Raczej nie straciłem nikogo przez alco (w sumie różnie rozumiem słowo "straciłem" odnośnie tematu) ale można powiedzieć że prawie cała moja rodzinka ma "większy lub mniejszy" problem z alco , zarówno ze strony ojca jak i matki. Dla kogoś kto nie miał nigdy takich problemów wydają się one małe ale gdy byłem młodszy była to dla mnie istna tragedia... ale może to i lepiej dla mnie (ostatnie przemyślenia) bo dzięki temu bardzo wzmocniłem się psychicznie jeszcze na dłuuuuugo przed osiągnięciem pełnoletności (heh nawet już piszę jak jakiś typ po 40-tce :P) Zresztą ja też przez jakiś czas miałem z tym niemały problem... można powiedzieć że ja jestem "Stworzony po to by być alkoholikiem" (jak juz wspomnialem i od strony mamuski i ojczulka AA) i także miałem swój okres "żulostwa" lecz szybko się ostałem bo jakiś tam swój rozum posiadam , nieskromnie przyznam iż "większy" od większosci ludzi których dotknął ten problem. Były nawet okresy gdzie piłem CODZIENNIE przez cały tydzień ćwiare lub więcej wódy + parę piw tzw. "Ciągi żulowskie" jak już zacznę pić to nic mnie nie potrafi zmusić do tego abym przestał (poza pustym portfelem i spłukanymi ziomkami) moja matka i ojciec mają dokładnie tak samo , mamuska pije bardzo okazjonalnie ale jak to mówi stare powiedzonko "raz a dobrze" a ojciec popija regularnie od 30 lat... Jestem z siebie dumny szczególnie wtedy gdy patrzę na niego gdy jest nawalony... Jego "ciąg żulowski" trwa 30 lat a moj "atak alkoholizmu" trwał mniej więcej 3 lata , ileeeeee ja głupich rzeczy zrobiłem przez ten czas , (wyrzucenie z 2 szkół etc.) aktualnie staram się (podkreślam to słowo) trzymać z dala od Alco , wiadomo czasem trzeba ale jak na razie pijam bardzo rzadko. Tak jak napisalem wyżej... ten kto nigdy nie przeżył tego osobiście (nawet mając tylko ojca alkoholika) nigdy tego nie potraktuje do końca poważnie.

starego nie widziałem już z 7 lat, i nie tęsknię. Sam alko unikam, z obrzydzenia, poznania innych środków i praktyki bo niezłe numery odpierdalam :-/

Respekt, patrząc na to jak wielu alkoholików wywodzi się z rodzin alkoholicznych i jak trudno się temu przeciwstawić, będąc w takiej rodzinie.

no barczysko masz rację. Jak się brało różne świństwa to alkohol działa jeszcze gorzej na człowieka. Nie piję już, pierdolę tą używkę, nie jest dla mnie.

Masz na myśli działanie każdorazowe działanie alkoholu po przejściach?
Czy temat ciągu masz na myśli?
Czy może nawet jednorazowe ostre napierdolenie?
Czy też potrafi Ci dokuczyć nawet lekkie wstawienie się?

nie każdorazowe nie, raczej w ciągach, ewentualnie jedno za ostre upicie się. Lekko prawie nigdy się nie wstawiam, więc też nie.

ja trace ojca ale z powodu jego uzaleznienia
wlasnie lezy w szpitalu na OIOM w spiaczce farmakologicznej,respirator,dreny itd.-stan praktycznie krytyczny-watroba,nerki,serce.

kurwa pierdolony nalog! :wall:

ta ;/ me too

Mój ojciec pije nie pamiętam odkąd, zanim się urodziłem już pewnie miał ciągi.
Alkohol w jego przypadku wyprał go z uczuć, wyostrzył instynkty 'pijaczka', ogólnie tragicznie się to skończyło.
Tak na prawdę to się jeszcze kończy, pewnie do usranej śmierci. Brat studiuje i nie pracuje obecnie (wyjebali go z pracy 'za nic' z 3mies. temu) więc sam utrzymuję z mamą rodzinę, i co najgorsze ojca też, który nie daje NIC na utrzymanie mieszkania i jedzenie. Leczyć się miał okazję ale ma za słabą wolę, albo i już dawno twardo postanowił, że się poddaje, że jak jest stary to mu to wisi etc. Wydaje mi się, że w dzieciństwie przez niektóre zachowania ojca jestem mało pewny siebie, po prostu 'wbijał' mi niską samoocenę, pod koniec gimnazjum ostre palenie a później dekszenie to pogłębiło i uświadomiło mi, jak się zaniedbałem, i że nie mam siły z tym walczyć. Wcale nie byłem lepszy od ojca pod względem nietrzeźwości.

Ogólnie alkoholizm mojego ojca najbardziej wykończył moją matkę :-| Jest nerwowa, ale wszystko 'trzyma w sobie' bo wydaje się być zawsze bardzo spokojna i wyrozumiała. Cieszę się, że zmądrzałem i nie martwię Jej, kiedy nocami ćpam po domówkach i nie daję znaku życia. Matka jest najważniejsza - no i ziomki, tacy prawdziwi kumple.

Polać chłopakowi bo dobrze mówi. Miałem bardzo podobnie jak ty w sumie to nadal mam ale mój stary już się trochę ogarnął i chociaż pracuje.Wcześniej potrafił pić miesiącami i nie szło się z nim dogadać po prostu wszystkich w rodzinie wkurwiał i robił awantury czasem jak go poniosło to potrafił uderzyć matkę.
Sam tez nie raz odpierdalałem krzywe akcje po wódzi głównie robię się agresywny i nie znośny jak mój stary raz pamiętam jak się z nim napierdalałem jak sam bylem najebany. Alkohol a zwłaszcza wódka to najgorszy narkotyk z jakim miałem styczności wyniszcza człowieka i psuje relacje z innymi. Dlatego sam staram się trzymać z dala od picia ale czasem się nie udaje.
Do dzisiaj mam przez tą sytuację rodzinną z przeszłości problemy z pewnością siebie i samooceną. Na szczęście potrafię się ogarnąć i pracuje nad sobą. Teraz mogę liczyć tylko na brata i matkę bo z kobietami narazie mi nie idze a zaufanych ziomków mam nie wielu i rzadko się widzimy bo praca itp