Na rozkaz władz Indonezji wykonano egzekucję na pierwszej grupie spośród czternastu skazanych na karę śmierci za handel narkotykami. Rozstrzelano trzech Nigeryjczyków oraz Indonezyjczyka, mimo apeli o ułaskawienie.
Na rozkaz władz Indonezji wykonano egzekucję na pierwszej grupie spośród czternastu skazanych na karę śmierci za handel narkotykami. Rozstrzelano trzech Nigeryjczyków oraz Indonezyjczyka, mimo apeli o ułaskawienie.
Egzekucja odbyła się na zlokalizowanej w pobliżu Jawy wyspie Nusakambangan, nazywanej Wyspą Straceń. Prokurator generalny Indonezji zapowiedział, że wszyscy skazani, wśród których są obywatele Indii, Pakistanu i Zimbabwe, zostaną etapami rozstrzelani do niedzieli.
Wyrok sądu wywołał oburzenie na świecie. Protesty obyły się przed Ambasadą Indonezji w stolicy Nigerii Abudży. Miejsce miały także protesty dyplomatyczne ze strony ONZ, Unii Europejskiej, a także organizacji pozarządowych w samej Indonezji i na świecie.
Służby dyplomatyczne Indii oraz Pakistanu, które nie ustają w wysiłkach, aby wpłynąć na zmianę decyzji w sprawie swoich obywateli i zapowiedziały zwiększenie presji na Dżakartę.
Prezydent Joko Widodo zostaje głuchy na apele o zniesienie kary śmierci w republice. Nie przyjął też próśb o ułaskawienie skazanych. – Narkotyki są równie poważnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa Indonezji co terroryzm – podkreślił w niedawnym wystąpieniu.
Ocenia się, że Indonezja jest jednym z największych rynków w Azji Południowo-Wschodniej, jeśli chodzi o nielegalny obrót środkami odurzającymi. Regularnie wykonywane są egzekucje na osobach skazanych za handel nimi. Władze zaplanowały 16 egzekucji do końca tego roku i ponad 30 w roku następnym.
W ostatnich latach wykonano egzekucję na ponad 150 osobach skazanych na handel i przemyt narkotyków. Głośna była sprawa w kwietniu ubiegłego roku gdy wykonano karę śmierci na ośmiu osobach – czterech obywatelach Nigerii, dwóch Australijczykach, Brazylijczyku i obywatelu Indonezji.
Szok wywołało rozstrzelanie 42-letniego szmuglera z Brazylii Rodrigo Gularte, który będąc chorym psychicznie nie zdawał sobie sprawy co się wokół niego dzieje. W chwili świadomości przed śmiercią zdążył spytać: „Czy właśnie jestem poddawany egzekucji?”.
Jako paskudny cpun, testujacy na wsobie wszystko co tylko wpadnie w moje
poklute i brudne lapska postanowilem przezyc, jak kazdy zdrowy
nastolatek rozdzial apteczny. I jak postanowilem, tak zrobilem-zabralem
sie do roboty z charakterystyczna mi gorliwoscia. Pokrotce przedstawie
wstepny wynik testow, obiecuje jednak ze bedzie tego duzo, duzo wiecej,
kiedy tylko pewne rzeczy uleza mi sie w glowie i beda nadawaly sie do
opisania...
Szczerze mówiąc, tym razem miałem ochotę po prostu się naćpać. Nastrój miałem taki sobie i byłem tego dnia nieco zrzędliwy.
Na początek zaznaczam, że ten raport pewnie nie wniesie wiele nowego w kwestii DXM, z racji tego, że całe zastępy gimbusów wcinają białe krążki jak kartofle, ale z racji na nieco inne użycie i magiczne działanie czosnku, trip był nieco inny niż "klasyczny" trip po Aco. Zatem do rzeczy:
Ogromne podekscytowanie perspektywą pierwszego tripa, nastawienie na głębsze, mistyczne doznania. Chęć zajrzenia wgłąb siebie, dotarcia do najgłębiej skrywanych warstw własnej psychiki, zmotywowania się, przeżycia czegoś przełomowego. Pragnienie przemyślenia dotychczasowego życia w innym stanie świadomości, wyciągnięcie wniosków. + odzyskanie i pogłębienie kapryśnej weny. Dom, głównie mój pokój, momentami na dworze. Właściwie cały trip w samotności, chwilami obecny jedynie Kot.
21.03.2013
Dopiero teraz, prawie rok od opisywanych zdarzeń, zebrałam się na odwagę, aby wrzucić tego trip raporta na neuro. Relacja jest dokładna i rzetelna, bo dużo pisałam w czasie tripu, a opis na jej podstawie ogarniałam przez następne 2-3 dni. Wersja pierwotna ma 28 stron i zawiera bardzo dużo osobistych kwestii, dlatego też wrzucam wersję znacznie okrojoną.
Dobra impreza w znanym pubo-klubie w mieście, niespodziewany zwrot akcji z zakupem MDMA, jednak i tak już chciałem w tym okresie spróbować. Więc czemu nie? Dobry humor spowodowany udanym wieczorem w świetnym towarzystwie.
A jednak fajne to pisanie.. :p
Poznajcie moją koleżankę z Turcji!
Styczeń 2019, zimny weekendowy (chyba) wieczór. Razem ze znajomymi umówieni byliśmy na spotkanie w znanym miejscu na mapie naszego studenckiego miasta. W tym czasie siedziałem w akademiku u poznanej jakiś niedługi czas wcześniej Turczynki. Świetna dziewczyna swoją drogą. Kończymy pić wódeczkę grając w jakieś głupie alkoholowe gierki integracyjne. Telefon kontrolny do kolegi (dalej nazwanym K) czy idą na pewno na umówioną godzinę. Wszystko się zgadza, więc "My Little B, let's go!".
