Pomysł Leary'ego obejmował wizję tworzenia klinik zajmujących się reprogramowaniem, do których można by się udawać w przypadku problemów osobistych. I tak naprzykłąd, gdybyś miał problem z fetyszyzmem stóp, nadmiernym piciem lub uczeniem się matematyki, móglbyś udac się do takiej kliniki i omówić go ze specialistą od zmiany zachowań. Taki eskpert wyjasniłby Ci podłoże teoretyczne reprogramowania psychodelicznego, dostarczyłby literatury fachowej oraz przedstawił pozytywne i negatywne strony terapii. Nastepnie, gdybyś po tygodniu namysłu zdecydował się poddać temu reprogramowaniu, zostałbyś poddany badaniom nad stanem Twojej równowagi psychicznej, które miałyby wykluczyć możliwość wystapienia u Ciebie psychoz. Pomyślnie przebyty test byłby warunkiem dopuszczenia Cię do procedury reprogramowania, którą opracowywał byś ze swoim specialistą od zmianyzachowań. Jej podstawą byłąby podróż psychodeliczna, której towarzyszyłaby muzyka, jakiś rytuał bądz zwykłe ćwiczenia relaksacyjne. W momencie kulminacji 'tripu' otrzymałbyś nowy wdruk, który by sprawił, że to co do niedawna wydawało się niemożliwe, stałoby się teraz czescią Ciebie samego i twojego pola percepcji.

Romantyczka pisze:

Ja kiedyś próbowałam, ale nie udało mi się :( Może dlatego, że był to DXM. Chciałam być odważna, a zamiast tego przez cały następny dzień mówiłam strasznie cicho i ludzie zastanawiali się, czy nie jestem chora.

Romantyczka pisze:

Dysocjanty to też psychodeliki. Chyba szałwią wieszczą nie pogardzisz? ;)

Romantyczka pisze:

Dysocjanty to też psychodeliki. Chyba szałwią wieszczą nie pogardzisz? ;)