Więcej informacji: Dekstrometorfan w Narkopedii [H]yperreala
jest ich (sam sie zaliczam) 25% spoleczenstwa, zyjacych w swiecie stworzonym dla extrowertykow przez extrowertykow.
Cechy introwertyków
Introwertycy zwykle:
zyskują energię kiedy są w samotności, a tracą wśród ludzi,
czerpią energię ze świata wewnętrznego, tj. uczuć, idei, wrażeń,
są dobrymi słuchaczami,
myślą zanim coś zrobią lub powiedzą,
utrzymują większy kontakt wzrokowy podczas słuchania kogoś, niż podczas mówienia do niego,
mają niewiele zainteresowań, ale w każde zainteresowania bardzo się zagłębiają,
tylko głębokie relacje z innymi nazywają "przyjaźnią",
wolą rozmowy w cztery oczy niż w grupie,
mówią wolno, z przerwami,
aby się skupić potrzebują ciszy, nie lubią gdy im się przerywa pracę lub jakiekolwiek inne zajecie (np. dzwonkiem telefonu),
korzystają z pamięci długotrwałej, przez co często mają uczucie "pustki w głowie" i mogą mieć problemy ze znalezieniem odpowiedniego słowa podczas rozmowy,
lepiej niż ekstrawertycy radzą sobie z zadaniami wymagającymi skupienia uwagi,
na studiach osiągają lepsze wyniki niż ekstrawertycy,
łatwiej uczą się czytając niż przez rozmowę z innymi,
wolą dowcip ujawniający niestosowność i niedopasowanie,
pracują tak samo niezależnie od tego, czy są chwaleni, czy nie,
nie lubią rozmów "o pogodzie",
mogą mieć trudności w zapamiętywaniu twarzy i nazwisk,
Introwertyzm a układ nerwowy
U introwertyków dominuje część przywspółczulna autonomicznego układu nerwowego, w związku z tym mogą:
mieć problemy ze zmobilizowaniem się do działania
pod wpływem stresu reagować powoli
zachowywać się spokojnie i powściągliwie; mogą powoli chodzić, jeść, mówić
muszą robić sobie przerwy, aby odzyskać energię
Nie do końca zgadzam się z tym, że większość osób korzystających z DXM to introwertycy, znam masę ekstrawertyków (właściwie więcej niż tych pierwszych), którzy z ćpają dexa i raczej nie można im zarzucić izolacji od ludzi i wyciszenia.
Uważam też, że jest to niezależne od tego jaka, kto, posiada naturę, ponieważ każdy z nas robi to z innego powodu - tym powodem raczej nie jest chęć doświadczania zjawisk parapsychologicznych. Do powodów zaliczyłabym raczej rzeczy, których nikt nie chcę nawet przed sobą ujawnić, ponieważ są tak dla danej osoby ciężkie.
@MrElenthar
Ja tak samo nie lubię przebywania w dużej grupie, szczególnie jeśli nie znam dobrze przynajmniej części osób. Może nie nazwałbym swojego zachowania "udawaniem" lecz raczej "dostosowywaniem swojego zachowania do sytuacji". Strasznie mnie to męczy psychicznie, a to jak wiadomo gorsze od zmęczenia fizycznego, po którym można odpocząć po prostu kładąc się spać.
DXM pozwala mi właśnie odpocząć psychicznie, czyli moje "branie" ma jakiś związek z byciem introwertykiem.
Dodam, że nie jestem nieśmiały i raczej nie mam problemów np. z wyrażaniem swoich opinii w grupie, po prostu często nie odczuwam potrzeby interakcji z innymi. I te rozmowy "o pogodzie"... brrrr...! Czasem włącza się u mnie berserk-mode (na ile pozwala introwertyzm), gdy ktoś rozmawia ze mną tylko dla samej gadki, nawet jeśli robi to, bo chce być miły ;-)
dowodem na to jest srednío zaawansowana politoksykomania, gdyz doceniam roznorodnosc swiata. niemniej nadal najbardziej lubie dysocjanty, trudno powiedziec, ze przez eskapizm, ale lubie akurat ten rodzaj stanu swiadomosci i depersonalizacje, bo dluzej wytrzymac nie moge nawet sama ze soba.
