Spis treści:
1. Czym jest zolpidem?
2. Działanie
3. Drogi podania oraz dawkowanie
4. Skutki uboczne
5. Tolerancja
6. Przedawkowanie
7. Uzależnienie
8. Zolpidem w połączeniu z innymi substancjami
1. Czym jest zolpidem?
Zolpidem to substancja z grupy imidazopirydyn, wchodzi w skład grupy substancji zwanych niebenzodiazepinami, a potocznie z-drugs. Obok imidazopirydyn stoją cyklopirolony (np. zopiklon) oraz pirazolopirymidyny (np. zaleplon). Nazwa "niebenzodiazepiny" nawiązuje do działania substancji z tych grup – działają podobnie do benzodiazepin, lecz do nich nie należą.
Zolpidem stosuje się do doraźnego leczenia bezsenności, ma silne właściwości uzależniające.
2. Działanie
Zolpidem jest wysoce selektywnym agonistą receptorów benzodiazepinowych, a ściślej ich podjednostek – alfa-1 oraz alfa-2 i alfa-3. Na podtypy alfa-2 i alfa-3 działa około 10 razy słabiej niż na alfa-1.
Za działanie nasenne odpowiada agonizm alfa-1. Podtypy 2 i 3 odgrywają tutaj mniejsze znaczenie, ponieważ odpowiadają za działanie anksjolityczne (przeciwlękowe).
Czas ładowania to od 15 do 30 minut, a okres półtrwania wynosi do 3 godzin.
Terapeutycznie zolpidem służy jedynie do snu, należy przyjąć go około pół godziny przed snem i zapewnić sobie przynajmniej 7 godzin wypoczynku, tak aby rano nie mieć problemów z wybudzeniem.
Efekty rekreacyjne pojawiają się po wytrzymaniu pierwszych efektów sedacyjnych zolpidemu – prościej mówiąc, aby było fajnie nie można zasnąć.
Najbardziej pożądanymi efektami rekreacyjnymi zolpidemu są subtelna euforia, poprawiony humor oraz efekty wizualne (za które odpowiada podjednostka alfa-1).
Zażycie zbyt dużej dawki zolpidemu skutkuje amnezją, podczas której użytkownicy często robią rzeczy, których nie zrobilo by na trzeźwo. Przykładami takich zachowań jest zjedzenie całej paczki leku (występuje silna chęć na dorzucenie), kłótnie, pisanie lub mówienie w niezrozumiały sposób równie niezrozumiałych rzeczy do bliskich osób, gubienie przedmiotów, wdawanie się w ryzykowne sytuacje.
Niektórzy ludzie nie odczuwają działania terapeutycznego oraz/lub rekreacyjnego.
3. Drogi podania oraz dawkowanie
Zolpidem można podawać oralnie, podjęzykowo, donosowo, a także drogą iniekcji dożylnej (zolpidem dobrze rozpuszcza się w wodzie, 23 mg/ml)
Biodostępność zolpidemu per os wynosi 70%.
Dawka bez tolerancji waha się w przedziale od 5mg do 10mg. Niektórzy potrzebują więcej, wtedy można dorzucić, ale należy mieć na uwadze, że dorzucanie zolpidemu żeby wzmocnić fazę mija się z celem od około 30mg, ponieważ wtedy wzrasta jedynie działanie nasenne i amnestyczne. Dodatkowo niektórym już 15mg potrafi urwać film.
Przy podaniu i.v. należy zredukować dawkę przyjmowaną oralnie o 30%.
Zamiast podania donosowego zalecam podanie podjęzykowe. Zolpidem sniffem nie działa mocniej, jedynie szybciej (podobnie z podaniem podjęzykowym), dodatkowo działa negatywnie na śluzówkę.
