Dobry.

Od dłuższego czasu przymierzam się do porzucenia mięsa. Nie ma to związku z żadnymi ideologiami, lub fanatyczną obroną zwierząt, ani tym bardziej aspektami religijnymi. Po prostu mnie obrzydza, zwłaszcza zapach surowego. Ostatnio jest go coraz mniej, ze względu na uprawiany przeze mnie sport, staram się jeść jako tako, więc dla uzupełnienia steki i tatar nieraz wjeżdżają, nie będę ściemniać, choć ma to miejsce naprawdę sporadycznie. Natomiast cała reszta mogłaby dla mnie nie istnieć. Zastanawiam się, czy nie zrezygnować całkowicie.

Jestem bardzo ciekawa, czy ćpuneria często nie wnikająca jaki, i czy dobrej jakości towar wali przejmuje się tym, co je. Jest to również swego rodzaju paradoks, chciałabym zatem uniknąć w tym temacie postów typu "walisz ścierwo, a masz problem z kurczakiem, lub tym co w sobie ma".

Bardziej interesuje mnie jak taki proces się u Was zaczynał, skąd się wziął, jak nowicjusze radzą sobie z układaniem diety i jeśli macie rodziny - to jak to wpływa na ogólne kucharzenie w domu, czy rozdzielacie posiłki gotując dwie różne rzeczy, etc.

Jak powszechnie wiadomo, są wady oraz zalety. Zaletą niewątpliwie jest ilość spożywanego błonnika, zaś największą wadą braki w grupie witamin, zwłaszcza B, oraz białka.
Jak to uzupełniacie? Suplementujecie się? Jeśli tak, to czym?

Jak się ogólnie czujecie? Czy taka dieta wpływa na uprawiany sport, siłę? (ja w swoim potrzebuję jej naprawdę dużo, pozdrawiam świat BJJ).

Z drugiej strony: dlaczego nigdy nie zrezygnowalibyście z mięsa oraz tłuszczu pochodzenia ZWIERZĘCEGO?
Konkretne odpowiedzi mile widziane.

Natomiast jeśli są na sali weganie, to wytłumaczcie mi proszę co Wami pokierowało, bo jest to coś czego nie rozumiem, choć oczywiście nie potępiam...

Pozdrawiam

Właśnie ja nie rezygnuję z mięsa ze względów zdrowotnych. Ludzie mnie oceniają mnie po wyglądzie na 4 lata młodszego niż jestem w rzeczywistości.

Ja ze smakiem jem tylko białe mięso drobiowe, resztę to raczej z przymusu bo ciężko było by to wyrzucić, lub nawet z dreszczykiem emocji że to kiedyś biegało po ziemi. A już irytuje mnie robienie wędlin z byle mięsa, byle by to kiedyś żyło... a takie lubi konsumować mój ojciec, tzn jest do takich przyzwyczajony

spoko, nie dosc, ze cpa to jeszcze nie je miesa, to na pewno zdrowie na tym znacznie ucierpi.
Jedzenie miesa jest zdrowe, tak samo jak jedzenie warzyw i owocow, trzeba jesc to i to z umiarem.

Czytanie ze zrozumieniem się kłania, napisałam właśnie że jem, a tylko się zastanawiam i chętnie się dowiem jak to wygląda u innych. Poza tym wytykanie na takim forum a nie innym komuś rzeczy nt zdrowia, to taka troszkę obłuda

Wegetarianin/weganin latem :)

@^^

no coś w tym jest

Oprócz kilku dodatków typu kebab, mięsa używane w pizzach, i kilka innych kultowych stekach itp, nie zależy mi na jedzeniu mięsa. Ale to wegetarianizm. A weganizm to wszystko co zalicza się do korzystania z eksploatacji zwierząt, to mnie w tym nie śmieszy, ale zatrzymywanie się na żurawinie to już jest zabawne deczko.

tzn chodziło mi o wegetarianizm odnośnie mięsa, a nie definicja mojej diety..

Nie mam teraz czasu na bardziej rozbudowaną odpowiedź, więc tylko krótko: mój ojciec, wspinacz skałkowy z kilkudziesięcioletnim stażem, miał w swoim życiu wiele epizodów wegetariańskich, obecnie również stara się unikać jedzenia mięsa. Z takim punktem odniesienia i obstawą książkową nt. diety wegetariańskiej w domu rodzinnym, nie było dla mnie niczym kontrowersyjnym pójść w jego ślady.

Co do układania diety pod kątem sportu najbardziej pomogła mi ta strona: http://veganworkout.org.pl/
Najlepsze polskojęzyczne e-źródło, najwięcej science based contentu. Co prawda dedykowana głównie dla wegan, ale wegetarianie też mogą sporo dobrego wynieść. Znajdziesz tam praktycznie wszystkie potrzebne informacje odnośnie białka, możliwych niedoborów (i porad, jak im zapobiegać).

Adam Kuncicki to polski kulturysta - weganin. Zatem można bez mięsa, jaj, sera, mleka... :)