Chcę was zapytać o przyczyny oszukiwanie wszystkich łącznie z samym sobą przez osoby uzależnione.
Szczególnie chodzi mi o świadomość swojego uzależnienia i przyznanie się samemu sobie - tak jestem uzależniony.
Wszyscy wokoło widzą - gość nie wytrzymuje bez fazy, musi brać, zmienił się i zapada się w sobie ale on twardo -"mam to wszystko pod kontrolą, biorę kiedy chcę". Jakby nie rozumiał, że narkotyk decyduje kiedy on chce.
Dlaczego tak trudno do tego dojść i najczęściej musi zdarzyć się jakiś potężny kryzys, który otworzy oczy.
Czytając posty z tego forum na przestrzeni dłuższego czasu można zobaczyć pewną prawidłowość.
Pojawiają się nowi, pytają jak i ile, potem opisują TR. Kolejo "awansują" na mocniejszy stuff.
Potem piszą o problemach. Znowu faza pytań- ale tym razem o dtx, psychiatryk, ośrodek itp a potem znikają gdzieś.
Na jakim etapie sami sobie są w stanie powiedzieć jestem uzależniony ?


PS. Oczywiście są wyjątki - trzon HR trzyma się od lat

To ja decyduje kiedy chce zaćpać. A jak często to już inna sprawa.

Ja to wiem, że jestem uzależniony. Przyznałem się sam przed sobą już na początku ćpania, gdy nie mogłem przetrwać dnia bez jarania zioła.

Później jarać hel i wciągając fetę jeszcze bardziej utwierdziłem się w tym przekonaniu.

Nie wstydzę się tego bo nie ma się czego wstydzić - wg. WHO narkomania to choroba (tak samo jak AIDS czy grypa). Jest sens się wstydzić swojej choroby?

TAK! JESTEM UZALEŻNIONY.

A żeby było weselej to mam rozpoznanie F19.2 - politoksykomania ;)

KWAS, Kwas, Kwasss! :-D

Uzależniłem się, no i co? :-D

Nawet się z tego cieszę

do czasu aż pierwszy raz trafiłam na detox myślałam, a raczej wmawiałam sobie, że nie jestem uzależniona.
Potem [a było to ponad 2 lata temu] już mogłam spojrzeć w lustro i powiedzieć, że jestem ćpunką [żeby nie było] xD . Nie napawa mnie to ani dumą ani wstydem.
Laskę kładę na opinię innych :)

A ja mam to wszystko pod kontrolą :-D

To wstyd być ćpunem.

Tak samo jak wstyd być alkoholikiem, wstyd być palaczem, wstyd być hazardzistą, wstyd być seksoholikiem itp, itd. Wstyd zależy od tego, czego 'oczekuje' od nas społeczeństwo. Jeśli się z nas śmieje, wtedy docelowo mamy się wstydzić. Ale, czy trzeba się dostosowywać? ;]

a zwłaszcza wstyd być ćpunem wpierdalającym tabletki na kaszel!

otóż to, jesli podpinacie sie pod nasze popierdolone spoleczenstwo, to takze podlegacie przyjętym normom, stereotypom, standardom. ale czy jest dzis realna mozliwosc zycia z dala od spoleczenstwa funkcjonujac podobnie jak teraz - w spoleczenstwie..? ;]