Kodeina - FAQ ver. 09.0130

Alkaloid opium - metylowana pochodna morfiny.
Więcej informacji: Kodeina w Narkopedii [H]yperreala

Moderator: Opioidy

Posty: 24 Strona 1 z 3
Rejestracja: 2007
  • 210 / 8 / 6


Kodeina - FAQ ver. 09.0130

Wszelkie informacje przedstawione w ponizszym Faq'u maja charakter jedynie informacyjny. Nie ponosze odpowiedzialnosci za ich wykorzystanie. Jest on rowniez wlasnoscia intelektualna inmda.453133612542009275231815136351 rozpowszechniany na prawach licencji GNU/GPL.
Uwagi odnosnie brakow, niescislosci, bledow prosze przesylac na poczte autora – inmda.ms@gmail.com.


Paracetamol po rozpuszczeniu w wodzie jest przezroczysty !! Mleczne zabarwienie pochodzi od masy tabletkowej, nauczcie się proszę i nie zadawajcie sto razy pytań typu "czy mogę wypić mleczny roztwór".

dodano dnia 20.12.2015 - tur3k




INDEX:

I. Czesc teoretyczna.
1. Ogolne informacje.
2. Drogi podawania.
3. Metabolizm.
4. Mechanizm dzialania.
5. Efekty dzialania.
6. Interakcje.
7. Uwagi.
II. Czesc praktyczna.
1. Wyznaczenie rozpuszczalnosc sulfogwajakolu.
2. MWE.
3. Uwagi.



I. Czesc teoretyczna.


1. Ogolne informacje.

Kodeina jest opiatem posiadajacym dzialanie uspokajajece, znieczulajace oraz narkotyczne. Wystepuje w opium w stezeniu 0.1%-2%.
Na potrzeby przemyslu jest wytwarzana w drodze syntezy z morfiny.
Dawka 120mg kodeiny wywoluje analogiczny efekt jak 10mg morfiny.
W medycynie uzywany jest najczesciej siarczan i fosforan kodeiny (ze wzgledu na rozpuszczalnosc) z nienarkotycznymi lekami przeciwbolowymi (paracetamol, sulfogwajakol, kw. acetylosalicylowy, itd.) w lagodzeniu lekkiego i sredniego bolu oraz hamowaniu odruchu kaszlu.


2. Drogi podawania.

Kodeina moze byc podawana doustnie, podskornie, domiesniowo i doobytniczo (125% sily dzialania doustnego).
NIE WOLNO JEJ PODAWAC DOZYLNIE! (grozi: obrzekiem pluc, uogolniona reakcja alergiczna, zatrzymaniem akcji serca i zgonem).
Efekty zaczynaja sie od dawki 30mg-60mg, srednia dawka rekreacyjna 150mg-200mg, dawka smiertelna (LD50) 500mg-1000mg (zalezna od czynikow indywidualnych i tolerancji).


3. Metabolizm.

Kodeina jest metabolizowana do:
-glukouronianu 6-kodeiny w okolo 70%-81% (istnieje teoria przypisujaca temu metabolitowi dzialanie znieczulajace);
-norkodeiny w okolo 2.2-10% przez enzym CYP3A4 (N-demetylacja);
-morfiny w okolo 0.6-10% przez enzym CYP2D6 (O-demetylacja).
Przy podaniu doustnym biodostepnosc wynosi 75%-90%, efekty zaczynaja sie po 10min-30min, maksymalne stezenie w surowicy (pick) pojawia sie 1h-2h, okres poltrwania 3h, dzialanie utrzymuje sie 4h-6h.
Warto pamietac, ze kodeina sama indukuje swoj metabolizm przy kolejnych dawkach (czytaj zwieksza stosunek morfina/kodeina), co moze tlumaczyc zjawisko tzw. "wyrabiania receptorow".
Grejpfrut blokujac CYP3A4 pozostawia wiecej kodeiny do metabolizmu dla CYP2D6 wiec teoretycznie moze wzmocnic efekty (czytaj zwieksza stosunek morfina/norkodeina).


4. Mechanizm dzialania.

Kodeina nalezy do agonistow receptorow opioidowych (mi, kappa, delta) rozpowszechnionych w tkankach, a takze glownie w OUN.
Stymulacja receptorow mi wystepujacy szczegolnie w ukladzie limbicznym, wzgorzu, podwzgorzu i srodmozgowiu powoduje odczucie znieczulenia, euforie, depresje oddechu, zwezenie zrenic, zahamowanie perystaltyki. Wystepujacy szczegolnie w rdzeniu przedluzonym i korze polkol mozgu receptor kappa odpowiada rowniez za analgezje, zwezenie zrenic, depresje oddechu oraz dysforie i niektore efekty psychomimetyczne.
Wyzej wymienione receptory sa sprzezone z bialkie G.
Pozatym opioidy hamuja przewodzenie bolu, odruch kaszlu, obnizaja cisnienie krwi, powoduja nudnosci, retencje moczu, jak i moduluja system immunologiczny oraz hormonalny.


