Krótka piłka do tematu "samosiów":bez terapii cały odwyk można sobie o kant d....rozbić.Dwa lata to minimum aby pozbyć się przyzwyczajeń,nawyków,odruchów etc.Jak owa "terapia"ma wyglądać i czym ma być,to już kwestia tego,co danemu delikwentowi jest w stanie skutecznie pomóc!

Blednę kolo, ale liczy się walka... Próbujemy wszystkiego i chociaż nie ma lekarstwa jakas cześć Nas walczy i szuka powrotu do normalności... Ja odcialem sie już dawno ale sam sobie jestem największym wrogiem. Zryte szlaki dopaminowe nie pozwalają czerpać nam radości z życia jak inni. Poznaliśmy najwyższy poziom rozrywki i tradycyjne Zycie Naszego mózgu nie zaspokoi go. Najważniejsze to nie myśleć. Żyć wśród innych i czuć sie ich częścią pozwala nam przelozyc naloty ciśnienia. Liczy sie walka od razu cpunami sie nie staliśmy wiec od razu cpac nie przestaniemy.

Shame wspomniał o "powrocie do normalności".Wg. mojej skąpej wiedzy, nie ma czegoś takiego jak powrót z "u".Po wyjściu z ciągu do niczego się nie wraca,a jedynie buduje swoje życie od nowa.Dzień po dniu,tydzień po tygodniu...aż w końcu przyjdzie moment,że człowiek zdaje sobie sprawę, z tego,że"U"nie stanowi żadnego problemu nawet,gdyby przed nim postawiono tonę towaru .Ważne,aby nazywać rzeczy po imieniu i przestać się oszukiwać,a w tej dyscyplinie,każdy ćpun jest mistrzem.Spalić mosty,spierda....lać od przeszłości i wbić sobie do łba,że jedyne co ma,to przyszłość.

Co to jest terapia, though?

@Limitbreaker

Czy to forum traktuje o ćpaniu i szeroko rozumianym problemie uzależnień,czy jest to kącik filatelistyczny?Może tu się ludzie uczą dziergać makatki?Skoro kompetentny zadaje pytanie :"co to jest terapia",gdzie powyżej cytuje moją wypowiedź ,w której stoi jak byk,że trzeba sie pozbyć nawyków,przyzwyczajeń,odruchów etc,które wiążą się lub kojarzą z grzaniem,( w domyśle)to może pomyliłem fora,albo kompetentny chce mnie wciągnąć w semantyczna pyskówkę,która wypisz-wymaluj pasuje do formy terapia stosowanej swego czasu w ośrodkach MONAR:i tak ci udowodnimy żeś zwykły śmieć i g...wiesz.

A wiesz, że po 2 letniej terapii wystarczy np. jeden ale mocny WYZWALACZ. I całe 2 lata jebut? Narkomania to przewlekła i śmiertelna choroba, lecz przez długi czas po leczeniu może nie dawać objawów, ale jeden czynnik i całe zło wychodzi na wierzch.
Terapia to samokontrola, a nie pranie łbów w monarze, gdzie obstawienie komuś szluga określane jest mianem narkomańskiego zachowania. Oczywiście MOIM ZDANIEM.

Ładnie się wymigałeś od odpowiedzi, ale nie dość ładnie.

Czy powiesz zainteresowanym co to jest terapia? Wiesz na czym polega? W ogóle coś wiesz o terapiach leczenia uzależnień?

Nie wiem.

Brawo. Twoje wypowiedzi od razu będzie można uznać za merytoryczne :nuts:

@MopsWolnaMolekula

Choć sam przyznałem pod czujnym okiem terapeuty Światło,że nic nie wiem,to jednak muszę wrócić do nałogu pisania na tym forum i przyznać,iż zdaje sobie sprawę z poruszonych przez Ciebie aspektów.Warto zuważyć,że po dwóch latach abstynencji i zajmowania uwagi rzeczami odległymi od rejonów kojarzących się z ćpaniem,ciśnienie na grzanie nie jest takie jak było na początku wychodzenia.Człowiek ma inną optykę,coś przez ten okres
osiągnął,a i włącza się instynkt samoobrony,poprzez który realnie ocenia się sytuacje.Człowiek nie jest bezwolny wobec nałogu i staje wobec rzeczywistego wyboru.podkreślam-dwa lata to minimum!Mniemam,że pisząc"czynnik"i masz na myśli moment w którym człowiek pęka i sięga po narko.Masz pełną rację-z chwilą postanowienia zerwania z nałogiem,trzeba sobie "wbić do łba",że każdy dzień bez ćpania,to kolejny mały kroczek,a każde wzięcie,to powrót do początku tej drogi.Bez fachowej pomocy i wsparcie,powrót do nałogu jest kwestią czasu,bo na odwyku,czy w czasie długotrwałej abstynencji dzieją się różne rzeczy,a nikt nie jest aż tak mocny,aby dac sobie samemu radę z własnymi słabościami.To tyle,zresztą...co ja tam wiem...

scalono
Cieszy mnie bardzo,że byłem w stanie dostarczyć Ci satysfakcji,w kwestii publicznego dyskredytowania nowego forumowicza,czyli mnie.Takie zachowania często są elementem autoterapii ,szczególnie u osób o niskiej samoocenie i nazbyt rozbudowanym "ego".Zdaję sobie sprawę,że na tym forum,a szczególnie w dziale "zdrowie" bywają różne, trudne przypadki i należny zachować daleko idącą ostrożność w pisanych przez siebie słowach i ocenie osób tu piszących.Dlatego pozwolę sobie na na postawienie pytań,aby nie być posądzanym o brak meteorytyki : Czy napisałem w jakimkolwiek poście nieprawdę?Czy napisałem coś,o czym każdy kto choć otarł się o problem uzależnień by nie wiedział?" Emotki" pukające się w głowę pozostaw swoim znajomkom w realu,(przynajmniej bedziesz pod ręką),a dziale traktujacym o ludzkim zdrowiu i niejednokrotnie o życiu,wypadałoby zachować minimum kultury i szacunku,jeżeli nie dla mnie,to przynajmniej dla ludzi szukających tu wstępnej pomocy,porady czy wskazówek.