TALK - Rozmowy [H]

[halowpierdol]

Norbuprenorphine is a major active metabolite of the opioid modulator buprenorphine. It is a μ-opioid, δ-opioid, and nociceptin receptor full agonist, and a κ-opioid receptor partial agonist. In rats, unlike buprenorphine, norbuprenorphine produces marked respiratory depression but with very little antinociceptive effect. In explanation of these properties, norbuprenorphine has been found to be a high affinity P-glycoprotein substrate, and in accordance, shows very limited blood-brain-barrier penetration.

Zakładam ten temat bo zainteresował mnie związek podany w tytule. W przeciwieństwie do buprenorfiny, norbuprenorfina jest pełnym agonistą receptorów opioidowych mi oraz delta. Problemem natomiast jest to, że buprenorfina posiada wyższe powinowactwo do receptorów więc przyjmując większe jej dawki nie ma już wolnych miejsc do których mogłaby przyłączyć się norbuprenorfina - to by mogło tłumaczyć dlaczego niskie dawki bupry na wielu działają znacznie przyjemniej, powiedzenie "less is more" nie wzięło się znikąd.

Drugim problemem jest to, że norbuprenorfina jest substratem dla glikoproteiny P - czyli używając skrótu myślowego słabo przekracza barierę krew-mózg. Tutaj z pomocą mogłyby przyjść inhibitory P-gp takie jak chinidyna, ketokonazol, lub... piperyna, która jest alkaloidem zawartym w czarnym pieprzu. Od kilku dni eksperymentuję z tą ostatnią z bardzo ciekawymi wynikami. Przed zażyciem 1mg buprenorfiny zjadam 1 kapsułkę suplementu zawierającego 2mg piperyny oraz 175mg kurkuminy, do tego kilkanaście ziarenek pieprzu które dokładnie rozgryzam i przyjęta bupra działa znacznie mocniej. Przede wszystkim dominuje silna sedacja oraz spowolnienie oddechu, ale także wyczuwalna euforia na wejściu. Na pewno nie jest to przypadek bo testuję ten sposób od kilku dni i efekt występuje za każdym razem. Warunek jest taki, żeby nie przyjmować więcej niż 2mg bupry na dzień bo wtedy zajmie ona większą część receptorów i norbupra nie będzie miała wolnych miejsc do przyłączenia się.

Jednak istnieje tutaj pewien haczyk: a mianowicie piperyna oprócz tego że jest inhibitorem glikoproteiny P spowalnia także pracę enzymu CYP3A4, czyli dokładnie tego który metabolizuje buprenorfinę do norbuprenorfiny. Poza tym w modelach zwierzęcych piperyna podawana przewlekle powodowała z czasem zwiększenie ilości glikoproteiny P, więc nie jest to opcja do ciągłego stosowania. Ale dotychczasowe efekty eksperymentu wydały mi się na tyle ciekawe, że postanowiłem tak czy siak założyć ten temat

[freezin9moon]

ten haczyk na koncu to w sumie fajny przyklad naturalnej autoregulacji, podobnie jak niska biodostepnosc morfiny przy podaniu doustnym.