5. Efekty dzialania.

Najczesciej wystepuja nastepujace efekty:
-zmniejszenie emocjonalnej reakcji na bol;
-euforia;
-relaksacja;
-obnizenie aktywnosci fizycznej lub przeciwnie (hamowanie GABA);
-problemy z koncetracja;
-letarg;
-uspokojenie;
-zwezenie zrenic;
-zamglona wizja i uposledzone nocne widzenie;
-halucynacje;
-obnizenie temperatury ciala;
-supresja odruchu kaszlu.

Do niekorzystnych dzialan zalicza sie:
-zmniejszenie liczby oddechow (ZGON! w wyniku depresji ukladu oddechowego);
-nudnosci, wymioty;
-brak apetytu, zaparcia;
-retencja moczu;
-redukcja libido;
-reakcje alergiczne (uwalnianie histaminy);
-spiaczke.


6. Interakcje.

Metabolizm kodeiny przez P450-2D6 do morfiny ma kluczowe znaczenie dla sily jej dzialania. Nie wdajac sie w szczegoly opisywania poszczegolnych lekow, generalana zasada mowi: "leki indukujace CYP2D6 wzmacniaja dzialanie, leki hamujace oslabiaja". Nalezy nadmienic, ze dla osiagniecia maksymalnego efektu, lek powinno sie brac odpowiednio wczesniej przed aplikacja kodeiny, poniewaz rownoczesne spozywanie mimo indukowania zajmuje czesc mozliwosci metabolicznych enzymu (moze to wyjasniac spotegowane dzialania na afterglow po dxm).
Z wazniejszych innego typu interakcji warto wspomniec:
-tanina garbnik znajdujacy sie w herbacie uposledza wchlanianie kodeiny;
-alkohol zwieksza niebezpieczny efekt depresyjny na uklad oddechowy;
-leki anksjolityczne, miorelaksujace, nasenne oraz niektore przeciwdepresyjne (trojpierscieniowe) poteguja dzialanie;
-napoje gazowane przyspieszaja absorbcje z przewodu pokarmowego;
-marihuana wydaje sie, iz poprawia euforie;
-sympatykomimetyki niweluja efekty uspokajajace;
-alkaloidy tropanowe (atropina, hioscyna) moga silnie zwiekszac dzialanie opioidow przy duzym niebezpieczenstwie przedawkowania;
-iMAO moga spowodowac fatalne konsekwencje (kontrowersyjny moklobemid).


7. Uwagi.

Wszystkie opioidy uposledzaja sprawnosc fizyczna i psychiczna.
Kodeiny nie powinny brac osoby z chorobami ukladu krazenia, serca, ukladu oddechowego, astma, nadcisnieniem jak rowniez z niewydolnoscia nerek i/lub watroby ze wzgledu na ryzyko kumulacji. Moze ona takze wywolac napad u osob chorych na padaczke.
Nalezy pamietac o dosc znacznym potencjale uzalezniajacym (fizyczny i psychiczny).
Przy chronicznym uzywaniu pojawia sie tolerancja.
Narkotyk mozna wykazac w tescie na opioidy do 48h.
Antidotum na przedawkowanie jest nalokson (antagonista receptorow opioidowych).



II. Czesc praktyczna.


1. Wyznaczenie rozpuszczalnosc sulfogwajakolu.

Sulfogwajakol dokladniej gwajakolosulfonian potasu (sol). Maksymalna dawka dobowa to 3g.
Mieszanina (proszek) na, ktorej bedziemy pracowac zawieraja:
-150mg fosforanu kodeiny;
-3000mg sulfogwajakolu;
-substancje pomocnicze (talk, skrobia ziemniaczana, sterynian magnezu).

