Witam wszystkich urzytkownikow tego forum.
Bedzie to moj pierwszy post/temat ale od czegos trzeba zaczac.

Byc moze zabrzmi to banalnie, idiotycznie, zbyt ogolnikowo ale tak jest... jestem alkoholikiem.
Zaczelo sie to normalnie. Jak kazdy szukalem rozwiazania problemow emocjonalnych... a skonczylo sie jak skonczylo.

Pracowalem w pewnej firmie... prawde mowiac bylem jedna z niewielu osob ktore owa firme "zbudowaly" i zyskaly dla niej porzadna renome na rynku. Byl jednak maly problem - szef/wlasciciel. Gnoil wszystkich pracownikow okrotnie, kilka razy dziennie. Kobiety w firmie plakaly, mezczyzni nie wytrzymywali psychicznie. Zwalniali sie, uciekali w hazard itp. Ja rowniez ucieklem... w alkoholizm. Codziennie zamienialem sie z ludzmi, byle by miec tylko 2ga zmiane, by po pracy moc sie schlac jak swinia, a nastepnego dnia jakos o 14 pojawic sie w pracy. Szef tolerowal to. Nie mial o to pretensji, pozwalal mi pracowac na kacu, a kilka razy zdarzylo sie ze nawet kompletnie nawalony musialem odwalic swoje 8 godzin. Doszedlem do takiego stanu ze co drugi dzien kupowalem 0,7 litra i to rozwalalem. Nie bylo dnia bym nie chlal. Malo kto z rodziny o tym wiedzial.

W pracy rowniez poznalem kobiete mojego zycia. Jestem z nia juz 3 cudowne lata i mimo ze jakos mnie toleruje to nie chce pewnego dnia sie obudzic i dowiedziec od niej ze woli kogos lepszego ode mnie. Po jakis 2 latach ja rowniez "wymieklem" i odszedlem z firmy. Za namowa przyszlego tescia przenioslem sie do innej firmy. Tam juz rygor jest wiekszy. Przez pierwszy rok nie wypilem w ciagu tygodnia nawet jednego piwa (za przyjscie na kacu do pracy jest od razu dyscyplinarne, a pilnuja tego juz na wejsciu do fimy ochroniarze z alkomatem). Za to w weekend uchlewam sie jak swinia.

Niby to jakas poprawa, niby jest troche lepiej. Zarabiam lepiej, pije odrobine mniej. Ale... zawsze jest jakies ale.
Pewnego razu przerazilem sie... obudzilem sie standardowo na kacu ale miesnie twarzy odmowily posluszenstwa. Prawy policzek nie reagowal na jakie kolwiek bodzce, byl "nieposluszny". Na szczescie minelo to po paru dniach. Ale od jakis 3 dni martwi mnie okropny bol klatki piersiowej. dokladnie umiejscowiony jakies 4 cm ponizej lewej piersi. Przeraza mnie on, poniewaz obecnie jestem na urlopie a gdy wroce do pracy bol ten uniemozliwi mi wykonywanie moich "czynnosci sluzbowych" (przy kazdym wysilku lewej reki bol jest tak okropny ze omal nie placze).

Podsumowujac: mam dosc tego gowna. Chce z tym skonczyc raz na zawsze. Ale jak? Nie ma takiej mozliwosci bym zaczal chodzic na jakis odwyk, czy tez do poradni AA - nie chce by moja rodzina dowiedziala sie o moim problemie.

I coz poradzicie?

Z gory dziekuje za wszelkie rady
Sajlenc

P.S. Hah, zaluje tylko jednego. Tego ze stosowanie esperalu i antabusu zostalo oficjalnie zabronione.

nie chcesz isc na odwyk ani na terapie...bez tego rzucenie nalogu niemal graniczy z cudem.do tego nie chcesz by bliscy wiedzieli o chorobie?...nie dasz rady...tego nie da sie ukrywac w nieskonczonosc...pozatym i brak wiedzy napewno nie pomoze ci w rzuceniu.

Jak będziesz dalej pił to i tak prędzej czy później bliscy się dowiedzą,tego się nie da utrzymywać w tajemnicy w nieskończoność, tym bardziej że jak piszesz masz już kłopoty ze zdrowiem. Wylądujesz w szpitalu po ostrym zatruciu i się wyda. Ale to akurat wyjdzie ci na dobre bo wsparcie bliskich jest bardzo ważne i pomocne przy wychodzeniu z nałogu.

Myślę że jak byś potrafił sam rzucić picie to byś to po prostu zrobił a nie pisał posty na forum, pozostaje terapia/ośrodek. Idź do najbliższej poradni leczenia uzależnień i pogadaj z terapeutą, na nic nie musisz się od razu decydować ale chyba warto trochę się dowiedzieć jak terapia wygląda zanim ją skreślisz.

Za czasów gdy jeszcze LSD było legalne, i było używane przez terapeutów, wielu alkoholików udało sie wyleczyć za pomocą LSD. Może spróbuj?

Nom, facet w jego sytuacji życiowej na pewno znajdzie dojście do LSD...

Nawet jakby znalazł to samo zjedzenie kartona i pofazowanie przez parę godzin niczego nie zmieni. Takich co po tripie od razu radykalnie zmienili swoje życie nie znam, przemyślenia po paru dniach bledną i wraca szara rzeczywistość czyli flaszka.

No to niech skubie słonecznik -.-

Z tego co zrozumiałem, zacząłeś pić przez prace, ale kurde już ją zmieniłeś, więc problem podstawowy zniknął. Powiedz o tym rodzinie, moim zdaniem to podstawa, abyś nie był z tym sam. Ja osobiście odradzam Ci terapie, wychodzę z założenia, że każdy problem można rozwiązać samemu. Powiedz rodzinie, przyniesie Ci to swego rodzaju ulgę i pewnie rade co robić dalej.

Myślę że powinieneś powiedzieć o tym bliskim. Po pierwsze zlikwiduje to Twój stres związany z ukrywaniem, po drugie zwiększy motywację wyjścia z tego po trzecie rodzina nie będzie Cię obwiniać ale raczej traktować jako kogoś kogo trzeba wspierać gdy się dowiedzą normalnie a nie przyokazji jakiejś niemiłej akcji.

Myślę że warto zrobić ten krok i spróbować psyhologa/terapii grupowej - naprawdę nic nie masz do stracenia (a raczej masz jeśli nie spróbujesz).

Proszę Cię o zaprzestanie postowania takich idiotyzmów, szczególnie w odniesieniu do choroby alkoholowej. Nie, nie ma takiej możliwości.
"Trochę" się orientuje w temacie i odpowiedź na Twoje pytanie jest tylko jedna. Jeżeli masz świadomość, że alkohol rujnuje Twoje życie czy też poważnie Ci je utrudnia wyjście jest tylko jedno - natychmiastowe rozpoczęcie leczenie w ośrodku leczenia uzależnień od alkoholu, który z pewnością znajduje się gdzieś w Twojej okolicy. W starciu TY vs ALKOHOL sam nie masz nic do powiedzenia - alkohol prędzej czy później i tak wygra, to jedynie kwestia czasu w świecie iluzji i zaprzeczeń. Masz dość? Idź się leczyć - tam naprawdę są mądrzy ludzie. którzy Ci pomogą wyjść z tego bagna. Pozostałe drogi, to cmentarz, dworzec bądź więzienie.
Wszywka, to idiotyzm z poprzedniej epoki i przynosi ona mizerna rezultaty. Proces leczenia alkoholizmu, to proces na resztę Twojego życia.