4. Skutki uboczne
- amnezja następcza
- nudności i wymioty (zwłaszcza przy przekroczeniu standardowej dawki 10 mg)
- bóle głowy
- lunatyzm (umysł pozostaje wówczas w fazie snu wolnofalowego, ale ciało nie jest uśpione),
- senność w ciągu dnia (bardzo rzadko)
Efekty uboczne zwiększają się wraz z dawką zolpidemu.
5. Tolerancja
Tolerancja na zolpidem rośnie dość szybko, wraz z tolerancją zanikają efekty rekreacyjne zolpidemu, efekt nasenny, choć z czasem coraz słabszy, jest nadal. Między zolpidemem a benzodiazepinami występuje tolerancja krzyżowa.
6. Przedawkowanie
Zolpidem jest niezwykle ciężko przedawkować. Oralnie jest to właściwie niemożliwe, prędzej wystąpią wymioty (przdz które tabletki zostaną wydalone z organizmu), niż śmierć.
7. Uzależnienie
Uzależnienie od zolpidemu szybko postępuje, dlatego zolpidem należy zażywać wyłącznie doraźnie (w przypadku użytku rekreacyjnego po prostu jak najrzadziej). Efekty odstawienne są podobne do tych benzodiazepinowych (więcej tutaj: Benzodiazepiny - FAQ v.2), przeważa bezsenność z odbicia. Uzależnienie jest psychiczne oraz fizyczne, a większe dawki podnoszą szybkość wzrostu uzależnienia.
8. Zolpidem w połączeniu z innymi substancjami
Alkohol - wzmocnione działanie amnestyczne, łatwo o urwany film i robienie głupot.
Benzodiazepiny - wzmożone działanie nasenne i sedacja.
Opioidy - zwiększona sedacja, pogłębienie depresji oddechowej.
Stymulanty - zolpidem może pomóc zasnąć po zażyciu stymulantów, ale często niewiele daje.
Psychodeliki - zolpidem może doprowadzić do złych myśli na tripie, często nie pomaga zasnąć ani nie uspokaja – wręcz przeciwnie.
SSRI - zwiększone efekty wizualne po spożyciu zolpidemu.
Neuroleptyki - nasilone działanie sedatywne.
Hydroksyzyna i inne leki przeciwhistaminowe I generacji - nasilone działanie sedatywne.
Naproksen i LSD w bałtyckich krabach. Jak leki trafiają do morza?
Psychoaktywny kameleon. Dlaczego marihuana to nie psychodelik?
Polacy stworzyli olbrzymią bazę danych oddziaływania leków psychotropowych na EEG
Leki psychotropowe od dekad stanowią podstawę leczenia zaburzeń psychicznych, jednak sposób, w jaki dokładnie wpływają na aktywność elektryczną mózgu, nigdy wcześniej nie został zbadany na tak dużą skalę. Zespół naukowców przeanalizował ponad 24 tysiące zapisów EEG pochodzących z dwóch warszawskich szpitali psychiatrycznych. Wyniki tej pracy, opublikowane w czasopiśmie eBioMedicine, tworzą największy jak dotąd atlas neurofizjologicznych „podpisów" głównych klas leków psychotropowych.
Gang opioidowy rozbity. Cztery młode kobiety nie żyją, 17 zatrzymanych
Policja rozbiła grupę przestępczą handlującą opioidami w całej Polsce. Śledczy łączą jej działalność ze śmiercią co najmniej czterech młodych kobiet w Krakowie. W sprawie zatrzymano 17 osób, w tym lekarza anestezjologa, który wystawiał recepty za pieniądze.
Nastolatki po konopiach wolniej rozwijają pamięć. Wyniki z kohorty ABCD
Amerykańscy badacze śledzili ponad jedenaście tysięcy dzieci od dziewiątego roku życia aż do siedemnastego. Ci, którzy w międzyczasie zaczęli używać konopi, wolniej rozwijali pamięć, uwagę i szybkość przetwarzania. Różnice narastały z czasem, ale badanie nie dowodzi związku przyczynowego.