Pierwszy krok polega na odzieleniu substancji czynnych (fosforanu kodeiny i sulfogwajakolu) od pomocniczych nierozpuszczalnych w wodzie. W tym celu mialki proszek zalewamy 50ml wody (najlepiej destylowanej, by wykluczyc nieprzewidziane reakcje z zanieczyszczeniami). Po dokladnym wymieszaniu roztwor nalezy przesaczyc (klasyczna metoda z uzyciem lejka i bibulki filtracyjnej) by odzielic osad (substancje pomocnicze) od roztworu zawierajacego fosforan kodeiny i sulfogwajakol.
Nastepny etap polega na odstawieniu otrzymanego roztworu w ciemne miejsce o temperaturze 15C-30C (by nie uszkodzic zwiazkow) w celu odparowania wody.
Po kilku dniach, gdy H2O odparuje calkowicie, otrzymamy zolto-pomaranczowy osad (jest to w glownej mierze sulfogwajakol). Nalezy go zeskrobac i rozdrobnic.
Teraz pamietajac, ze uzylismy 3g sulfogwajakolu (zakladamy, iz w przyblizeniu taka ilosc mamy pomijajac minimalne straty) wkraplamy na niego po 1 ml strzykawka wode destylowana, mieszajac by calkowicie rozpuscic proszek. Minimalna ilosc ml wody, ktora rozpusci caly osad jest dana ktorej poszukujemy.

Wynik mojego doswiadczenia to ~30ml, co oznacza, ze 3g rozpuszczaja sie w 30 ml wody, wiec z proporcji latwo wyliczyc, iz w 1ml rozpusci sie 100mg sulfogwajakolu. Na tej podstawie mozna skonstruowac MWE.


2. MWE.

MWE - "Minimal Water Extraction" jest metoda oparta na wyznaczonej powyzej rozpuszczalnosci sulfogwajakolu.
Jak widac uzycie mniejszej ilosci wody niz 30ml w przypadku gdy pracujemy z preparatem zawierajacym 3g suflogwajakolu w celu oddzielenia fosforanu kodeiny (rozp. 1430mg w 1ml H2O) pozwala teoretycznie rozdzielic substancje. Minimalnie moglibysmy uzyc 0.1ml wody co pozwolilo, by uzyskac 143mg fosforanu kodeiny (wydajnosc 95.33%) przy 10mg sulfogwajakolu. Sa to jednak warunki idealne i abstrakcyjne, ograniczone w duzej mierze przez substancje pomocnicze. Realny zakres to 5ml-15ml H2O (przeklada sie to na 500mg-1500mg sulfogwajakolu) natomiast z osobistych doswiadczen optymalne wydaje mi sie uzycie 10ml wody (1000mg sulfogwajakolu) i na tej ilosci dokonam opisu metody oraz obliczen.

W MWE postepujemy w nastepujacy sposob:
-dokladnie rozdrabniamy wszelkie grudki na mialki proszek;
-proszek wsypujemy do kieliszka (25ml);
-zalewamy go 5ml wody (miarkowanie strzykawka), mieszamy;
-kladziemy tampon z waty (sluzy jako filtr) na powstala w kieliszku "papke" (tu nalezy poeksperymentowac z wielkoscia owego tamponu i jego ksztaltem, uzycie za malego powodowac bedzie zapychanie sie go, zbyt duzy zwieksza straty wiazac roztwor);
-przykladamy strzykawke (generalnie im wieksza tym lepiej by wytworzyc silniejsze podcisnienie, sugeruje 20cm3) do waty i odciagamy roztwor (maksymalnie moze zostac 1ml);
-tampon z waty mozemy wyjac i wycisnac nad kieliszkiem chodz lepiej go zostawic;
-odciagniety roztwor wlewamy do szklanki, nabieramy kolejne 5ml wody do tej samej strzykawki i zalewamy nia po raz drugi "papke" z kieliszka;
-mieszamy, kladziemy nowy tampon, przykladamy strzykawke, odciagamy (przy drugim razie powinismy odciagnac cale 5ml), zawartosc strzykawki wlewamy do szklanki.

Osad, ktory zostal wyrzucamy, a w okolo 9ml roztworu w szklance mamy w przyblizeniu:
-900mg sulfogwajakolu (w oparciu o eksperyment z poprzedniego rozdzialu);
-X mg fosforanu kodeiny.