Bożyszcze niedojebów, biblia degeneratów.
CosmoDo pisze:Przed zadaniem pytania skonsultuj się ze sobą"
Nie burzcie mojej wizji idealnej zdysocjowanej od wszelkiego społeczeństwa pary. Ja naprawdę się tym jaram.
Na powaznie, jestesmy fantastycznie wyalienowani, wpada do nas tylko moja matka i tylko po ciagu MXE albo wyciagnac nam ze skrzynki akodin. Takze mozesz spokojnie podtrzymywac mit, ze to solipsyzm o dwoch glowach, hehe.
Bożyszcze niedojebów, biblia degeneratów.
CosmoDo pisze:Przed zadaniem pytania skonsultuj się ze sobą"
Oprócz tego ostatnio zauważam u siebie wielką chamskość i może złośliwość.
I wyrastam na takiego chama, szczerego. Co mi się bardzo podoba, bo lubię takim być.
Niekiedy jestem taki, a raz taki. przez kilka tygodni nawet myślałem, że mam "borderline" lecz nie mam wszystkich "wymagań" by mieć zaburzenia osobowości, chociaż, na ten temat może wypowiedzieć się psychiatra. nie mam czasu.
jak komuś nudno.
Na mocy obowiązującego prawa na terytorium Polski ZABRANIAM kopiowania moich postów, które de facto są fikcja.
Wolne Konopie w Komendzie Głównej Policji. Policjanci też widzą absurdy obecnego prawa
Dlaczego legalizacja marihuany jest lepsza od depenalizacji czy dekryminalizacji?
Gdy dilera zastępuje kasjer. Dlaczego po legalizacji nastolatkom trudniej o marihuanę
Jak media relacjonują badania nad psylocybiną – czego nie mówią nagłówki
Nowy przegląd systematyczny, opublikowany 20 października 2026 roku w JAMA Network Open, zestawił ze sobą dwa zbiory: badania kliniczne psylocybiny z lat 2014-2024 oraz artykuły prasowe o psylocybinie z okresu rozciągniętego o kilka dodatkowych miesięcy, do wiosny 2025. Wniosek zespołu kierowanego przez Kim Madden jest prosty i niewygodny dla branży medialnej: media piszą o korzyściach psylocybiny z większą pewnością, niż pozwalają na to same badania, a przy tym przypisują jej skuteczność w schorzeniach, których badania kliniczne praktycznie nie testowały.
Badanie: LSD w mikrodawce poprawia koncentrację, ale tylko u kobiet
Badanie pilotażowe sugeruje, że niskie dawki LSD mogą odmiennie wpływać na zdolność utrzymania uwagi u kobiet i mężczyzn. Takie ustalenia przedstawiono na dorocznym kongresie Europejskiego Kolegium Neuropsychofarmakologii (ECNP) w Monachium. Mikrodawkowanie polega na przyjmowaniu bardzo małej ilości substancji psychodelicznej, czyli takiej, która zazwyczaj nie wywołuje typowych halucynacji, zaburzeń postrzegania czasu i przestrzeni czy gwałtownych zmian nastroju.
Kontrolowane światłem opioidy mogą znosić ból bez skutków ubocznych?
Opioidy to jedne z najskuteczniejszych środków przeciwbólowych, ale ich działanie trudno jest ograniczyć do konkretnego miejsca. Morfina czy fentanyl pobudzają receptory opioidowe μ, które są obecne m.in. w mózgu, nerwach obwodowych czy jelitach. Jednak te same receptory odpowiadają za skutki uboczne. Konsekwencjami mogą być zaparcia, rozwój tolerancji czy uzależnienie. Szczególnie niebezpieczne jest zatrzymanie oddychania. Wielkim wyzwaniem jest zachowanie siły przeciwbólowej opioidów przy jednoczesnej kontroli miejsca i czasu działania.
