Ja ostatnie przygody z DXM zaliczałam ponad rok, ale nie sądzę, że od tamtej pory coś się zmieniło. Nigdy nie spotkałam się z żadnym ostracyzmem, czy też mocno negatywnymi reakcjami. Moje towarzystwo było i jest bardziej pijące niż ćpające, a jeżeli ćpające to tylko 'naturę'.
Reakcje były od ciekawości i próbowania pod wpływem moich opowieści po moralizatorskie gadki, że DXM to syntetyczne gówno i niszczę sobie organizm.

Wydaje mi się, że wiele zależy od samego deksowicza i jego podejścia do tematu. Jeśli z jego ust wydobywa się natchniony bełkot o poznaniu istoty wszechrzeczy lub, z drugiej strony, bełkot o zajebistej piździe na Acodinie, to nie ma co się dziwić, że nikt nie traktuje go, z powiedzmy, z szacunkiem.

Co do społeczeństwa, to nie ma co się dziwić dystansowi połączonemu z litością i kpiną , gdy czyta się publikacje w gazetach, albo słyszy rozmawiające na ten temat nastolatki.
Kiedyś szłam sobie do apteki po leki (witaminki, antybiotyk), byłam chora i wyniszczona niechcącą się zakończyć infekcją. Generalnie, wyglądałam źle. Podbiła do mnie 14/15-latka z tekstem, który już słabo pamiętam, coś w stylu 'hej, widzę, że jesteś w temacie, ty pewnie po antidol <puściła mi oko z 5 razy>, może wspomożesz koleżankę <ja miałam wtedy jakieś 22 lata, ale spoko>, chciałabym polatać, ehehe, wiesz, acodin <porozumiewawczy uśmiech>'. Pewnie za chwile zaczęłaby mnie trącać porozumiewawczo łokciem :nuts: . Myślałam, że padnę.
Po kilku takich sytuacjach, ciężko nie nabrać pogardy do dzieciaków używających DXM, a potem przenieść ją na wszystkich.

Moim zdaniem wszyscy zasługują na szacunek.
Nie żywię do nikogo pogardy. Samo słowo ,,pogarda"mnie irytuje.
Gdy ktoś mówi , że odkrył istotę wszechrzeczy budzi we mnie zachwyt. Chcę się z taką osobą zaprzyjaźnić. Takie osoby są bardzo wartościowe. Można się od nich wiele nauczyć.

Zgodzę się z tym, że pogarda to negatywne i niskie odczucie. Polemizowałabym ze stwierdzeniem, że każdy zasługuje na szacunek.

Zauważ, że użyłam w swojej wypowiedzi słowo 'bełkot', w odniesieniu do odkrycia istoty wszechrzeczy (i do pizdy po Acodinie też :-D ). Sprawdź, co znaczy słowo 'bełkot'. Ja czegoś takiego nie mam ochoty słuchać. Nie miałam, gdy używałam DXM i zapewne nie będę miała. Pozbawione sensu gadanie o oświeceniu, poziomach duszy, poznania etc., tylko dlatego, że spróbowało się parę razy jakiegokolwiek środka mnie irytuje.
Tym bardziej, że prawdziwy rozwój i poznanie wymaga czasu, doświadczenia, wiedzy, medytacji, a nie zarzucenia DXM.

Slyszalas o spontanicznym oswieceniu? Nie twierdze, ze to ma jakis zwiazek z tematem. :-p

Nikt kto mówi o tych tematach nie opiera ich jedynie na fazie dxm . Na tym forum mnóstwo osób interesuje się medytacja i rozwojem duchowym. Ja od tego zaczęłam, a dopiero potem zaczęłam korzystać z katalizatorów, co wyszło mi na dobre.
Poza tym nie ma recepty na oświecenie.

Temat to "Stosunek otoczenia do deksowicza". F.

Kurde Fatmorgan, weź trochę zluzuj bo co w tym temacie jest takiego istotnego żeby się go kurczowo trzymać?

Albo napiszę coś na temat. Otoczenie się z deksowiczów najczęściej śmieje. Niestety, taka jest prawda.

nie :hug:

Ale tak naprawdę to wszystko zależy od potęgi podświadomości. W realu się że mnie nie śmieją , a w internecie tak, choć ją jestem fanką psychodelii i nie spelniam ważnych cech jakie powinien mieć dekstronauta ( jak latanie na 4 plateau). Ostatnio ją też się z nich śmieję i specjalnie używam słowa DXM , które wzbudza niecodzienne reakcje.

Hejter.

Może poprostu poczta, poste restante i te sprawy? Ja tam dla przyzwoitości staram się nie chodzić za często do tej samej apteki... takie trochę już instynktowne wyczucie "gdzie i co" prędzej czy później wyrabia się samo.

A stosunek aptekarek jest taki, że nawet w najgorszym przypadku jak już przelecisz opcje "tabletki" i "syropek" to zwykle Thiocodin potem znajdą.

Dobrze, że u nas nie ma takich problemów. Mam ziomka co jak wchodzi do nas na osiedlu do apteki, to pani aptekarka od razu mu wyciąga paczkę Acodinu <sunny> Ostatnio przestał tam chodzić bo się wstydzi chłopaczyna. Ogólnie to u nas jest aptek od groma, ale tylko kilka w których do ćpuństwa podchodzą z uśmiechem na twarzy. Do swojej przy bloku nie chodzę po nic psychoaktywnego (jak już to paczka Acodinu, thiocodin i antidol raz na miesiąc) bo jednak z deka siara jak się zna z aptekarką od małego smarka i teraz do poczciwinki wyskakiwać z 3 paczkami antka i paczką deksa na podbicie :D