Wyznaczenie X:
W mieszaninie ("papce") mamy 150mg fosforanu kodeiny.
Zakladamy, ze udaje nam sie odciagnac 4ml z 5ml po pierwszym zalaniu woda. Daje to sprawnosc 80% i oznacza, iz zostalo nam 20% roztworu w "papce", ktora zawiera 20% calkowitej ilosci fosforanu kodeiny (150mg), czyli 30mg. Postepujac analogicznie przy drugim razie (zakladajac, ze odciagamy 5ml z 6ml - wody nadal dajemy 5ml, tylko uwzgledniamy 1ml pozostaly po pierwszym razie) uzyskujemy sprawnosc ~83%.
Informuje nas to automatycznie o stratach ~17% z 30mg fosforanu kodeiny (pozostalych w "papce" po pierwszym odciagnieciu) dajac wynik 5.1mg.
X = 150mg – 5.1mg = 144.9mg (wydajnosc calkowita 96.6%)


3. Uwagi.

Wlasciwie nie wyznaczamy rozpuszczalnosci sulfogwajakolu w wodzie tylko w roztworze wodnym fosforanu kodeiny, ale jako, ze zawsze bedziemy pracowac lacznie na tych substancjach jest to czynnik bez znaczenia.
Odparowywanie wody niestety wymaga czasu, jednak robi sie to jedynie przy doswiadczeniu, ktore kazdemu polecam wykonac w celu edukacyjnym, uwiarygodniajacym i poprawiajacym dokladnosc obliczen.
Generalnie zlaca sie uzywanie wody destylowanej (ze wzgledu chodzby na zawartosc Ca w "twardej wodzie", ktora z fosforanem moze tworzyc nierozpuszczalna sol Ca3(PO4)2, a to dalej skutkowac przeksztalcaniem fosforanu kodeiny w kodeine-freebase slabiej rozpuszczalna w wodzie - 9mg w 1ml).
Ciekawosta: W oparciu o reakcje Ca (np. CaO) z PO4 mozliwa jest metoda wytracania fosforanu kodeiny z roztworu.
Temperatura powyzej 40C moze uszkodzic strukture fosforanu kodeiny.

MWE nie musi byc wykonywana na 10ml wody i czym mniejszej ilosci wody uzyjemy tym mniej sulfogwajakolu zawieral bedzie uzyskany roztwor, jednak rownoczesnie rosna straty fosforanu kodeiny i techniczna trudnosc odciagniecia (wieksze cisnienia, lepiej skonstruowane filtry). Jak latwo zauwazyc, jesli zostanie nam 1ml nieodciagnietego roztworu to przy 10ml stanowi to 10% strat, przy np. 5ml 20%.
Wlasciwiej jest rowniez zalewac proszek woda dwa razy po 5ml, niz jak by sie wydawalo wygodniej raz 10ml (jesli tak bysmy zrobili i odciagneli 9ml z 10ml wydajnosc calkowita wyniosla by 90%, straty 10%, jednak liczone one byly by z 150mg fosforanu kodeiny, dajac wynik 15mg, X wtedy by wynosil 135mg). Teoretycznie nie duza roznica, jednak jesli pracujemy na dwukrotnej ilosci mieszaniny mamy juz straty 30mg itd.

 

Rejestracja: 2006
  • 459 / 2 / 0


przyklej!

Nielegalne źródło – niekaralne posiadanie

...czyli o marihuanie kupionej u dilera w celach medycznych

Belgia: legalizacja marihuany przyniosłaby budżetowi 144 mln euro, ale...

Legalizacja marihuany w Belgii przyniosłaby 144 mln euro dodatkowego wpływu do budżetu - pisze w poniedziałek, 29 kwietnia dziennik "Le Soir", ujawniając wyniki badań ws. wpływu dekryminalizacji tego narkotyku na finanse publiczne państwa.

 

Rejestracja: 2006
  • 546 / / 0


Proszę o polskie literki.

 

Rejestracja: 2007
  • 1069 / 2 / 0


po co polskie literki jest dobre faq niektórym w polskich znakach przeglądarka zamienia je na #$$%$@#^ i nie mozna sie rozczytać.

 

Rejestracja: 2006
  • 546 / / 0


anonimus pisze:
po co polskie literki jest dobre faq niektórym w polskich znakach przeglądarka zamienia je na #$$%$@#^ i nie mozna sie rozczytać.
Bo to polskie forum.

 

Rejestracja: 2007
  • 1766 / 7 / 0


INDEX:

I. Część teoretyczna.
1. Ogólne informacje.
2. Drogi podawania.
3. Metabolizm.
4. Mechanizm działania.
5. Efekty działania.
6. Interakcje.
7. Uwagi.
II. Część praktyczna.
1. Wyznaczenie rozpuszczalności sulfogwajakolu.
2. MWE.
3. Uwagi.



