Wszystko zaczelo sie w dzieciństwie, ojciec w pierdlu, matka uzalezniona od opio, pozniej bylo gorzej. Niepokoje, paranoje, stany lękowe ktore powodowaly ze ledwo oddychalem. Sztos zaczal sie w 2 liceum jak dupa ktora (jak do tej pory jedyna) kochalem mnie zdradziła. Rozchwiany emocjonalnie małolat z niespelnionymi marzeniami zaczal odpierdalac. Poczatkowo alprazolam trawa alko, pozniej wszystkie prawie benzo, zolpidem zopiklon. Przed 18 mieszkalem (prawie sam) codzienne imprezy, cpanie chlanie, leciało wszystko, od 16 roku zycia sie lecze. Pozniej problemy z prawem, stany lękowe co raz gorsze i mocniejsze, depresja, proby samobojcze, smierc kolegi na wlasnych rękach. Przez prawie dwa lata gruuuby film, kilka miechow temu zaczęły sie opiaty, trampek, koda, oxy, majka, patentadol. Popadlem w alkoholizm. Wielokrotnie ocieralem sie o smierc przez dragi, problemy i swoja psychike. Tydzien na detoksie od wszystkiego i to moja ostatnia szansa, na sucho detox, z kazdym dniem jest gorzej. Ile ludzi tyle historii, kazdy ma inna ale niech zastanowi sie czy faktycznie chce przez narkotyki zabawic sie badz uciec od problemów...
Sam nie wiem jak sobie pomóc

Ja rowniez zaczalem niewinnie, pozniej odeszla ode mnie dziewczyna i zjechalem calkowicie rownia pochyla w dół, na szczescie sie ustabilizowalem, nie pije alkoholu od grudnia zeszlego roku.

Bylem na terapii 3 miechy, ludzie maja gorsze problemy dlugi na 200 tysiecy jak sie leci i brnie no coz tak czasem bywa, szkoda mi tych ludzi..

Jak sobie pomóc? Pewnie zostać na detoxie, a po wyjściu nie ćpać. Łatwo powiedzieć trudno zrobić.

Standard... Miłość za małolata. Ziomuś dasz radę :)

Dotoks dobry początek, ale to za mało. Tutaj potrzebna jest psychoterapia/terapia leczenia uzależnień żeby jakoś głowę poskładać względnie do kupy.