13 _____ Fenfluramina
	tłum. K. Fabiańczyk
	Fenfluraminę (Pondimin) aminę sympatykomimetyczną (pochodną amfetaminy) badano i stosowano w psychiatrii w leczeniu zaburzenia autystycznego. Zmniejsza łaknienie i dlatego jest stosowana w leczeniu otyłości. Aktywność farmakologiczna fenfluraminy różni się od aktywności amfetaminy tym, że fenfluramina powoduje raczej depresję niż pobudzenie o.u.n. Budowę cząsteczkową fenfluraminy przedstawiono na ryc. 13-1. Lek ten istotnie wpływa na uwalnianie serotoniny. [Z dniem 15 września 1997 r. promocja i sprzedaż fenfluraminy została na świecie wstrzymana przyp, tłum.] DZIAŁANIE FARMAKOLOGICZNE Fenfluramina zmienia mózgowy obrót serotoniny. Substancja ta uwalnia serotoninę z zakoń­czeń nerwowych. Fenfluramina może pobudzać brzuszno-boczne jądro podwzgórza, hamując w ten sposób łaknienie. Jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Maksymalne działanie anorektyczne pojawia się po 2-4 h. Okres półtrwania fenfluraminy wynosi około 20 h. Jest rozpuszczalna w lipidach i przenika do łożyska. Fenfluraminy używano z powodzeniem w połączeniu z fenterminą w leczeniu otyłości. To połączenie jest użyteczne zarówno w terapii krótkotrwałej, jak i w długotrwałym utrzymywaniu utraty masy ciała. WSKAZANIA Działanie fenfluraminy dokładnie badano w zaburzeniu autystycznym. Ogólnie okazała się ona mało skuteczna, choć u niektórych pacjentów zaobserwowano poprawę. Najbardziej użyteczna może być w leczeniu dzieci z autyzmem ze znacznym pobudzeniem i ilorazem inteligencji (IQ) powyżej 40. WSKAZÓWKI KLINICZNE W autyzmie dawka powinna być zwiększana stopniowo do 1,0 - 1,5 mg/kg na dobę w dawkach podzielonych. Efekt terapeutyczny działania fenfluraminy objawia się poprawą snu, poprawą umiejętności kontaktu z otoczeniem oraz zmniejszoną agresją, autoagresją, pobudliwością, drażliwością i zmniejszonym nasileniem napadów wściekłości. Fenfluramina jest dostępna w tabletkach po 20 mg.
	Ryc. 13-1. Budowa cząsteczkowa fenfluraminy

	98 Farmakoterapia w zaburzeniach psychicznych DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE Senność, biegunka i wysychanie w ustach należą do najczęstszych objawów ubocznych fenfluraminy. Do rzadszych zalicza się zawroty głowy, splątanie, zaburzenia koordynacji, ból głowy, podwyższenie lub obniżenie nastroju, lęk, nerwowość (lub napięcie), bezsenność, osłabienie (lub łatwa męczliwość), pobudzenie, dyzartria i zmienione libido. Fenfluramina nie była badana u ciężarnych. Nie wiadomo, czy przechodzi ona do mleka matek karmiących. INTERAKCJE Pacjenci powinni unikać picia napojów alkoholowych w trakcie leczenia fenfluramina. Działanie fenfluraminy może sumować się z działaniem innych środków hamujących o.u.n. Może też ona nasilać działanie niektórych środków obniżających ciśnienie. Należy unikać łącznego podawania jej z lekami przeciwdepresyjnymi serotoninergicznymi np. z fluoksetyną (Prozac) i z inhibitorami monoaminooksydazy. Więcej na ten temat zob. w: H.l. Kapłan, B.J. Sadock: Other Pharmacological Therapies, CTP/VI, rozdz. 32.27, s. 2122-2129.

Kategorie