Nad konsekwencjami tego w kontekscie ich działania psychoaktywnego chciał bym się skupic w tym wątku. Wnioskując na dostepnych w sieci informacjach można wyrożnic trzy głowne skutki aktywacji TAAR1 ( na potrzeby tej dyskusji przyjmijmy że wewnątrz neuronu dopaminergicznego, choc ekstrapoluje to wszystko rowniez na sero i noradrenaline):
- Internalizacja DAT - w konsekwencji zmniejszenie wychwytu zwrotnego
- Jego fosforylacja - kluczowa dla odwrócenia kierunku wychwytu zrotnego
- obniżenie pobudliwości neuronu/spadek częstotliwości wyładowań
W przypadku krychola, ktory wydaje sie uwalniac dopamine z pecherzyków nawet mocniej niż amfetaminy, odwrócenie kierunku wychwytu zwrotnego jest mniej efektywne, z powodu braku agonizmu TAAR1 i w konsekwencji fosforylacji DAT. Dopamina wiec zalega w cytozolu gdzie jest utleniana przez MAO, jej zapasy szybciej sie wyczerpuja.
Taka teza wyjasniająca dlaczego na amfetaminie można spokojnie kilka dób na stabilnym poziomie poleciec, a w przypadku katynonow po max kilku godzinach nastepuje zmeczenie materiału
Warto jeszcze wyjaśnić, na czym polega odwrócenie transportu wynikające ze zmiany gradientu osmotycznego.
W normalnych warunkach na zewnątrz neuronu znajduje się znacznie wyższe stężenie jonów sodu (Na+) niż wewnątrz komórki. Ten gradient elektrochemiczny napędza działanie transporterów odpowiedzialnych za wychwyt zwrotny neuroprzekaźników, takich jak dopamina.
Podczas standardowego wychwytu zwrotnego transporter przenosi cząsteczkę neuroprzekaźnika do wnętrza neuronu razem z jonami Na+, które „chcą” przemieścić się do środka zgodnie ze swoim gradientem stężeń.
Substancje takie jak amfetamina czy 3-CMC są substratami dla tych transporterów, więc również są przez nie transportowane do wnętrza neuronu razem z jonami sodu. Gdy do synapsy trafia bardzo dużo takiej substancji, do komórki napływa także duża ilość Na+, przez co wzrasta jego stężenie wewnątrz neuronu.
W efekcie gradient sodowy ulega osłabieniu lub częściowemu odwróceniu. W pewnym momencie transporter może zacząć działać w przeciwnym kierunku i zamiast wychwytywać neuroprzekaźnik z przestrzeni synaptycznej, zaczyna wypompowywać go na zewnątrz. To właśnie nazywa się odwróceniem transportu lub odwróceniem wychwytu zwrotnego.
Ponadto w przypadku amfetamin duża częsci białek transportera uległa fosforylacji własnie poprzez aktywacje TAAR1, te zmodyfikowane transportery sa duzo efektywniejsze w wypompowywaniu dopaminy z neuronu do synapsy wiec nie marnuje sie ona w takim stopniu jak w przypadku katynonów gdzie proces fosforylacji zachodzi w mniejszym stopniu
scalono ~ kwik
W Polsce niestety nadal istnieje idiotyczny strach "moralny" przed zalegalizowaniem amfetaminy jako leku, zdecydowanie mającego szersze zastosowanie i mniejsze efekty uboczne niż metylofenidat. To właśnie powoduje istnienie czarnego rynku coraz bardziej szkodliwych wariantów beta-ketonów, które bardzo szybko "wypłukują". Jak się swego czasu bawiłem w chałupniczą syntezę metkatynonu, to nie miałem ochoty na dorzutkę, nigdy tego nie zrobiłem. Zawsze piłem gotowy, oczyszczony (w miarę możliwości) produkt, który po 15 minutach wypierdalał mnie w kosmos tak mocno, że chciało się płakać ze szczęścia. Trzymało prawie równe 6 godzin (przypominam, że miałem zerową tolerkę na jakiekolwiek stimy oprócz kawy). Myślę, że metkatynon w swojej prawidłowo przeprowadzonej syntezie i czystości farmakologicznej przebijałby te wszystkie ketonowe wynalazki. Ale w odróżnieniu od amfetaminy, to jest zabawka na parę godzin i tyle. Faza niesamowita, ale na zjazd trzeba mieć 4-6 piw albo benzo.
Tak czy inaczej, autor świetnie przedstawił działanie amfetaminy vs beta-ketonów oraz wyjaśnił skąd ta różnica się bierze, chociaż podejrzewam, że nie kończy się ona na TAAR1.
