gdy akurat mam okres niebrania, to praktycznie w każdej wolnej chwili mojego życia, gdzie po prostu mam moment, aby porozmyślać, to zawsze z nostalgią przypominają mi się opiaty, które są dla mnie ratunkiem, czymś co uwalnia mnie od wewnętrznego bólu, przykrych myśli, natręctw i dziwactw. powodują, że rzeczywistość staje się znośna, a egzystencja z bolesnej, nagle staje się przyjemna i możliwa do prowadzenia trybem normalnego życia i robienia czegoś fajnego. choćby i spaceru, poczytania wartościowej literatury, słuchania dobrej muzyki, grania w ukochane przeze mnie gry komputerowe i surfowania po sieci.

podczas okresów, gdy jestem odzwyczajony od opiatów i mam jakąś tam przerwę, to jedyną rzeczą za którą tęsknie są właśnie te środki. myślę wtedy o nich co chwilę, wspominając różne sytuacje, dni i momenty jak to mi było błogo i co wtedy robiłem po jakimś tam narkotyku, czy to morfinie, tramadolu, dihydrokodeninie, opium, oksykodonie lub metadonie - zależnie jaki miły moment i sceneria z mojego życia mi się przypomni.

jest to wręcz natręctwo, a przede wszystkim objaw mojego bardzo obszernego, złożonego przypadku uzależnienia od narkotyków opioidowych.

mam nadzieję, że właśnie o to chodzi w tym wątku oraz, że dobrze zrozumiałem pojęcie "tęsknoty" w tym kontekście.

pozdrawiam, przodownik