TALK - Rozmowy [H]

[sfiksowany]

Wieloletnie naprzemienne zażywanie różnych substancji psychoaktywnych

[vortexxix]

^up: pełna zgoda, ale zdecydowanie nie polecam tego sposobu, bo trwale usuwa on przełącznik służący do ponownego włączenia emocji.

[sfiksowany]

Tak myślałem, że to nie odwracalne zmiany.
Trudno, w sumie to się przyzwyczaiłem do tego.

[black_flame]

(..) Po co tracić te pół roku (to jest przykład bo niektórzy potrzebują wiecej czasu a inni mniej) i zawalać naukę, pracę, swoje zdrowie (olewasz sporty i dobre żarcie bo tylko ryczysz po kątach lub rozmyślasz o przeszłości).

Ja potrzebowałem na to 5 lat i żadne substancje psychoaktywne mi nie pomagały. Np. po opioidach było super, ale na czas ich działania. W ogóle to moim zdaniem nie wyłączają one emocji (nawet w ciągu) - przynajmniej u mnie. Pozytywne emocje są wzmocnione, negatywne nieco przytłumione, ale nie zawsze. Na przykład ostatnio tak się ugrzałem morfiną, że ledwo na oczy widziałem i wcale nie było mi przyjemnie. Pół nocy nodowałem szczelnie opatulony koszmarami, wszystkie sprawy, które mi ciążyły wróciły do mnie zwielokrotnione. Pierwszy raz czekałem aż faza się skończy i nie miałem ochoty na powtórkę przez kolejne dni.

Ogólnie to leki wyłączą emocję, ale będzię to stan patologiczny. Moje doświadczenia z takimi specyfikami są takie, że znikają wszystkie emocje oprócz nienawiści, rozpaczy. A to wystarczy aby w dalszym ciągu gnić od środka, z tą różnicą, że małe rzeczy już nie cieszą, nic nie cieszy. W ostatecznym rozrachunku jest gorzej, niż było wcześniej.

Jedyna rzecz, jaka pomaga to stała praktyka medytacyjna. Nie wyłącza ona uczuć, ale daje (z czasem) ogromną odporność psychiczną, pewność siebie i pokorę. Ze stoickim spokojem przyjmuje się każde zdarzenie, jakie wszechświat wypluje pod nogi. Człowiek zaczyna się czuć dobrze, bo w głowie ma spokój myśli i całkowitą nad nimi kontrolę. Pomaga to zaakceptować siebie (jakim by się nie było).

[bitternsweet]

Ja potrzebowałem na to 5 lat i żadne substancje psychoaktywne mi nie pomagały. Np. po opioidach było super, ale na czas ich działania. W ogóle to moim zdaniem nie wyłączają one emocji (nawet w ciągu) - przynajmniej u mnie. Pozytywne emocje są wzmocnione, negatywne nieco przytłumione, ale nie zawsze. Na przykład ostatnio tak się ugrzałem morfiną, że ledwo na oczy widziałem i wcale nie było mi przyjemnie. Pół nocy nodowałem szczelnie opatulony koszmarami, wszystkie sprawy, które mi ciążyły wróciły do mnie zwielokrotnione. Pierwszy raz czekałem aż faza się skończy i nie miałem ochoty na powtórkę przez kolejne dni.

Ogólnie to leki wyłączą emocję, ale będzię to stan patologiczny. Moje doświadczenia z takimi specyfikami są takie, że znikają wszystkie emocje oprócz nienawiści, rozpaczy. A to wystarczy aby w dalszym ciągu gnić od środka, z tą różnicą, że małe rzeczy już nie cieszą, nic nie cieszy. W ostatecznym rozrachunku jest gorzej, niż było wcześniej.

Jedyna rzecz, jaka pomaga to stała praktyka medytacyjna. Nie wyłącza ona uczuć, ale daje (z czasem) ogromną odporność psychiczną, pewność siebie i pokorę. Ze stoickim spokojem przyjmuje się każde zdarzenie, jakie wszechświat wypluje pod nogi. Człowiek zaczyna się czuć dobrze, bo w głowie ma spokój myśli i całkowitą nad nimi kontrolę. Pomaga to zaakceptować siebie (jakim by się nie było).

