Monumentalne zmagania małej grupy wolontariuszy wierzących, że Ecstasy aka MDMA może mieć pozytywne efekty zdrowotne przyniosły efekt. Drug Enforcement Agency (DEA) nareszcie zgodziła się dać zgodę na testowanie narkotyku na pacjentach z syndromem szoku powypadkowego (post-traumatic stress disorder).
Jeśli Ecstasy okaże się być efektywnym i bezpiecznym sposobem terapii syndromu szoku powypadkowego terapeuci będą mogli wypisywać legalne recepty na ten narkotyk. DEA dała badaczom zgodę na testowanie narkotyku już 24 lutego (w/g strony Multidisciplinary Association for Psychedelic Studies (MAPS), organizacji fundującej badania nad MDMA). Pierwsza faza testów będzie obejmować 12 ofiar szoku powypadkowego (trauma victims).
Michaell Mithoefer, psychiatra utrzymujący prywatną praktykę w Charleston w stanie South Carolina pracował z Rickiem Doblinem, założycielem i prezesem MAPS przez prawie cztery lata zanim udało im się doprowadzić do zaaprobowania testów nad Ecstasy. W porozumieniu z MAPS, Doblin próbował otrzymać zgodę na testy kliniczne MDMA nawet jeszcze zanim narkotyk ten został zakazany.
"Minęło ponad 20 lat" - powiedział Dublin - "Próby uzyskania akceptacji przez FDA dla badań rozpoczęliśmy zaraz po tym jak DEA rzuciło się by ją zdelegalizować (w 1984 roku)".
Ecstasy jest znana jako narkotyk imprezowy, ale zanim MDMA zostało zakazane w 1985 roku terapeuci już używali jej, aby pomagać pacjentom lepiej radzić sobie z życiowymi perturbacjami. Kiedy DEA wyznaczyło MDMA rolę "shedule 1 drug" czyli narkotyku nie posiadającego żadnego użycia medycznego i z wysokim potencjałem dla nadużycia, niektórzy terapeuci kontynuowali swą pracę w podziemnych klinikach.
Zarówno terapeuci jak i okazjonalni użytkownicy od dawna wierzyli, że Ecstasy może pomócy ludziom cierpiącym na syndrom szoku powypadkowego i inne psychologiczne problemy ponieważ narkotyk powoduje uczucie euforii, psychicznego ciepła i empatii. Wielu ludzi twierdzi, że w połączeniu z terapią lek ten jest kluczem do pomocy pacjentom w zintegrowaniu tego co odczuwają podczas, gdy są pod wpływem leku w ich codzienne życie.
"Wielu lekarzy klinicznym podejrzewało od dłuższego czasu, a i terapeuci mają wiele potocznej informacji na temat potencjału MDMA do bycia bardzo dobrym lekiem dla wielu ludzi z takimi chorobami jak PTSD (syndrom szoku powypadkowego)" - powiedział Michael Klein, psycholog prowadzący prywatną praktykę w San Francisco.
Kontynuując kilka wstępnych, fundowanych przez MAPS badań, które wykazały, że MDMA jest bezpieczne ze względów terapeutycznych, FDA zgodziło sie na testy w 2001 roku. Pozostało jednak jeszcze kilka przeszkód. Niezależna rada musiała zgodzić się na plan badania, a ponieważ Ecstasy jest "shedule 1 drug", w tej samej kategorii jak LSD i heroina, DEA także musiało dać zgodę.
W nowym badaniu, ochotnicy otrzymają po 125 miligramów czystej 3,4-metylenodioxymetamfetaminy (MDMA) zsyntetyzownej przez chemika z Purdue Universtity. Grupa kontrolna otrzyma placebo. Pacjenci otrzymają medykament dwukrotnie, w odstępie trzech do pięciu tygodni, w połączeniu z terapią przy pomocy rozmowy. Pacjenci, po tym jak otrzymają narkotyk, zostaną na noc w klinice o nieujawnionej lokalizacji.
Mithoefer powiedział, że spodziewa się decyzji DEA na dniach ponieważ wie, że badanie spełnia wymagania agencji.
"Jeśli badanie zostało zaprobowane przez FDA, DEA może odmówić licencji tylko jeśli istnieje możliwość wykroczenia, przestępstwa narkotykowego lub jakiś powód by spodziewac się, że MDMA wydostanie się poza kontrolowane środowisko" - powiedział Mithoefer. Mithoefer kupił sejf, przybity do podłogi w jego biurze, a także instalację alarmową, aby upewnić DEA, że narkotyk nie wpadnie w nie powołane ręce.
We wrześniu 2002 roku, machina MAPS trafiła na śpiącego policjanta kiedy wieloletni przeciwnik Ecstasy, George Ricaurte opublikował alarmujące dane, pierwsze i jedyne wykazujące, że MDMA uszkadza neurony dopaminoergiczne. Jednak prawie dokładnie rok później, Ricaurte wycofał badanie ponieważ odkrył, że przez pomyłkę użył podczas niego innego narkotyku - metaamfetaminy, zamiast Ecstasy (MDMA).
Ricaurte i jego żona, Una McCann opublikowali wiele z danych użytych przez National Institute on Drug Abuse (Narodowy Instytut d/s Nadużycia Narkotyków) aby ostrzec ludzi przed niebezpieczeństwem związanym z użyciem Ecstasy. Nawet jeśli Ricaurte i McCann twierdzą, że badania te były prawidłowo zaplanowane i kontrolowane, nie uważają tego za problem. Kluczowym problemem jest, jak twierdzą, to, że pacjenci zostali ostrzeżeni przed niebezpieczeństwami związanymi z narkotykiem, a także pozytywnymi aspektami jego działania.
"Wsród tych efektów zawierają się (ale ich nie wyczerpują) negatywne działanie związane z farmakologicznym działaniem MDMA i potencjałem neurotoksyczności dla neuronów układu serotoninowego" - powiedział Ricaurte. "Jeśli badani zostali w pełni poinformowani o tym ryzyku i nadal zgadzają się na wziecie udziału w badaniu i jeśli plan badania jest akceptowalny ze względów naukowych i etycznych przez odpowiednie agencje rządowe, to powinno ono być tak samo skutecznym narzędziem badawczym jak inne badania kliniczne".
Rick Doblin, prezes i założyciel MAPS powiedział, że jego zdaniem całość działalności badawczej Ricaurte jest motywowana politycznie, a ostatnie wycofanie badania wskazuje na to, że całość jego badań powinna zostać poddana ponownej ocenie.
Komentarze