Fiński sąd skazał byłego szefa policji antynarkotykowej Helsinek na 10 lat więzienia za przemyt narkotyków i inne przestępstwa.
Fiński sąd skazał byłego szefa policji antynarkotykowej Helsinek na 10 lat więzienia za przemyt narkotyków i inne przestępstwa.
Sąd uznał, że Jari Aarnio, jest winny współuczestnictwa w przemycie i sprzedaży na terenie Finlandii prawie 800 kg haszyszu.
59-latek został uznany za winnego pięciu przestępstw narkotykowych i 17 innych przestępstw, w tym stosowania bezprawnych gróźb w stosunku do podejrzanego. Aarnio, który blisko 30 lat służył w policji walczącej z przestępczością narkotykową, został aresztowany w 2013 roku.
Policjant zaprzeczał wszystkim zarzutom. W osobnej rozprawie sądowej, która miała miejsce we wrześniu br., Aarnio został skazany na 3 lata pozbawienia wolności za oszustwa.
W porównaniu z większością innych krajów europejskich, wskaźniki przestępczości w Finlandii są stosunkowo niskie. Jest ona sklasyfikowana jako drugi, po Danii, najmniej skorumpowany kraj świata w globalnym indeksie opracowanym przez Transparency International.
Ogólne nastawienie jak najbardziej pozytywne oraz ekscytacja przed spontanicznym tripem. Setting nie wyglądał już tak kolorowo - komplet domowników w mieszkaniu, aczkolwiek z racji względnie późnej pory jedynie siostra pozostała na posterunku.
Główna akcja miała miejsce w nocy z 22 na 23 sierpnia. Dzień minął mi na mniej lub bardziej udanych przygotowaniach do kampanii wrześniowej. Po nauce odczułem potrzebę relaksu, więc szybka mobilizacja i ekipa na wieczorne piwko zmontowana. Po wypiciu i spaleniu blanta powoli każdy udaje się do domu. Ja nie czuję się do końca ukontentowany, więc postanawiam wprowadzić w życie plan dysocjacyjnego tripa. Podczas drogi do domu odczuwam ekscytacje i podniecenie porównywalne z tym z pierwszych lotów.
Wyczekiwany dzień, urodziny jednego z nas, przepozytywne nastawienie, jezioro w centrum miasta, plaża, las, za rogiem cywilizacja.
Obudził mnie wyśmienity humor. To dziś jest ten długo planowany dzień debiutu, słońce świeci, niebieskie niebo, idealnie! Około godziny 17 dotarliśmy całą 6 osobową ekipą (S- solenizant, P- moja debiutująca na psychodelikach przyjaciółka, T- przyjaciel solenizanta, M- drugi przyjaciel solenizanta, K- trzeci przyjaciel solenizanta i ja) na wybrane przez nas wcześniej miejsce. Rozłożyliśmy koce pod drzewem na jednej z małych plaż, prawie przy samej drodze głównej prowadzącej dookoła jeziora.
Był letni wieczór, ostatni dzień wakacji. Od dawna
czekałam żeby się zbuhać i zapomnieć o nękających mnie
problemach, a zresztą następnego dnia trzeba było iść
do szkoły, więc musiałam to jakoś wykorzystać. Kolega
zaproponował mi jaranie, zgodziłam się bez wahania,
tym bardziej, że było za darmo. Było z nami jeszcze
parę osób, ale nie znałam ich zbyt dobrze... Wzięłam
pierwszego bucha... może trochę za mocno się
zaciągnęłam, bo zaczęłam się ksztusić. Trwało to może
