TALK - Rozmowy [H]

[sfiksowany]

Jakie macie zdanie na ten temat.
Nic podobnego nie znalazłem jak chujowo szukałem to wybaczcie.

[Ayyreonaut]

Mamy na ten temat takie zdanie, że wyglada to jak wspaniała spirala spustoszenia. Nakręcanie się wzajemnie na substancje. Droga ku zagładzie.

No chyba, żeby dwoje już-politoksykomanów, pod wpływem wzajemnego uczucia podjęło się trudnego zadania wypełznięcia z tego bagienka, rzucając w pizdu substancje psychoaktywne, to mogłoby pogłębić więź i scementować taki związek... "Razem wyrwaliśmy się ze szponów narkotyków", ładnie brzmi, czyż nie?

A tak poważnie, to oceń sobie po prostu ryzyko. Sądzę, że to prosty przepis na zgubę dla dwóch osób, w pakiecie.

[AnnaS]

Szczerze mówiąc to najważniejsze w takim związku wiara w siebie owszem można wpaść w przepaść.
Ale też można całkiem wyjść z nałogów.
A zazwyczaj jest tak,ze ogranicza się używki bo obydwoje macie doświadczenia wtedy wspólnie zyskujecie wsparcie i wtedy normalnie żyjecie czasem przeznaczając wspólne pieniądze na wspólną zabawę.

[asthedrug]

Byłam w takim związku 3 lata, jednak oboje byliśmy po stacjonarnej terapii, nie znaliśmy się wcześniej.
Droga ku zagładzie postępowała stopniowo; wszystko było ok, gdy mieszkaliśmy w hostelu. Gdy przeprowadziliśmy się na 'własne', poszło dosyć szybko - kłótnie o alkohol, pozniej wspólne zapalenie trawy. Szybka utrata kontroli nad ilością spożywanego etOH.
A gdy się wypala w związku Iskierka miłości, to szuka się innych wrażeń. W moim przypadku związek ten zakończył się z wielkim hukiem - głównie przez moje tchórzostwo, nie potrafiłam powiedzieć 'żegnaj' wprost. To On się spakował.
Sądzę że przypadki w których udaje się wyjść z ćpania obu osobom w relacji, są marginalne. Wyjątki potwierdzają regułę.
Terapeuci w ośrodkach także bardzo odradzają takie związki- nie bez przyczyny.
Stopniowe przyzwalenie sobie nawzajem na kolejne, zagrażające trzeźwości sytuacje.
Ja obecnie jestem w dość złym momencie swojego życia. Będę próbować redukcji szkód. On - z tego co wiem, odżył. Choć to ja chciałam to zakończyć....

[ledzeppelin2]

Opiszę to w dwóch słowach: SId i Nancy.
" Ich związek był jednym długim heroinowym ciągiem, grubo przeplatanym agresją, bijatykami, brutalnym seksem i ostrymi kłótniami."
Nanzy zmarła od krowotku w wyniku pchniecia noze, a ten ćwok rok później przedawkował.

[playstation]

Odnosząc się do tematu- moim zdaniem bez sensu. Dwóch ćpunów najpewniej będzie się wzajemnie nakręcało / ciśnieniowało i w końcu wszystko sie posypie, na 99 % w mojej opinii przegrana sprawa.

[AnnaS]

Wszystko leży w ich rękach 50 % tak ą 50% nie tak wiele skomplikowanych wchodzi mechanizmów, ze nawet jednoznacznie stwierdzić się nie da czy będzie źle czy dobrze.

[turbokotbonifacy]

Wiele substancji np opiaty powoduje,ze seks nie ma takiego znaczenia w życiu.

[Jamedris]

Seks z człowiekiem na opio to zajebista rzecz z perspektywy kobiety, choć osobiście na libido po opiatach nie mogę narzekać, wręcz przeciwnie. Ale nadchodzi taki moment, że chęć do życia w każdej kwestii jest warunkowana (nie)obecnością opio. Po opio możesz wstać, po opio możesz pracować, po opio możesz odzyskać namiastkę uczuć wyższych, nawet głos się zmienia i jest "bardziej"...

Co do tematu, to - egoistycznie... - lepiej jednak nie umierać samemu. Tyle, że nie miałabym serca kogoś niszczyć i go wpierdalać, jeśli byłby niewinny i przeżywałby swój "miesiąc miodowy" z chemią... Jeśli dobiorą się ludzie z podobną skalą "problemu", to wygląda to odrobinkę [sic] sensowniej. Generalnie kwestia bardzo ciekawa i z chęcią bym się rozpisała, nie uciekając za bardzo w prywatę oczywiście, ale nastrój nie ten... Dodam tylko, że niektórym osobom w takim związku byłoby najzwyczajniej w świecie wygodnie, przybrałyby sobie bierną postawę wobec świata i swojego problemu, jeszcze inni idą z wjebaniem pod ramię lepiej zamaskowani i tych nazywam 'high functioning addicts', no i najbardziej liczna grupka - szybki, emocjonujący upadek na dno, wzajemnie jeszcze nakręcany.

Ale można też wspólnie powylizywać sobie rany, jeśli tylko ma się podobne doświadczenia życiowe i nie ograniczają się one do wspólnego uwielbienia igieł. Tyle, że w obu wariantach relacja taka będzie miała chore momenty, bo tego uniknąć nie można.

Nie należy też zapominać o osobach, które CIĄGNĄ do osób z tendencjami autodestrukcyjnymi, bo mają misję ich... Zbawiania, czują się przy nich bardziej potrzebne. To jeszcze inny podgatunek toksyków.

Tak, jak gdzieś pisałam - nie zdecydowałabym się na żadną poważniejszą relację, jeśli wiązałaby się ona dla mnie z budowaniem sobie 'trzeciego życia'; zupełna otwartość w kwestii swoich problemów i uczuć to jest to. Mówisz, że cię skręca, a nie że chronicznie źle sypiasz... I tak dalej, i tak dalej.

[enough]

Hm, to ja i moja luba stanowimy wyjątek przeczący regule. Ale była też destrukcyjna spirala - mało brakowało, a bym się nie wybudził ze śpiączki, do której się owa przyczyniła. Zresztą i szereg okołośmiertelnych przedawkowań z jednej i z drugiej strony. Sęk w tym, że nie przypadek nas połączył i to właśnie niby (aż nieprawdopodobnie) przypadkowo spłodzony synek rzucił blask prawdy nam wprost w oczy i zaczęliśmy doceniać fakt wzajemnego istnienia. Rok bez wpierdalaczy, opiatów, mefiksów etc. acz teraz wychodzą na powierzchnię zepchnięte pod podłogę poważne problemy z własną psychiką (psychotyczne i schizoaafektywne coś) i po 4 miesiącach benzo wyzerowaliśmy się z nich przechodząc na buprenorfinę (skromnie, 0.4-0.8 mg/db). Póki co skutecznie tłumi jakiekolwiek tysiąćkroć oplute już w myślach ciągoty w złym kierunku, ale też wychodzi nam obojgu bokiem.
Jeżeli uczucie tych dwoja teoretycznych polityksykomanów jest autentyczne i nie pomylone z pociągiem ku zatracie, to może ich na przekór wróżbom tych i owych wywnidować w górę, miast zepchnąć w dół.