, siłą.
Inna faza z kolei dostarczyła mi najokrutniejszego doświadczenia w moim życiu. Choroba była w zaawansowanym stadium, ja nie przyjmowałem żadnych leków. Po zajaraniu depresja i derealizacja tam mocno we mnie uderzyły, iż nawet nie próbuję opisywać w jak okrutnie dziwnym i przykrym świecie się wtedy znalazłem. Dobrze, że cały czas zachowywałem przytomny umysł i wiedziałem, że muszę po prostu przeczekać to piekło, natomiast nie wiem jak bym się zachował, gdyby to było wywołane np. kwasem, a nie zielskiem. Później, po podleczeniu swojej psychiki, nie doświadczałem już tak skrajnie okrutnych stanów, ale generalnie zaprzestałem regularnego stosowania marijuany. Po zapaleniu wyciągała ona na wierzch moje kompleksy i obawy oraz przynosiła psychodelkę o raczej negatywnym zabarwieniu.

Co najlepsze kilka dni temu znów zapaliłem i... bardzo się zdziwiłem. Była to znowu ta faza, którą pamiętam z przed lat: euforyczna, beztroska a przy tym wzbogacona o wiele wspaniałych refleksji. Jednak byłem wtedy dobrze naładowany serotoniną, bo przyjmuję 30mg paroksetyny i zarzuciłem 300mg deksa, żeby wreszcie przekonać się czy ten cały zespół serotoninowy to możliwa sprawa, czy tylko urban legend. A poźniej jeszcze puknąłem 1,5 mg alpra.

Mam pewną skłonność do popadania w nerwice. Między innymi z tego powodu niemal zaprzestałem palenia. I tu ciekawa sprawa - jeśli palenie rzeczywiście nasila u mnie różne objawy nerwicowe to jedzenie zioła działa wręz przeciwnie - otwiera i jakoś tak oczyszcza. Byle było praktykowane w miarę nieczęsto. Wczoraj po zakąszeniu sztuki obejrzałem 4 filmy i dawno mi się tak dobrze nie olądało. Myślę, że ma tu spore znaczenie działanie nieogarniające przy paleniu. Po jedzeniu u mnie jest wręcz przeciwnie.

[/quote]
według teorii Junga każdy człowiek ma w sobie niemal drugą osobowość o przeciwnej płci - u mężczyzn jest to anima będąca ich wewnętrznym wzorem/archetypem kobiecości, u kobiet na tej samej zasadzie istnieje animus. mają one wyraźnie rozwiniętą osobowość mocno wpływającą na związki z płcią przeciwną oraz odpowiedzialną za 'kobiece' cechy (wrażliwość,delikatność itd) u mężczyzn oraz 'męskie' u kobiet.
ich charakter kształtuje się w dzieciństwie, głównie na podstawie relacji z rodzicem przeciwnej płci, chociaż w przypadku problemow z nim lub jego braku może tą rolę przejąć inna osoba lub zbiór osób.

w większości kultur, w których ziele jest używane w celach religijnych przypisuje mu się żeńską świadomość/energię, ze wszystkimi wynikającymi z tego cechami -biernością, przestrzenią, delikatnością, wewnętrzną mądrością/intuicją. jeśli chodzi o poziom fizyczny wystarczy wspomnieć, że obniża poziom testosteronu ;-)

zwiększając ilość żeńskiej energii (oczywiście chodzi mi o żeńskość w rozumieniu jin/jang) wzmacnia męską animę. jeśli ktoś ma ją zdrową, lub jeszcze lepiej - uświadomioną i zintegrowaną, wtedy odczuwa głównie pozytywne skutki mj nie tracąc przy tym 'męskich' cech - zdolności działania, wyraźności myślenia. im bardziej nieświadoma i niezintegrowana z całością osobowości jest anima (np u typowych macho, bojących się okazać brak siły, męskości) tym z większą siłą może wpływać na psychikę. Jak to ładnie ujął Jung : "Dopóki nie uczynisz nieświadomego świadomym, będzie ono kierowało Twoim życiem, a Ty będziesz nazywał to przeznaczeniem."
kiedy taka anima dostaje zastrzyk energii, której cała osobowość nie jest w stanie wykorzystać ze względu na jej żeński charakter, przejmuje ona do pewnego stopnia kontrolę nad osobowością. im mniej człowiek jest świadomy tego, że anima jest integralną częścią jego osobowości tym bardziej odbiera to co się wtedy dzieje jako nieznaną zewnętrzną siłę nakręcającą mu paranoje. nie muszę chyba wspominać, że zazwyczaj taka osoba uważa, że to wina ziela i traci ochotę na palenie, a z materiałem wychodzących z podświadomości chce sobie poradzić innymi używkami, często różnymi depresantami.
ciekawe w tym kontekście wydaje mi się to, jak odmiennie reagują na palenie kobiety ;-)
dokładnie. sporo czasu zajęło mi opracowanie arcytrudnej techniki pt:"zanim zapalisz, zastanów się czy będziesz miał jakieś ciekawe zajęcie" :-D

W dzieciństwie miałem nerwicę. Od kiedy zacząłem regularnie palić bakę to nawet rodzina mi mówi, że jestem spokojniejszy i weselszy. Niech was Jah błogosławi.

Regularnie to znaczy jak czesto?