I. Część teoretyczna.


1. Ogolne informacje.

Kodeina jest opiatem posiadającym działanie uspokajające, znieczulające oraz narkotyczne. Występuje w opium w stężeniu 0.1%-2%.
Na potrzeby przemysłu jest wytwarzana w drodze syntezy z morfiny.
Dawka 120mg kodeiny wywołuje analogiczny efekt jak 10mg morfiny.
W medycynie używany jest najczęściej siarczan i fosforan kodeiny (ze względu na rozpuszczalność) z nienarkotycznymi lekami przeciwbólowymi (paracetamol, sulfogwajakol, kw. acetylosalicylowy, itd.) w łagodzeniu lekkiego i średniego bólu oraz hamowaniu odruchu kaszlu.


2. Drogi podawania.

Kodeina może być podawana doustnie, podskórnie, domięśniowo i doodbytniczo (125% siły działania doustnego).
NIE WOLNO JEJ PODAWAĆ DOŻYLNIE! (grozi: obrzękiem płuc, uogólnioną reakcją alergiczną, zatrzymaniem akcji serca i zgonem).
Efekty zaczynają sie od dawki 30mg-60mg, średnia dawka rekreacyjna to 150mg-200mg, dawka śmiertelna (LD50) 500mg-1000mg (zależna od czynników indywidualnych i tolerancji)(podaj źródło, z tego co pamiętam, to było więcej - przyp. Jacok).


3. Metabolizm.

Kodeina jest metabolizowana do:
-glukouronianu 6-kodeiny w około 70%-81% (istnieje teoria przypisująca temu metabolitowi działanie znieczulające);
-norkodeiny w około 2.2-10% przez enzym CYP3A4 (N-demetylacja);
-morfiny w około 0.6-10% przez enzym CYP2D6 (O-demetylacja).
Przy podaniu doustnym biodostępność wynosi 75%-90%, efekty zaczynają sie po 10min-30min, maksymalne stężenie w surowicy (pick) pojawia sie 1h-2h, okres półtrwania 3h, działanie utrzymuje sie 4h-6h.
Warto pamiętać, że kodeina sama indukuje swój metabolizm przy kolejnych dawkach (czytaj zwiększa stosunek morfina/kodeina), co może tłumaczyć zjawisko tzw. "wyrabiania receptorów".
Grejpfrut (zawarta w nim bergamotyna - przyp. Jacok) blokując CYP3A4 pozostawia więcej kodeiny do metabolizmu dla CYP2D6 wiec teoretycznie może wzmocnić efekty (czytaj zwiększa stosunek morfina/norkodeina).


4. Mechanizm działania.

Kodeina należy do agonistów receptorów opioidowych (mi, kappa, delta) rozpowszechnionych w tkankach, a także głównie w OUN.
Stymulacja receptorów mi występujących szczególnie w układzie limbicznym, wzgórzu, podwzgórzu i śródmózgowiu powoduje odczucie znieczulenia, euforie, depresje oddechu, zwężenie źrenic, zahamowanie perystaltyki. Występujący szczególnie w rdzeniu przedłużonym i korze półkul mózgu receptor kappa odpowiada również za analgezje, zwężenie źrenic, depresje oddechu oraz dysforie i niektóre efekty psychomimetyczne.
Wyżej wymienione receptory są sprzężone z białkiem G.
Poza tym opioidy hamują przewodzenie bolu, odruch kaszlu, obniżają ciśnienie krwi, powodują nudności, retencje moczu, jak i modulują system immunologiczny oraz hormonalny.


5. Efekty działania.

Najczęściej występują następujące efekty:
-zmniejszenie emocjonalnej reakcji na ból;
-euforia;
-relaksacja;
-obniżenie aktywności fizycznej lub przeciwnie (hamowanie GABA);
-problemy z koncentracją;
-letarg;
-uspokojenie;
-zwężenie źrenic;
-zamglona wizja i upośledzone nocne widzenie;
-halucynacje;
-obniżenie temperatury ciała;
-supresja odruchu kaszlu.

Do niekorzystnych działań zalicza sie:
-zmniejszenie liczby oddechów (ZGON! w wyniku depresji układu oddechowego);
-nudności, wymioty;
-brak apetytu, zaparcia;
-retencja moczu;
-redukcja libido;
-reakcje alergiczne (uwalnianie histaminy);
-śpiączkę.


