Cześć, nigdy wcześniej nie spotkałem się z czymś takim jak call of the void. Jednego weekendu zjadłem zielone 2xWB. Tydzień później białe tzw fox’y. Po pierwszej przez chwile podczas samotnego palenia na balkonie papierosa pojawiły się w głowie myśli „skacz, No co się stanie, skacz skacz skacz” przeraziło mnie to wyrzuciłem w trymiga fajkę i wrocilem do znajomych w kuchni. Wszystko się uspokoiło i porozmawiałem, nad ranem na ten temat z kolega jak zaczął się zjazd. On mi powiedział ze czego gęsto nawet ma takie myśli kiedy jest trzeźwy i zapoznał mnie właśnie z pojęciem call of the void. Podczas zjazdu zaczęło się rozważanie o samobojstwie lądowanie było straszne. Teraz już suplementuje się l-tryptofanem i dobudowuje sere. Dodam ze to był moj trzeci raz w życiu jak coś wrzuciłem. Jednak często wracają te myśli „jak ja mogłem o czymś takim pomyśleć, żeby próbować się zabić lub skakać czemu mnie to zaintrygowało itd” chciałbym wiedzieć czy ktoś miał podobnie ? I czy takie myśli odpłyneły już w sina dal czy powinienem raczej się zbadać pod katem jakiejś choroby itd ?

Poczekaj kilka dni, organizm musi się odbudować po ćpaniu. Zjazd po stymulantach charakteryzuje się rozbiciem psychicznym. Staraj się tym nie przejmować, bo jeśli będziesz ciągle się zamartwiał i myślał rzeczy w stylu"o cholera, już po mnie, jestem chory psychicznie, to koniec", to może się co najwyżej pogorszyć. Wielu ludzi odczuwa call of the void również i bez brania narkotyków. Najważniejsze, żeby się tym myślom nie poddawać :)

L'appel du vide, bo zwykle używa się nazwy francuskiej, jest zupełnie normalny, miewają go osoby niecpajace i zdrowe psychicznie. Krótko mówiąc - brak powodów do zmartwień.

Mam to od małego. Chęć skoku z wieżowca. Albo mostu. Do rzeki. Spowodowanie czołówki. Itp. Itd. Jak wyżej - normalka

Mam to od zawsze.