Mam dokładnie te same doświadczenia.
A amerykańscy sołdaci chyba ostatnio preferują Modafinil, ot ciekawostka.
A amerykańscy sołdaci chyba ostatnio preferują Modafinil, ot ciekawostka.
https://www.sbs.com.au/news/article/com ... 6p9ne1i1#1
W ramach opublikowanych badań działanie modafinilu sprawdzano m.in. na pilotach śmigłowców Black Hawk i myśliwców F-117, francuskich spadochroniarzach oraz kanadyjskich rezerwistach. Symulowano przy tym misje bombowe z udziałem maszyn A-6 Intruder, loty samolotów wczesnego ostrzegania AWACS oraz patrole francuskiej marynarki wojennej. Niemal w każdym przypadku Modafinil wydłużał czas, w jakim badani byli w stanie funkcjonować bez snu. Środek ten jest już stosowany w warunkach bojowych: siły zbrojne USA podają go personelowi lotniczemu od czasu inwazji na Irak w 2003 roku. Do 2004 roku brytyjskie Ministerstwo Obrony zakupiło 24 000 tabletek, a od 2007 roku Francja rutynowo zaopatruje w ten lek pilotów myśliwców.
Analiza statystyczna wykazała, że Modafinil – podobnie jak dekstroamfetamina – pozwalał pilotom pozbawionym snu na utrzymanie czujności, dobrego samopoczucia, funkcji poznawczych, zdolności oceny sytuacji i ryzyka oraz świadomości sytuacyjnej na poziomie konsekwentnie wyższym niż w przypadku placebo, a przy tym nie powodował skutków ubocznych budzących zastrzeżenia z punktu widzenia medycyny lotniczej.
Podobnie jak wcześniejsze badania, niniejsza praca wyraźnie wskazuje, że oba leki pozwalają zachować akceptowalny poziom nastroju i sprawności w warunkach deprywacji snu. Wyniki potwierdzają również, że Modafinil jest dobrze tolerowany i wydaje się stanowić dobrą alternatywę dla dekstroamfetaminy w zakresie przeciwdziałania negatywnemu wpływowi braku snu na nastrój i funkcje poznawcze podczas długotrwałych działań operacyjnych.
Mianem „go pill” (tabletki pobudzającej) określa się środek podtrzymujący czuwanie, stosowany w celu przeciwdziałania zmęczeniu, zwłaszcza w kontekście utrzymania gotowości bojowej; stanowi to przeciwieństwo tzw. „no-go pill” (tabletki hamującej aktywność), stosowanej w celu ułatwienia zasypiania i regeneracji sił podczas działań bojowych. Tabletki typu „go pill” zazwyczaj zawierają jedną z następujących substancji:
amfetaminę (historycznie stosowano również metamfetaminę, na przykład podczas II wojny światowej) – silny środek psychostymulujący; substancja ta nie jest już oficjalnie dopuszczona do użytku w Siłach Powietrznych USA, prawdopodobnie ze względu na obawy dotyczące bezpieczeństwa, które pojawiły się po incydentach takich jak zdarzenie w Tarnak Farm (ostrzelanie i zabicie kanadyjskich żołnierzy w Afganistanie przez amerykańskich pilotów).
Modafinil – lek podtrzymujący czuwanie (tzw. eugeroik).
Naproksen i LSD w bałtyckich krabach. Jak leki trafiają do morza?
Alkohol i konopie wpływają na kierowców w odmienny sposób
Dlaczego legalizacja marihuany jest lepsza od depenalizacji czy dekryminalizacji?
Senat za wyższą akcyzą na alkohol. Nikt nie był przeciw
Senat jednogłośnie przyjął ustawę zwiększającą akcyzę na napoje alkoholowe. Dodatkowe wpływy z podwyżki zasilą budżet Narodowego Funduszu Zdrowia. Ustawa czeka teraz na podpis prezydenta.
Lekarze i medyczna marihuana: luka w farmakowigilancji
Badanie wśród 253 polskich lekarzy pokazuje, że prawie wszyscy chcą się szkolić z farmakowigilancji konopi, ale realnie zgłaszają ich działania niepożądane rzadziej niż w przypadku innych leków.
Ludzie używali konopi do odurzania się już 2800 lat temu
Wykryte w próbce włosów znalezionej w scytyjskim grobowcu na Syberii związki psychoaktywne to najstarszy bezpośredni dowód na stosowanie konopi jako środka odurzającego – informuje „Science”.