6. Interakcje.

Metabolizm kodeiny przez P450-2D6 do morfiny ma kluczowe znaczenie dla siły jej działania. Nie wdając sie w szczegóły opisywania poszczególnych leków, generalna zasada mówi: "leki indukujące CYP2D6 wzmacniają działanie, leki hamujące osłabiają". Należy nadmienić, ze dla osiągnięcia maksymalnego efektu, lek powinno sie brać odpowiednio wcześniej, przed aplikacja kodeiny, ponieważ równoczesne spożywanie mimo indukowania zajmuje część możliwości metabolicznych enzymu (może to wyjaśniać spotęgowanie działania na afterglow po dxm).
Z ważniejszych, innego typu, interakcji warto wspomnieć:
-tanina garbnik znajdujący sie w herbacie upośledza wchłanianie kodeiny;
-alkohol zwiększa niebezpieczny efekt depresyjny na układ oddechowy;
-leki anksjolityczne, miorelaksujace, nasenne oraz niektóre przeciwdepresyjne (trojpierscieniowe) potęgują działanie;
-napoje gazowane przyspieszają absorpcję z przewodu pokarmowego;
-marihuana wydaje sie, iż poprawia euforie;
-sympatykomimetyki niwelują efekty uspokajające;
-alkaloidy tropanowe (atropina, hioscyna) mogą silnie zwiększać działanie opioidów przy dużym niebezpieczeństwie przedawkowania;
-iMAO mogą spowodować fatalne konsekwencje (kontrowersyjny moklobemid).


7. Uwagi.

Wszystkie opioidy upośledzają sprawność fizyczna i psychiczna.
Kodeiny nie powinny brać osoby z chorobami układu krążenia, serca, układu oddechowego, astma, nadciśnieniem jak również z niewydolnością nerek i/lub wątroby ze względu na ryzyko kumulacji. Może ona także wywołać napad u osób chorych na padaczkę.
Należy pamiętać o dość znacznym potencjale uzależniającym (fizyczny i psychiczny).
Przy chronicznym używaniu pojawia sie tolerancja.
Narkotyk można wykazać w teście na opioidy do 48h.
Antidotum na przedawkowanie jest nalokson (antagonista receptorów opioidowych).



II. cześć praktyczna.


1. Wyznaczenie rozpuszczalności sulfogwajakolu.

Sulfogwajakol dokładniej gwajakolosulfonian potasu (sól). Maksymalna dawka dobowa to 3g.
Mieszanina (proszek) na, której będziemy pracować zawierają:
-150mg fosforanu kodeiny;
-3000mg sulfogwajakolu;
-substancje pomocnicze (talk, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu).

Pierwszy krok polega na oddzieleniu substancji czynnych (fosforanu kodeiny i sulfogwajakolu) od pomocniczych nierozpuszczalnych w wodzie. W tym celu miałki proszek zalewamy 50ml wody (najlepiej destylowanej, by wykluczyć nieprzewidziane reakcje z zanieczyszczeniami). Po dokładnym wymieszaniu roztwór należy przesączyć (klasyczna metoda z użyciem lejka i bibułki filtracyjnej) by oddzielić osad (substancje pomocnicze) od roztworu zawierającego fosforan kodeiny i sulfogwajakol.
Następny etap polega na odstawieniu otrzymanego roztworu w ciemne miejsce o temperaturze 15C-30C (by nie uszkodzić związków) w celu odparowania wody.
Po kilku dniach, gdy H2O odparuje całkowicie, otrzymamy żółto-pomarańczowy osad (jest to w głównej mierze sulfogwajakol). Należy go zeskrobać i rozdrobnić.
Teraz pamiętając, ze użyliśmy 3g sulfogwajakolu (zakładamy, iż w przybliżeniu taką ilość mamy, pomijając minimalne straty) wkraplamy na niego po 1ml strzykawką wodę destylowana, mieszając by całkowicie rozpuścić proszek. Minimalna ilość ml wody, która rozpuści cały osad jest daną której poszukujemy.

Wynik mojego doświadczenia to ~30ml, co oznacza, ze 3g rozpuszczają sie w 30 ml wody, wiec z proporcji łatwo wyliczyć, iż w 1ml rozpuści sie 100mg sulfogwajakolu. Na tej podstawie można skonstruować MWE. (podaj temperaturę, w jakiej to przeprowadzałeś - zasadniczo ?esencjonalny? dla tego doświadczenia jest stosunek rozpuszczalności w zimnej i ciepłej wodzie, gdyż może pozwolić, łącząc MWE i CWE, na zmniejszenie strat z powodu filtracji - przyp. Jacok)


2. MWE.

MWE - "Minimal Water Extraction" jest metoda oparta na wyznaczonej powyżej rozpuszczalności sulfogwajakolu.
Jak widać użycie mniejszej ilości wody niż 30ml w przypadku gdy pracujemy z preparatem zawierającym 3g suflogwajakolu w celu oddzielenia fosforanu kodeiny (rozp. 1430mg w 1ml H2O) pozwala teoretycznie rozdzielić substancje. Minimalnie moglibyśmy użyć 0.1ml wody, co pozwoliłoby uzyskać 143mg fosforanu kodeiny (wydajność 95.33%) przy 10mg sulfogwajakolu. Są to jednak warunki idealne i abstrakcyjne, ograniczone w dużej mierze przez substancje pomocnicze. Realny zakres to 5ml-15ml H2O (przekłada sie to na 500mg-1500mg sulfogwajakolu) natomiast z osobistych doświadczeń optymalne wydaje mi sie użycie 10ml wody (1000mg sulfogwajakolu) i na tej ilości dokonam opisu metody oraz obliczeń.

