TALK - Rozmowy [H]

[Azuzu Pazuzu]

Ale to się kocha za to jak dziala a nie za to jak się nazywa.

[Nananana]

ee... no to chyba oczywiste?

[niebieski_arbuz]

Nie walę nic iv bo boję się zastrzyków ale pewnego razu na ciężkiej zwale po stimsach zajrzałem do znajomej osoby z detoksu, która mieszka rzut beretem od miejsca gdzie często chodzę a tak się składa, że osoba ta handluje helem i kupiłem od niej tyle, żeby mi przeszła zwała. Poprosiłem żeby mi to zaaplikowała, odwróciłem głowę, pyk, i po sekundzie byłem tak zgrzany, że nogi się pode mną ugięły. Resztę dnia spędziłem przed kompem z jednym okiem zamkniętym lub przysypiając. No było spoko ale żeby aż tak się jarać tym stanem to nie pojmuję tego. Ciepło, bezpiecznie i swędzi. Praktycznie codziennie przechodzę koło niego i kompletnie mnie nie ciągnie do tego żeby to powtórzyć. Jak coś się zmieni to napiszę tutaj.

[skatofagi]

Poznałam kiedyś jedną dziewczynę która stwierdziła że żałuję pieniędzy które wydała na heroinę bo tylko spała, i rzygała. To był jej pierwszy i jedyny raz (no chyba że coś się od tego czasu zmieniło).
Na jednym razie poprzestają ludzie których pierwszy nie uwiódł, a na kolejne próby nie mają ochoty. Najszybciej wpierdalają się nieszczęśliwcy (ludzie którzy w momencie inicjacji przechodzą trudne chwile w życiu), i cierpliwi/niezłomni ;)
Ja próbowałam raz morfiny dożylnie. Zaznaczyć muszę że była to mała dawka. Nie znalazłam się w siódmym niebie, ani nie stopiłam z gumową podłogą (wiem, dawka) ale było bardzo milutko. Tak, czułam się szczęśliwa. Uwielbiam uczucie spokoju (zresztą jak tu nie lubić, i go nie pożądać, skoro dusza niespokojna?) ale czułam się lekko nieusatysfakcjonowana jego mocą. Podobało mi się że było puchowo, a nie tak jak w przypadku metadonu jak zawieszenie w gęstej, ciepłej cieczy (chociaż to też posiada swój urok). Lekkość ciała większa niż po przedawkowaniu makowca, i słodyczy na wigilię po okresie posuchy. Nie bez znaczenia jest fakt że w tamtym okresie życia czułam się w miarę zadowolona. Chciałabym jeszcze kiedyś spróbować więc nie wiem czy można policzyć mnie w temacie jednostrzałowców.
Dodam jeszcze że gdyby nie groźba skręta (jestem strasznym tchórzem, i przeraźliwie boję się bólu) i dostęp sięgałabym po morfinę z chęcią codziennię.

Na prawdopodobieństwo wjebania się (oprócz dostępu/kasy) wpływa głównie to czy dana jednostka czuję się szczęśliwa na co dzień, czy potrafi czerpać radość z trzeźwego życia, czy ma inne cele/pasje poza ćpaniem. Z pewnością istnieją ludzie którzy swoją przygodę zakończyli na jednym strzale. Ilu takich było/jest? Nie wiadomo, chyba nikt nie prowadzi takich statystyk.