Raport, oparty na najnowszych danych EMCDDA i współautorstwie Europolu, ujawnia rozmiar nielegalnego rynku marihuany, którego wartość wynosi 11,4 miliarda euro, i który obsłużył 22,6 miliona Europejczyków w ciągu ostatniego roku.
W zeszłym tygodniu Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA) opublikowało szczegółowy raport na temat nielegalnego rynku marihuany w Unii Europejskiej.
Raport, oparty na najnowszych danych EMCDDA i współautorstwie Europolu, ujawnia rozmiar nielegalnego rynku marihuany, którego wartość wynosi 11,4 miliarda euro, i który obsłużył 22,6 miliona Europejczyków w ciągu ostatniego roku.
Chociaż wielkość rynku „pozostaje stabilna”, raport wskazuje trendy rynkowe, w tym znaczący wzrost mocy THC, szybkie pojawienie się półsyntetycznych kannabinoidów takich jak HHC oraz wpływ nielegalnej uprawy marihuany w Europie na środowisko.
„Wszystkie te wydarzenia mają miejsce, gdy w Europie i na świecie toczy się debata polityczna, która ma wpływ na legalne i nielegalne rynki, stwarzając wyzwania dla systemów ścigania i wymiaru sprawiedliwości”, powiedział Andrew Cunningham, szef działu rynków, przestępczości i dostaw w EMCDDA, podczas webinaru inaugurującego raport.
Z szacowaną liczbą 22,6 miliona konsumentów w zeszłym roku, marihuana jest najczęściej używaną nielegalną substancją w Europie, i to zdecydowanie, ponieważ jest sześciokrotnie bardziej popularna niż kokaina, druga co do wielkości używana nielegalna substancja.
Marihuana, czyli suszone kwiaty konopi indyjskich, stanowi ponad trzy czwarte (77%) całkowitej wartości rynku (co najmniej 8,8 miliarda euro), podczas gdy żywica z marihuany stanowi pozostałe 23%, szacowane na około 362 tony.
Ilość zatrzymanej marihuany w UE, Norwegii i Turcji osiągnęła rekordowe poziomy w 2021 roku, z ponad 288 tonami. Według dostępnych danych, większość marihuany zatrzymanej w UE pochodzi z kilku krajów.
Jednym z nich jest Hiszpania, która w 2021 roku stanowiła około 51% całkowitej ilości zatrzymanej marihuany w UE, czyli około 130 ton, podczas gdy Włochy (47 ton) i Francja (prawie 40 ton) razem stanowiły kolejną jedną trzecią.
Te liczby zostały przyćmione przez rekordowe 850 ton żywicy z marihuany zatrzymanej w 2021 roku w UE, Norwegii i Turcji, z czego Hiszpania ponownie stanowiła większość zatrzymań, około 82%.
„Większość żywicy z marihuany dostępnej na europejskim rynku pochodzi z Maroka i ze względu na swoje położenie geograficzne, Hiszpania jest głównym punktem wejścia do UE”, powiedział Robert Patrancus, naukowy analityk EMCDDA.
W przypadku marihuany, raport sugeruje, że większość jest uprawiana w UE, ale region Bałkanów Zachodnich pozostaje ważnym miejscem zaopatrzenia UE w marihuanę. Jednak ta sytuacja zaczyna się zmieniać, a podjęte przez Albanię wysiłki w celu rozwiązania problemu najwyraźniej doprowadziły do zmniejszenia ilości zatrzymań od 2018 roku.
„W ramach tych zmian, aby zbliżyć się do głównego rynku konsumpcyjnego, niektóre sieci przestępcze z Bałkanów Zachodnich dostosowały nowy model biznesowy, angażując się w uprawę i handel marihuaną wewnątrz UE.”
Co ważne, od kiedy Macedonia Północna zalegalizowała produkcję marihuany do celów medycznych w 2016 roku, „duże ilości” legalnie uprawianych produktów są przekierowywane na nielegalny rynek, trend obserwowany również w Albanii.
Chociaż Ameryki, Afryka Zachodnia i Azja Południowo-Wschodnia nie są już uważane za główne źródła nielegalnego importu marihuany, ostatnio odnotowano „wzrost częstotliwości handlu marihuaną pochodzącą z Kanady i Stanów Zjednoczonych”.
Kolejnym ważnym zagadnieniem poruszonym w raporcie jest rosnąca gama różnych produktów na bazie konopi indyjskich, która wykracza poza „stary model haszysz + zioło”, z vape penami, jadalnymi produktami z THC, olejami i ekstraktami, które są teraz łatwo dostępne dla konsumentów w całej Europie.
Dane sugerują, że zawartość THC w marihuanie wzrosła o 57% w ziole w ciągu ostatniej dekady, i o prawie 200% w żywicy, prawdopodobnie ze względu na poprawę genetyki i technik ekstrakcji.
Marihuana stała się również bardziej przystępna cenowo, dane uwzględniające koszty „skorygowane o czystość lub moc w kontekście poziomu życia danego kraju” sugerują, że „za tę samą kwotę pieniędzy można uzyskać 25% więcej THC niż wcześniej”.