Black flame, ciekawe to co piszesz. Z góry wszytskich czytających przepraszam,ale jestem nowa na forum. Zapisałam się, bo często piszecie o lekach i odczuciach po nich nie tylko jako używkach. Nie spodziewałam się znalezienia tego, czego szukam, tak szybko na forum a Twoja odpowiedź... zwala mnie z nóg. Bo z jednej strony tego właśnie szukam. Wyłączenia emocji. A najchętniej dodatkowo żeby w miare funkcjonować, ale się nie zastanawiać, nie myśleć, nie zadawać sobie pytań i najlepiej niewiele pamiętać. Przeszłam coś strasznego w swoim życiu i wtedy lekarz nafaszerował mnie Xanaxem. Dodam,ze mam zerowe doswiadczenie z jakimikolwiek używkami, nawet piwem czy papierosami. Null, zero, nic, nigdy. I fajnie było póki na krótko miałam lek. Niestety inni nie chcą tego przepisać. I własnie poszukując odskoczni .... znalazlam się tutaj. Black flame, czy możesz napisac coś więcej? Jesli nie tu to na priv... czytam o medytacji, sciagnelam kilka apek z muzyką, z przewodnikami, guru, przeczytałam kilka książek, próbuję, ale nie wiem...jakoś nie działa, coś źle robię. Nie mam zupełnie z kim porozmawiać na jakikolwiek temat, a ten to już wogóle.

[MarlaSinger]

(..) Po co tracić te pół roku (to jest przykład bo niektórzy potrzebują wiecej czasu a inni mniej) i zawalać naukę, pracę, swoje zdrowie (olewasz sporty i dobre żarcie bo tylko ryczysz po kątach lub rozmyślasz o przeszłości).

Ja potrzebowałem na to 5 lat i żadne substancje psychoaktywne mi nie pomagały. Np. po opioidach było super, ale na czas ich działania. W ogóle to moim zdaniem nie wyłączają one emocji (nawet w ciągu) - przynajmniej u mnie. Pozytywne emocje są wzmocnione, negatywne nieco przytłumione, ale nie zawsze. Na przykład ostatnio tak się ugrzałem morfiną, że ledwo na oczy widziałem i wcale nie było mi przyjemnie. Pół nocy nodowałem szczelnie opatulony koszmarami, wszystkie sprawy, które mi ciążyły wróciły do mnie zwielokrotnione. Pierwszy raz czekałem aż faza się skończy i nie miałem ochoty na powtórkę przez kolejne dni.

Ogólnie to leki wyłączą emocję, ale będzię to stan patologiczny. Moje doświadczenia z takimi specyfikami są takie, że znikają wszystkie emocje oprócz nienawiści, rozpaczy. A to wystarczy aby w dalszym ciągu gnić od środka, z tą różnicą, że małe rzeczy już nie cieszą, nic nie cieszy. W ostatecznym rozrachunku jest gorzej, niż było wcześniej.

Jedyna rzecz, jaka pomaga to stała praktyka medytacyjna. Nie wyłącza ona uczuć, ale daje (z czasem) ogromną odporność psychiczną, pewność siebie i pokorę. Ze stoickim spokojem przyjmuje się każde zdarzenie, jakie wszechświat wypluje pod nogi. Człowiek zaczyna się czuć dobrze, bo w głowie ma spokój myśli i całkowitą nad nimi kontrolę. Pomaga to zaakceptować siebie (jakim by się nie było).

Przyłaczam się do prosby o Twoje sposoby czy też techniki medytacji.
Wyłaczają te negatywne uczucia na pewno benzo czy alko, ale po pierwsze: ciezko po tym pracować, a po drugie: potem jest jeszcze gorzej...
Może jeszcze SSRI, ale ja po nich mialam taką prokastynację, że brak słów.
Grzęzne w rozpaczy.
Nie mogę się pozbierać.
Poczytam o medytacji.
Na psychoterapię też zaczęłam chodzić, ale narazie jest 'rozdrapanie ran' i jest jeszcze gorzej. Chyba musi być gorzej żeby potem było lepiej. Oby.