W MWE postępujemy w następujący sposób:
-dokładnie rozdrabniamy wszelkie grudki na miałki proszek;
-proszek wsypujemy do kieliszka (25ml);
-zalewamy go 5ml wody (miarkowanie strzykawka), mieszamy;
-kładziemy tampon z waty (służy jako filtr) na powstałą w kieliszku "papkę" (tu należy poeksperymentować z wielkością owego tamponu i jego kształtem, użycie za małego powodować będzie zapychanie sie go, zbyt duży zwiesza straty wiążąc roztwór);
-przykładamy strzykawkę (generalnie im większa tym lepiej by wytworzyć silniejsze podciśnienie, sugeruje 20cm3) do waty i odciągamy roztwór (maksymalnie może zostać 1ml);
-tampon z waty możemy wyjąć i wycisnąć nad kieliszkiem choć lepiej go zostawić;
-odciągnięty roztwór wlewamy do szklanki, nabieramy kolejne 5ml wody do tej samej strzykawki i zalewamy nią po raz drugi "papkę" z kieliszka;
-mieszamy, kładziemy nowy tampon, przykładamy strzykawkę, odciągamy (przy drugim razie powinniśmy odciągnąć całe 5ml), zawartość strzykawki wlewamy do szklanki.

Osad, który został wyrzucamy, a w około 9ml roztworu w szklance mamy w przybliżeniu:
-900mg sulfogwajakolu (w oparciu o eksperyment z poprzedniego rozdziału);
-X mg fosforanu kodeiny.

Wyznaczenie X:
W mieszaninie ("papce") mamy 150mg fosforanu kodeiny.
Zakładamy, ze udaje nam sie odciągnąć 4ml z 5ml po pierwszym zalaniu woda. Daje to sprawność 80% i oznacza, iż zostało nam 20% roztworu w "papce", która zawiera 20% całkowitej ilości fosforanu kodeiny (150mg), czyli 30mg. Postępując analogicznie przy drugim razie (zakładając, ze odciągamy 5ml z 6ml - wody nadal dajemy 5ml, tylko uwzględniamy 1ml pozostały po pierwszym razie) uzyskujemy sprawnosc ~83%.
Informuje nas to automatycznie o stratach ~17% z 30mg fosforanu kodeiny (pozostalych w "papce" po pierwszym odciagnieciu) dajac wynik 5.1mg.
X = 150mg – 5.1mg = 144.9mg (wydajnosc calkowita 96.6%)


3. Uwagi.

Właściwie nie wyznaczamy rozpuszczalności sulfogwajakolu w wodzie tylko w roztworze wodnym fosforanu kodeiny, ale jako, że zawsze będziemy pracować łącznie na tych substancjach jest to czynnik bez znaczenia.
Odparowywanie wody niestety wymaga czasu, jednak robi się to jedynie przy doświadczeniu, które każdemu polecam wykonać w celu edukacyjnym, uwiarygodniającym i poprawiającym dokładność obliczeń.
Generalnie zaleca się używanie wody destylowanej (ze względu choćby na zawartość Ca w "twardej wodzie", ktora z fosforanem moze tworzyc nierozpuszczalną sól Ca3(PO4)2, a to dalej skutkować przekształcaniem się fosforanu kodeiny w kodeinę-freebase slabiej rozpuszczalną w wodzie - 9mg w 1ml).
Ciekawosta: W oparciu o reakcję Ca (np. CaO) z PO4 możliwa jest metoda wytrącania fosforanu kodeiny z roztworu.
Temperatura powyżej 40C może uszkodzić strukturę fosforanu kodeiny.

