Cześć,
Co tu dużo pisać, duzo tego było, aczkolwiek tak naprawde jestem zółtodziobem i odstawienie uzywki nie jest trudne, tylko pojawiają się nawroty, ale ciągi są do opanowania w miare. Nie ważne, już nic nie biore. mefedron troche pozwolił odkryć mi moją osobę, szczególnie ten haj serotoninowy. spokój i otwartość na ludzi. Na trzeźwo czuje się trochę tego pozbawiony, przez co nie mogę z ludźmi nawiązywać stabilnych relacji i nie umiem się otworzyć.

Myślałem, czy nie zacząć brać leki, żeby po prostu być lepszym pod tym kątem, ale mam straszne obawy ze mi sie popierdoli w głowie, ze bede troche pozbawiony rozumu i po za samopoczuciem namiesza mi to w życiu. Dużo osób pisało, że leki to gówno, sam tak uważam, ale może warto spróbować?

Co by było dobre do tego, żeby wszystko bardziej smakowało i był ciągły entuzjazm do działania, a wylewność w jakiś sposób żeby działała zamiennie z cwaniactwem i byciem twardym.
Interesować się tym tematem dalej czy działać bez tego? Jakoś dam radę, tylko to cholerne lenistwo i zbieranie w sobie napięcia :kotz:

kuracja antydepresantami i psychoterapia
może wystarczyć też sama psychoterapia.

twój wybór.

Warto. Wolę leki niż chlanie. Do leków w sumie nie mam takiego pociągu :/

Ja osobiście brałem leki przez okres 7 msc, i owszem czułem się lepiej ^_^
Nie czułem jakiegoś zjazdu po nich, po prostu byłem pewniejszy Siebie, jak dla mnie leki są bardzo dobrym rozwiązaniem, tylko odpowiednio dobrane i jak są oczywiście naprawdę potrzebne ;]
Mój znajomy odpowiadał Mi, że wziął jakieś 2 piguły od psychiatry, zle dobrane dla schizofreników, to matka wchodziła do pokoju, a On rozmawiał z podłogą, drapał ściany, gryzł, i inne głupoty wyprawiał . :wall:

Jak nie masz jakiejś mocniejszej depresji to odpuść sobie te leki. Może i niektóre krzywdy Ci nie zrobią ale źle dobrane, bez terapi potrafią namieszać. Nigdy nie wiesz jak Twój organizm na nie zareaguje ! Spróbuj najpierw odstawić dragi w 100% na dłuższy czas i do tego konkretna psychoterapia i praca nad sobą + aktywność fizyczna/hobby. mefedron dał Ci tylko złudzenie, że jest lepiej. Tak naprawdę możesz wypracować to sam (pewność siebie itd.) Ewentualnie lekkie SSRI ale to już konsultuj z lekarzem (chociaż psychiatrzy zawsze namawiają do leków).

Leki to nie magiczne cukierki/rozwiązanie na wszystko ;)

Abstrahująć od w/w postów [nie czytałem, tylko temat]
to jest tak:

owszem, warto ale:
1)pod opieką psychiatry
2)pod opieką psychologa/ psychoterapeuty


NIGDY NA WŁASNĄ RĘKĘ (w caleach leczniczych XD)

Dla lepszego ja - nie.
Dla lepszego samopoczucia - tak.

Generalnie czasem leki umożliwiają podjęcie chociaż próby pracy nad sobą, ale może lepiej warto najpierw spróbować bez?

Z dobrym terapeutą i obstawą lekową można zdziałać dużo dobrych rzeczy ;) Najpierw powinieneś poszukać dobrego psychiatry żeby stwierdził czy potrzebujesz leków i dobierze Ci odpowiednie.

Dziwne, że nikt tu jeszcze nie zaproponował benzodiazepin .

Warto brać leki.