Rozwój kannabinoidów półsyntetycznych, które według EMCDDA są „głównie wytwarzane z CBD”, stanowi niepokojący aspekt tej dywersyfikacji rynku, który szybko się rozwija.
Takie substancje jak HHC, Delta-8 i Delta-10-THC występują naturalnie w roślinie konopi indyjskich w niewielkich ilościach, wyjaśnia EMCDDA, ale producenci teraz powszechnie przekształcają niepsychoaktywne CBD w te psychoaktywne substancje w laboratoriach.
„CBD stał się prekursorem”, powiedział Laurent Laniel, główny analityk naukowy EMCDDA, podczas webinaru.
„Dlaczego ludzie nagle zdecydowali się wytwarzać te nowe półsyntetyczne ekstrakty z CBD? Ponieważ doszło do nadprodukcji CBD w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Ludzie zainwestowali pieniądze w produkcję CBD i nie mogli sprzedać go na rynku, więc przekształcili go w te nowe produkty, aby nie stracić całej swojej inwestycji, a nawet osiągnąć zysk.”
Niebezpieczeństwo, dodaje, polega na tym, że te substancje są nowe i nie dysponujemy jeszcze wystarczającymi danymi, aby określić, czy mogą być bezpiecznie spożywane.
Chociaż EMCDDA zaznaczyło, że jej dane dotyczące miejsc produkcji marihuany w UE są “niekompletne”, sugeruje się, że około 7 000 nielegalnych upraw uprawy zostało zlikwidowanych w 2019 roku w 14 państwach członkowskich. W 2020 i 2021 roku te liczby wzrosły odpowiednio do 10 000 i 9 000.
Liczba zarekwirowanych roślin marihuany, będąca „kluczowym wskaźnikiem” używanym do określenia skali nielegalnego rynku, osiągnęła 4,3 miliona w 2021 roku, z czego około 3,2 miliona w Hiszpanii, co oznacza wzrost niemal dwukrotny w stosunku do 2020 roku.
W Turcji liczba zarekwirowanych roślin konopi indyjskich w 2021 roku była 18 razy wyższa niż w całej UE, osiągając 76 milionów.
Szacuje się, że skala tego rynku ma znaczący wpływ na środowisko, biorąc pod uwagę wysokie zapotrzebowanie na wodę i energię związane z uprawą dużych ilości marihuany, podczas gdy dostępne dane również ulegają poprawie ze względu na rosnącą liczbę regulowanych rynków w UE.
Uprawa wewnętrzna jednego kilograma zioła marihuany wymaga około 6 000 kilowatogodzin energii elektrycznej, co odpowiada około 1 400 kg śladu węglowego.
Dla porównania, holenderski dostawca energii elektrycznej sugerował, że skradziony prąd na produkcję marihuany w 2021 roku wyniósł około 1 miliarda kilowatogodzin. To odpowiada rocznemu zużyciu energii elektrycznej przez gospodarstwa domowe w mieście wielkości Rotterdamu.
EMCDDA podało konkretne przykłady uprawy zlikwidowanej w Hiszpanii, która zawierała 400 000 roślin. Biorąc pod uwagę te liczby, jeden cykl zbiorów wymagałby około 1,8 miliarda litrów wody, co odpowiada dziennemu zużyciu w kraju wielkości Łotwy.
Mimo to, szacuje się, że ślad węglowy uprawy marihuany w pomieszczeniach jest 60 do 100 razy większy niż uprawy na zewnątrz. Jako przykład, aby osiągnąć ślad węglowy jednego skręta marihuany (0,3 g) uprawianej na zewnątrz, trzeba by przejechać 70 metrów w hybrydowym pojeździe elektrycznym. Dla marihuany uprawianej w pomieszczeniach, ta liczba wzrasta do 4,6 km.
Zacisze domowe, noc, mój pokój. Nastawienie psychicznie jak najbardziej pozytywne. Lekka obawa przed ewentualnymi strasznymi wizjami, których mógłbym doświadczyć.
Witajcie. Jeżeli widzicie ten TR, to znaczy, że się udało. To mój drugi Raport na tej stronie. Pierwszy został napisany na moim starym koncie kilka lat temu (może 7 lub 8 lat temu). Był związany z DXM, z którym swoją przygodę skończyłem definitywnie 15 września 2014 roku. Nie chcę Was swoją historią zamęczać, więc tyle słowem wstępu. Przejdźmy do konkretów.
Spożycie podczas śniadania
Kontynuacja spowiedzi z mojej terapii LSD. Po szerszy kontekst zapraszam do części pierwszej :)
Biorę głęboki oddech i czuję, jak mroźne powietrze zamraża mi smarki. Siedzę na zimnym moście i oglądam, jak tory wiją się w stronę horyzontu, migoczący szron zwraca na siebie uwagę i nawet czasem jakiś brudny pociąg leniwie śmignie mi pod butami. Żegnam słońce, które znika mi z oczu, obserwuję ostatnie rysy pomarańczowego błysku by w końcu ostatni raz olśniło złote wstęgi torów.