MWE nie musi być wykonywana w 10ml wody i im mniejszej ilości wody użyjemy tym mniej sulfogwajakolu zawierał będzie uzyskany roztwór, jednak równocześnie rosną straty fosforanu kodeiny i techniczna trudność odciągnięcia (większe ciśnienia, lepiej skonstruowane filtry). Jak łatwo zauważyć, jeśli zostanie nam 1ml nieodciągniętego roztworu to przy 10ml stanowi to 10% strat, przy np. 5ml 20%.
Właściwiej jest również zalewać proszek wodą dwa razy po 5ml, niż, jak by się wydawało wygodniej, raz po 10ml (jesli tak byśmy zrobili i odciągnęli 9ml z 10ml wydajność całkowita wyniosla by 90%, straty 10%, jednak liczone one były by z 150mg fosforanu kodeiny, dając wynik 15mg, X wtedy by wynosił 135mg). Teoretycznie nie duża różnica, jednak, jeśli pracujemy na dwukrotnej ilości mieszaniny mamy już straty 30mg itd.
poprawiłem literki polskie, dorzuciłem dwa czy trzy przypisy, jeżeli chcesz, inmda, to się do nich odnieś a jak nie, to skasuj.

Może zamiast przyklejać wątku, zrobić fuzję z FAQ w wersji Night Gardena, np. dokleić tego posta pod spodem, czy coś.

!

Rejestracja: 2008
Użytkownik nieaktywny
  • 19 / / 0


Świetny FAQ props

 

Rejestracja: 2008
Użytkownik nieaktywny
  • 75 / / 0


1. Sulfogwajakol nie jest lekiem przeciwbólowym. Wykazuje działanie wykrztuśne, odkażające, może powodować rozluźnienie mięśni.

2. Narkotyk można wykryć w standardowym teście do 72h.

 

Rejestracja: 2007
  • 460 / 1 / 0


Rozluznienie mięśni takie jak np. po benzo? Czy chodzi o mięśnie gładkie?

 

Rejestracja: 2007
  • 210 / 8 / 6


Po kolei...
1. Dziekuje @jacok za polskie znaki. Prosze o zastapienie tym mojego wpisu i umieszczenie stosownej notki o wkladzie.
2. @jacok twoje przypisy:
-"(podaj źródło, z tego co pamiętam, to było więcej - przyp. Jacok)." - "Zrodlo to ja." (ekstrapolacja moich przekonan, chodz nikt nie musi ich uznawac).
-(zawarta w nim bergamotyna - przyp. Jacok) - Cenne rozszezenie, thx.
-(podaj temperaturę, w jakiej to przeprowadzałeś - zasadniczo ?esencjonalny? dla tego doświadczenia jest stosunek rozpuszczalności w zimnej i ciepłej wodzie, gdyż może pozwolić, łącząc MWE i CWE, na zmniejszenie strat z powodu filtracji - przyp. Jacok) - robilem to w "temp. pokojowej", ale nie w znaczeniu laboratoryjnym, wiec cos okolo 21C.
Tak laczenie kilku metod pozwoli uzyskiwac bardzo wysoka jakosc produktu, jednak wydluza znacznie czas (glownie chodzi o odparowywanie wody).
3.
1. Sulfogwajakol nie jest lekiem przeciwbólowym. Wykazuje działanie wykrztuśne, odkażające, może powodować rozluźnienie mięśni.
2. Narkotyk można wykryć w standardowym teście do 72h.
-1. Oczywiscie, niedopatrzenie, prosze usunac sulfogwajakol.
-2. Proponuje wpis 48-72h. ok?
4.
Rozluznienie mięśni takie jak np. po benzo? Czy chodzi o mięśnie gładkie?
Mialem na mysli szkieletowe. (mozna to uscilic)

--------------------

EDIT:

Dodatek.
Powtorzylem doswiadczenie wyznaczajace rozp. sulfogwajakolu dochodzac do nastepujacych uscislen:
-po odparowaniu 50ml wody pozostal mi bialo-zolty krystaliczny osad (poprzedni musialem przegrzac stad zmiana barwy);
-po zeskrobaniu zwazylem proszek, wynik = 2,49g;
-nastepnie miarkowanie strzykawka po ml wody, otrzymujac calkowite rozpuszczenie osadu w ~25ml (wynik potwierdza pierwsza probe);
-wykonanie w warunkach "temp. pokojowej" (temperatura roztworu stricte 19C);
-pokusilem sie o wstawienie w/w nasyconego roztworu do lodowki uzyskujac temperature 7C jednak obnizenie nie spowodowalo wytracania sie osadu.
Ostatnio zmieniony 10 lutego 2009 przez inmda, łącznie zmieniany 4 razy.
Posty: 24 Strona 1 z 3
Wróć do „Kodeina”
Na czacie siedzi 88 uczestników Wejdź na czata

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości