czy jestes introwertykiem?
jest ich (sam sie zaliczam) 25% spoleczenstwa, zyjacych w swiecie stworzonym dla extrowertykow przez extrowertykow.

Cechy introwertyków
Introwertycy zwykle:
zyskują energię kiedy są w samotności, a tracą wśród ludzi,
czerpią energię ze świata wewnętrznego, tj. uczuć, idei, wrażeń,
są dobrymi słuchaczami,
myślą zanim coś zrobią lub powiedzą,
utrzymują większy kontakt wzrokowy podczas słuchania kogoś, niż podczas mówienia do niego,
mają niewiele zainteresowań, ale w każde zainteresowania bardzo się zagłębiają,
tylko głębokie relacje z innymi nazywają "przyjaźnią",
wolą rozmowy w cztery oczy niż w grupie,
mówią wolno, z przerwami,
aby się skupić potrzebują ciszy, nie lubią gdy im się przerywa pracę lub jakiekolwiek inne zajecie (np. dzwonkiem telefonu),
korzystają z pamięci długotrwałej, przez co często mają uczucie "pustki w głowie" i mogą mieć problemy ze znalezieniem odpowiedniego słowa podczas rozmowy,
lepiej niż ekstrawertycy radzą sobie z zadaniami wymagającymi skupienia uwagi,
na studiach osiągają lepsze wyniki niż ekstrawertycy,
łatwiej uczą się czytając niż przez rozmowę z innymi,
wolą dowcip ujawniający niestosowność i niedopasowanie,
pracują tak samo niezależnie od tego, czy są chwaleni, czy nie,
nie lubią rozmów "o pogodzie",
mogą mieć trudności w zapamiętywaniu twarzy i nazwisk,

Introwertyzm a układ nerwowy
U introwertyków dominuje część przywspółczulna autonomicznego układu nerwowego, w związku z tym mogą:
mieć problemy ze zmobilizowaniem się do działania
pod wpływem stresu reagować powoli
zachowywać się spokojnie i powściągliwie; mogą powoli chodzić, jeść, mówić
muszą robić sobie przerwy, aby odzyskać energię

Myślę, że sporą część z osób zażywających dysocjanty można podczepić pod tą grupę i raczej nie jest to spowodowane tym środkiem, lecz właśnie środek ten przyciąga takich właśnie ludzi. Mam nadzieję, że napisałem z sensem to zdanie i zrozumiecie o co mi chodzi. Sam zaliczam się do introwertyków (choć podział ten jest tylko jednym ze sposobów pogrupowania ludzi). Takim ludziom ciężej jest w życiu, muszą się bardziej starać od innych. Bardzo zauważalne jest u mnie właśnie to ładowanie energii gdy jestem sam. Nie przepadam za przebywaniem w większych grupach ludzi, choć nie podchodzi to raczej pod fobie społeczną. Często trzeba udawać kogoś, by być akceptowanym, bo ludzie nie lubią "inności".

Ja wypowiadam się jako ekstrawertyczka - chociaż cechy introwertyczne u mnie się pojawiają.

Nie do końca zgadzam się z tym, że większość osób korzystających z DXM to introwertycy, znam masę ekstrawertyków (właściwie więcej niż tych pierwszych), którzy z ćpają dexa i raczej nie można im zarzucić izolacji od ludzi i wyciszenia.

Uważam też, że jest to niezależne od tego jaka, kto, posiada naturę, ponieważ każdy z nas robi to z innego powodu - tym powodem raczej nie jest chęć doświadczania zjawisk parapsychologicznych. Do powodów zaliczyłabym raczej rzeczy, których nikt nie chcę nawet przed sobą ujawnić, ponieważ są tak dla danej osoby ciężkie.

Introwertyk się zgłasza!

@MrElenthar
Ja tak samo nie lubię przebywania w dużej grupie, szczególnie jeśli nie znam dobrze przynajmniej części osób. Może nie nazwałbym swojego zachowania "udawaniem" lecz raczej "dostosowywaniem swojego zachowania do sytuacji". Strasznie mnie to męczy psychicznie, a to jak wiadomo gorsze od zmęczenia fizycznego, po którym można odpocząć po prostu kładąc się spać.

DXM pozwala mi właśnie odpocząć psychicznie, czyli moje "branie" ma jakiś związek z byciem introwertykiem.

Dodam, że nie jestem nieśmiały i raczej nie mam problemów np. z wyrażaniem swoich opinii w grupie, po prostu często nie odczuwam potrzeby interakcji z innymi. I te rozmowy "o pogodzie"... brrrr...! Czasem włącza się u mnie berserk-mode (na ile pozwala introwertyzm), gdy ktoś rozmawia ze mną tylko dla samej gadki, nawet jeśli robi to, bo chce być miły ;-)

Nie jestem ani jednym, ani drugim, moje zachowania wynikaja z wielu czynnikow, nie tylko z temperamentu, bo ten nie jest staly. W ogole uwazam, ze jakiekolwiek nazywanie sie wtlacza w schematy, a zatem ogranicza. Nazywam sie Paulina, bo to praktyczne i milsze niz "tej, ruda!". Wiekszosc czasu spedzam samotnie, ale nie sama, a moj brak bywania wynika z tego, ze jestem wybredna i szybko sie nudze. Wiec wole przebywac w doborowym towarzystwie Wawoj, hehe.

dowodem na to jest srednío zaawansowana politoksykomania, gdyz doceniam roznorodnosc swiata. niemniej nadal najbardziej lubie dysocjanty, trudno powiedziec, ze przez eskapizm, ale lubie akurat ten rodzaj stanu swiadomosci i depersonalizacje, bo dluzej wytrzymac nie moge nawet sama ze soba.

Wawoj, no a Cosmo?

Nie burzcie mojej wizji idealnej zdysocjowanej od wszelkiego społeczeństwa pary. Ja naprawdę się tym jaram.

Cosmo jest czescia tworu zwanego Kosmowojem, ale pewnie slyszales, ze jeden blizniak moze dokonac aktu kanibalizmu in utero ;)

Na powaznie, jestesmy fantastycznie wyalienowani, wpada do nas tylko moja matka i tylko po ciagu MXE albo wyciagnac nam ze skrzynki akodin. Takze mozesz spokojnie podtrzymywac mit, ze to solipsyzm o dwoch glowach, hehe.

Ja jestem raczej introwertykiem i może dlatego też DXM mi się spodobał, bardzo polubiłem te mistyczne podróże w samotności. Tylko ja i mój umysł :-)

Podobno. Koleżanka mi to zarzuciła.
Oprócz tego ostatnio zauważam u siebie wielką chamskość i może złośliwość.
I wyrastam na takiego chama, szczerego. Co mi się bardzo podoba, bo lubię takim być.
Niekiedy jestem taki, a raz taki. przez kilka tygodni nawet myślałem, że mam "borderline" lecz nie mam wszystkich "wymagań" by mieć zaburzenia osobowości, chociaż, na ten temat może wypowiedzieć się psychiatra. nie mam czasu.

Może ktoś rozszerzyć ten punkt opisujący introwetyków opisujących użycie pamięci długotrwałej?