[GG Allin]

up

Jaka medytacja, co wy pieprzycie :) Każdy dorosły emocjonalnie człowiek jest w stanie kontrolować swoje emocje, jeśli nie dotarliście do tego poziomu to wyraźny znak iż pora dorosnąć

Branie narkotyków, leków itp. w tym samym celu jest po prostu głupie biorąc pod uwagę, iż jest to naturalna cecha ludzka. Zamiast tego popracujcie nad samodyscypliną.

[ferdinandomodo]

Wszystko co kopie beret moim zdaniem troche przytlumia emocjonalnosc ludzką, ja sie w sumie niczym nie przejmuje, tylko mam czasami jak sie upale schematy, ze kazdy sie na mnie gapi i wiem, ze to wkręta i sobie wkręcam, ze to nie wkręta i to jest ta wkręta, ktora meczy xD

[MarlaSinger]

Słuchajcie, ja jestem (byłam?) ogarnięta i to bardzo. Teraz przezywam kompletny k u r w a dół nie z mojej winy. Trwa to już 42 dni. Od tego czasu jest coraz gorzej bo tylko analizuje swój dół i nie mogę za nic się zabrać... praca, DOM, aktywnosć fizyczna, zdrowe żarcie odeszły w zapomnienie. Do tego bezsenność. Zdycham i użalam się. Taka nie byłam. Gdyby mi się udało olać to co zaszło czyli wyłaczyć emocje i już nie analizować tylko zebrać się w garść. Chodzę na psychotetapię, byłam u magika. Narazie nic nie pomaga. w końcu zawalę wszystko i bedzie dodatkowy dół z tego tutułu. Nie ma depry (info od psycha) tylko załamanie nerwowe na tle silnego stresu spowodowanego pewnym zdarzeniem (nie ode mnie zależnym). Czy clonazepam mógłby mi pomóc? Mam 6 tabletek 2 mg. Nigdy nie brałam o nie mam dostępu do większej ilosci Czy jakbym to brała np 0,5 mg dziennie to by mnie jakoś podniósł na nogi? Czytałam że to jedyne bnz które pomaga aktyzowac się i daje dystans od problemów. W tym czasie dalej psychoterapia, która by może zaczeła już działać. Teraz dopiero zaczęlam o jest gorzej tzw. rozgrzrbanie problemu. Terapeuta musi poznać sytuację żeby zacząć terapię. Albo coś innego doradzcie.

[black_flame]

Jaka medytacja, co wy pieprzycie :) Każdy dorosły emocjonalnie człowiek jest w stanie kontrolować swoje emocje, jeśli nie dotarliście do tego poziomu to wyraźny znak iż pora dorosnąć

Branie narkotyków, leków itp. w tym samym celu jest po prostu głupie biorąc pod uwagę, iż jest to naturalna cecha ludzka. Zamiast tego popracujcie nad samodyscypliną.

Nie mówię o kontroli emocji, a o sposobie radzenia sobie z nimi. Np. z długotrwałym smutkiem, rozpaczą, agresją. Nie są to objawy niedojrzałości emocjonalnej, nawet nikt z bliskich/znajomych nie musi ich na co dzień zauważać -bo tkwią w środku. Przychodzą wraz z trudnymi wydarzeniami w życiu człowieka, nie u każdego oczywiście, ale też każdy ma różny poziom wrażliwości.
Gdyby mierzyć niedojrzałość tą miarą, to niektórzy, z pewnymi zaburzeniami, zapewne nigdy nie dorosną (według tego kryterium). Inna sprawa jest taka, że medytacja uczy doskonale samodyscypliny (co ma związek na początku chociażby z utrzymaniem regularności i zmuszeniem się do ćwiczeń). Rzuć GG Allin opioidy na dobre i zobaczymy w jakim stanie będzie Twoja psychika. Zapewne depresja poopioidowa szybko nie odpuści, a problemy z motywacją będą się ciągły wieczność (bo w ciągu wszystko przychodzi łatwo - włącznie z samodyscypliną). A medytacji nie warto spisywać na straty, gdyż jest bardzo pożytecznym narzędziem. Idąc dalej tym tokiem myślenia, psychiatria okazuje się być beznadziejną i bezużyteczną gałęzią medycyny - po co te wszystkie leki, jak problem tkwi tylko w poziomie dojrzałości pacjentów? :-D

@MarlaSinger

Napiszę w wolnym czasie co nieco.