Prokuratura oskarżyła Włodzimierza K. o schowanie w samochodzie przewodniczącego rady gminy dwudziestu gramów amfetaminy i marihuany.
Przed Sądem Rejonowym w Słupsku rozpoczął się proces byłego kandydata na wójta gminy Damnica. Prokuratura oskarżyła Włodzimierza K. o schowanie w samochodzie przewodniczącego rady gminy dwudziestu gramów amfetaminy i marihuany. Powodem miała być chęć skompromitowania kontrkandydata przed wyborami.
Włodzimierz K. miał następnie zawiadomić Straż Graniczną o tym, że konkurencyjny samorządowiec wozi w samochodzie narkotyki. Kazimierza Kozinę w kajdankach wyprowadzono z zakładu pracy.
Na jednym z woreczków ze środkami odurzającymi znaleziono jednak odcisk palca Włodzimierza K. Kazimierza Kozinę oczyszczono z zarzutów. Mężczyzna przyznaje, że gdy pokazano mu dowody, był zszokowany zachowaniem znajomego.
- To był człowiek, którego przyjmowaliśmy w domu, karmiliśmy, spotykał się z naszą córką. Myślę, że ma ogromne ambicje, ale chyba nie dorósł do polityki, nawet tej lokalnej. Zaczęło się dwa lata temu, kiedy jego kolega stracił stanowisko wiceprzewodniczącego, a później on stracił stanowisko przewodniczącego. Były na mnie donosy, że mam jakieś ciemne sprawy na sumieniu. Ta sprawa wciąż żyje w naszej małej gminie. To tylko pięć tysięcy mieszkańców, część ludzi wierzy w moje słowa, część w jego. Ciężko się tak żyje, moja rodzina też to przeżyła - mówi Kazimierz Kozina.
Afera wybuchła w maju 2014 roku. Kandydat na wójta przegrał wybory, nie dostał się też do rady gminy.
Włodzimierz K. nie przyznaje się do winy. Utrzymuje, że został wrobiony w podrzucenie narkotyków. Z dziennikarzami rozmawiać nie chce. Na wniosek obrońców sąd wezwał biegłego, który opracowywał opinię daktyloskopijną w tej sprawie. Zdaniem mecenasa Krystiana Kasperskiego dokument jest niepełny.
urodziny kolegi, przyjemne miejsce, las, jezioro
Jak pobity pies z syndromem sztokholmskim.
Ciąg dalszy serii niefortunnych zdarzeń. Wlokąc się jak cień człowieka w bladym świetle poranka, nie widziałam zwisającego nad moją głową sejfu. Wielki Misiokłaczek tylko oczekiwał odpowiedniej chwili, żeby spierdolić mi go na głowę. A wydawało się, że skład i twardość gleby wystarczająco poznałam na własnej skórze w ostatnim odcinku. Nie ma tego złego, coby na gorsze nie wyszło.
praktycznie wszędzie i w każdych okolicznościach
5 lat czystej destrukcji – historia mojego uzależnienia
w raporcie
"Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść, Ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz." I Moj. 2: 16-17
Z perspektywy lat widzę jasno: decyzja o spożyciu wynikła ze znudzenia i próżności. Dzień czy dwa wcześniej uraczyłem się srogo gałką muszkatołową, zejście było niemiłosierne. Przy końcu wzraz ze Współtowarzyszem wypiliśmy po piwie, może dwóch. W końcu wpadłem na pomysł wspólnego tripu. Sięgnęłem po zapas suszonych grzybów zbieranych w ubiegłym sezonie 2008 roku.