Wspólna operacja amerykańskich i australijskich organów ścigania doprowadziła do zatrzymania międzynarodowego siatki narkotykowej po przechwyceniu 2,4 tony kokainy na pokładzie statku u wybrzeży Ameryki Południowej.
Wspólna operacja amerykańskich i australijskich organów ścigania doprowadziła do zatrzymania międzynarodowego siatki narkotykowej po przechwyceniu 2,4 tony kokainy na pokładzie statku u wybrzeży Ameryki Południowej.
Kokaina o wartości 677 milionów dolarów została powiązana z meksykańskim kartelem. Narkotyki te odpowiadają połowie rocznej konsumpcji w Australii, co czyni konfiskatę jedną z największych, w jakich brała udział tamtejsza policja.
Stanowa policja Australii Zachodniej oznajmiła w sobotnim oświadczeniu, ujawniając po raz pierwszy szczegóły operacji, która rozpoczęła się w listopadzie ubiegłego roku, gdy amerykańska agencja U.S. Drug Enforcement Administration (DEA) przechwyciła statek, że dwunastu podejrzanych zostało aresztowanych i postawionych w stan oskarżenia.
28 grudnia zachodnioaustralijska policja zastąpiła ładunek identycznie zapakowaną imitacją kokainy i zrzuciła go około 40 mil morskich na zachód od stolicy stanu, Perth.
Trzech podejrzanych członków "australijskiego ramienia syndykatu narkotykowego" z 1,2 tonami fałszywej kokainy zostało aresztowanych 30 grudnia, po tym, jak rzekomo odbyli trzy wyprawy przez wzburzone morze, aby odzyskać paczki.
Do 13 stycznia dokonano kolejnych dziewięciu aresztowań, w tym zatrzymania na autostradzie Great Eastern Highway, około 600 kilometrów na wschód od Perth, gdzie funkcjonariusze znaleźli ponad 2 miliony dolarów w gotówce.
Wychwalając sukces „Operacji Beech”, australijski komisarz policji, Col Blanch, podkreślił w oświadczeniu: „Operacja wysyła wiadomość do międzynarodowych handlarzy narkotyków – wasze śmiercionośne narkotyki nie są tu mile widziane”.
Na ogól spokojnie wydający się okres roku.Chęć dotarcia do konkluzji na temat swojej osoby. Urodziny matki. Marcowy deszczowy weekend. Nieposprzątany pokój, nie chciałem stwarzać sobie iluzji człowieka jakim na co dzień nie jestem.
Doświadczenie zacząłem w piątek wieczorem. Chcąc upewnić się czy dostałem oczekiwaną przez mnie substancję zacząłem od dawki 125ug. Kolejnego wieczoru w celu zbicia lekkiej tolerancji i zwiększenia mocy doświadczenia przyjąłem 500ug. Chciałem znaczącego przeżycia które nakreśliłoby idee mojej przyszłości.
Zdrowie psychiczne i fizyczne w pełni w normie. Pokój z zasłoniętymi zasłonami, jedynym źródłem światła był zestaw lampek choinkowych misternie uwieszonych na ścianie. Muzyka zaczynała się od bardzo spokojnej (celtyckiej, dźwięki natury itp.), poprzez bardziej mistyczną (typu desert dwellers), powoli przechodząc w psytrance/trance, zachaczając o pink floyd, a dalej... nawet nie pamiętam. Było mocno. A, jeszcze jeden szczegół. W całym mieszkaniu znajdowało się 280 kolorowych nadmuchanych balonów.
(T)
O godzinie 16:00 spaliliśmy blanta. Zawierał on około 0,7g zielonego w sobie. Tuż po ostatnim buszku zarzuciłem 2mg nbome-25i. To samo zrobiło jeszcze 2 kumpli.
(T +0:30)
Zielone wkręciło się nam galancie, rozkminiamy mnóstwo dziwnych i niekończących się tematów. Co chwilę słychać wybuch śmiechu, chichoty, ogólnie jest pozytywna faza. W ustach gorzko – cóż, do najsmaczniejszych nbome nie należy.
(T + 1:00)
Waga - 50 kg
Po 3 latach MDM–owej abstynencji było mi dane spróbować kryształów MDMA.
Wraz ze znajomymi spotkaliśmy się o 18.30 podekscytowani, że to już dziś będzie nam dane znowu poczuć to wszechogarniające szczęście i tę lekkość. Jemy kilka tabletek witaminy C (jako przeciwutleniacz). Pijemy po 1 heinekenie na początek.
beznadziejne samopoczucie; nadzieja na poprawę stanu psychicznego; w domu; plener
Mam 20 lat i życie podobne do Waszego... a może jednak nie. Od czterech lat cierpię na fobie społeczną, myślę że spory wpływ na jej powstanie miała marihuana. Czym jest fobia? Najkrócej mówiąc, jest to strach i lęk przed ludźmi i ich oceną. Po więcej informacji na ten temat odsyłam do Google. Zrozumieć jak ciężko żyje się z takim schorzeniem może tylko ten kto na to cierpi. Ostatnie cztery lata uznaje za pustkę w swoich wspomnieniach i życiu, a koda pozwala mi na chwilowe wyciszenie i pozwala mi na odczucie radości z życia... Traktuję ją trochę jak lek na swoją fobię.
