Mimo że dla NIESKOŃCZONEGO WSZYSTKIEGO
Wszechświat, jego prawa, jego moce, jego życie, jego zjawiska są rzeczami doświadczanymi
w stanie medytacji czy snu, to jednak dla wszystkiego, co jest skończone, Wszechświat musi
być uważany za rzeczywisty, a życie, działanie i myśl muszą być na tym odpowiednio oparte,
chociaż z ciągłym zrozumieniem Wyższej Prawdy. Wszystko w zależności od własnej płaszczyzny
i praw. Gdyby WSZYSTKO wyobrażało Wszechświat jako rzeczywistość, byłoby to
nieszczęściem dla Wszechświata, gdyż nie istniałaby wtedy ucieczka z niższego na wyższe,
doskonalenie – wtedy Wszechświat stałby się stały i rozwój byłby niemożliwy. A jeśli człowiek,
opierając się na półmądrości, działa, żyje i myśli o Wszechświecie jako o zaledwie śnie
(podobnym do jego własnych, skończonych snów), wtedy tak się dla niego faktycznie staje i
jak lunatyk wciąż się potyka, chodząc w kółko, nie rozwijając się. Z powodu ignorowania
naturalnych praw będzie jednak ostatecznie zmuszony do przebudzenia się przez ciężki
upadek, tłukąc się i krwawiąc. Koncentruj się zawsze na gwieździe, lecz niech twoje oczy
pilnują kroków, inaczej wpadniesz w iluzję przez ciągłe patrzenie w górę. Pamiętaj o boskim
paradoksie, że chociaż Wszechświata NIE MA, to on wciąż JEST. Pamiętaj o dwóch biegunach
Prawdy – absolutnym i względnym. Strzeż się półprawd.

Psychodeliki zostawiają pustkę, którą wypełnić się da tylko kolejnymi fazami.

po pierdolnięciu, mam chociaż jakiś zauważalny ślad.

SmokerMan pisze:

Psychodeliki zostawiają pustkę, którą wypełnić się da tylko kolejnymi fazami.

Ćpuńskie myślenie...