Kamila mówi wprost, że gdyby nie terapia konopna, prawdopodobnie zdecydowałaby się na histerektomię (usunięcie macicy) jako ostateczne rozwiązanie. W jej ocenie poprawa jakości życia pozwoliła jej podjąć inne decyzje terapeutyczne i odzyskać nadzieję. Dziś uważa, że bez tej zmiany nie byłoby ciąży i nie byłoby Gabrysia.
Endometrioza to choroba, która dla wielu kobiet oznacza lata przewlekłego, wyniszczającego bólu. Nierzadko prowadzi do stosowania silnych leków przeciwbólowych, w tym opioidów, które choć przynoszą ulgę, wiążą się z ryzykiem uzależnienia, narastającej tolerancji oraz poważnych działań niepożądanych.
Jedną z takich kobiet jest Kamila Dragan, która wraz z mężem Jakubem Kuliberdą od lat działa w ruchu Wolnych Konopi.
Konopie medyczne nie wyleczyły jej endometriozy. Pomogły jednak w czymś kluczowym – w opanowaniu bólu na tyle skutecznie, że mogła odstawić opioidy i odzyskać codzienne funkcjonowanie. Sen, koncentracja, możliwość pracy i relacje z innymi to, co wcześniej stopniowo odbierał przewlekły ból i długotrwałe leczenie opioidami, zaczęło wracać.
Kamila mówi wprost, że gdyby nie terapia konopna, prawdopodobnie zdecydowałaby się na histerektomię (usunięcie macicy) jako ostateczne rozwiązanie. W jej ocenie poprawa jakości życia pozwoliła jej podjąć inne decyzje terapeutyczne i odzyskać nadzieję. Dziś uważa, że bez tej zmiany nie byłoby ciąży i nie byłoby Gabrysia.
Po czasie przyszło macierzyństwo.
Dziś Gabriel ma cztery lata i właśnie zadziwił jurorów oraz publiczność w programie „Mam Talent”.
Mały chłopiec, który zna wszystkie kraje świata, te uznane i nieuznane, a także terytoria zależne, inkorporowane i autonomiczne. Spokojnie, rzeczowo i bez chwili wahania wskazuje każde miejsce, o które tylko zostanie zapytany. Ta wiedza wprawiła dorosłych w prawdziwe osłupienie – przecież to dopiero czterolatek. W wieku, w którym większość dzieci fascynuje się samochodzikami, dinozaurami, bajkami czy budowaniem z klocków, on swobodnie porusza się po mapie świata.
Zachęcamy do obejrzenia jego występu, ponieważ to nie tylko pokaz dziecięcego talentu, ale też piękny obraz rodziny, która przeszła przez chorobę i powróciła do życia.
Do twierdzenia, że konopie leczą niepłodność, droga jest bardzo daleka i dziś nie ma na to wystarczających dowodów naukowych. Chcemy jednak pokazać kobietom zmagającym się z podobnym problemem, że odpowiedzialnie prowadzona terapia medycznymi konopiami może pomóc wyjść z przewlekłego bólu, uniknąć radykalnych decyzji podejmowanych w desperacji i odzyskać przestrzeń do spokojnego planowania przyszłości.
Coraz więcej badań wskazuje, że pacjentki z endometriozą zgłaszają znaczącą redukcję bólu po zastosowaniu preparatów konopnych. W dużym badaniu ankietowym z 2024 roku obejmującym ponad 900 kobiet użytkowniczki konopi oceniały tę terapię jako jedną z najskuteczniejszych metod kontroli bólu, a około 90% deklarowało ograniczenie stosowania innych leków przeciwbólowych, w tym opioidów (PubMed ID: 39162801).
Przeglądy naukowe podkreślają jednak, że choć sygnał skuteczności jest wyraźny, potrzebne są dalsze badania randomizowane. Równocześnie badania mechanistyczne pokazują, że układ endokannabinoidowy odgrywa istotną rolę w regulacji bólu i procesów zapalnych w tkankach endometrium (PMC7317288), co daje mocne biologiczne uzasadnienie dla dalszych analiz.
Dziś Kamila jeździ z wykładami, bierze udział w konferencjach i panelach dyskusyjnych, podczas których opowiada o swojej bolesnej drodze przez chorobę, o doświadczeniach z opioidami, o terapii konopnej i odzyskaniu jakości życia, a także o znaczeniu świadomego leczenia, wsparcia medycznego oraz prawa pacjentek do wyboru.
Dziś państwo polskie dopuszcza stosowanie medycznej marihuany, jednak w praktyce problemem pozostaje ograniczona gotowość części lekarzy do włączania tej terapii m.in. w leczeniu endometriozy. Za tymi decyzjami stoją konkretne historie i konkretne kobiety — kobiety, które nie chcą żyć w bólu i które chcą mieć realny wybór terapeutyczny.
A czasem za tą historią stoi też czteroletni Gabriel, który potrafi wymienić wszystkie kraje świata i przypomina, że życie potrafi napisać piękne scenariusze.
Obejrzyjcie jego występ. To naprawdę robi wrażenie.
chłodny listopadowy dzień, ulice i środki komunikacji miejskiej Trójmiasta, zimny i niewygodny garaż na jakimś zadupiu, wspaniały humor w związku ze spotkaniem z moimi ulubionymi ćpunkami ;)
To spotkanie planowaliśmy już od dłuższego czasu, w planach przybierało różne formy (mieliśmy różne pomysły na to co ćpać), jednak ostatecznie z braku środków i możliwości stanęło na tym że znowu będziemy truć się dxm. Przed wejściem do pociągu zaopatrzyłem się w przydworcowej aptece w dwie paczki Acodinu, mając też w kieszeni troszkę mj zakupionej dnia poprzedniego.
Pozytywne nastawienie. Dobre samopoczucie. Wrażenie, że to będzie ciekawa noc. Dom: duży, zadbany...biały?
Wujek jednego z moich dobrych kolegów wyjechał i prosił go, żeby popilnował mieszkania przez 2 dni.
To mogło oznaczać tylko jedno...
I na pewno nie chodziło o bezpiecznie pilnowane mieszkanie.
( Nie wiem, kiedy to było, ale dobrych kilka tygodni od tej pory. W zasadzie zapomniałem olbrzymią większość, już po przebudzeniu ( a także w trakcie :P ), więc chciałem sobie darować. Oczywiście, jednak zmieniłem zdanie i wszystko napisałem, ale dopiero dzisiaj. Rozmowy tak stworzone, żeby zachować ogólny klimat, który panował. )
U siebie w domku jednorodzinnym. Niesamowita ciekawość i podniecenie temu towarzyszące. Zaraz po koncercie w mej rodzinnej miejscowości.
Nie mam pojęcia jak to się stało. Odwiozłem pijaną gromadkę kumpli do domu, został jeden. To, że byłem trzeźwy dawało możliwości i to spore. A że nudziłoby mi się niesamowicie u siebie w domowym zaciszu, postanowiliśmy jeszcze sprawdzić co dzieje się w pubach.
