Myślałem że po prawie półrocznym związku z buprenorfiną znam ją już bardzo dobrze, ale wciąż mnie zaskakuje. Po tym czasie 1mg z kawałka plastra wrzucony przy policzku lub pod język nadal potrafi wjechać z bardzo intensywną, czystą euforią która jakościowo niewiele ustępuje tej po oksy a przebija spokojnie kodę i tramca. W ogóle przerobiłem już dawki wysokie (~8-16mg), średnie (4-8mg) i to co pisze się o buprze że "less is more" sprawdza się również w moim przypadku bo najbardziej podchodzą mi te niskie dawki które dają typowo opioidowe odczucia, natomiast te wyższe za bardzo upierdalają i totalnie zobojętniają na wszystko.

Dziwi mnie za to i cieszy jednocześnie fakt, że tolerancja na buprę u mnie nie rośnie wcale. Mogę sobie dowolnie skakać po dawkach czy przechodzić na pełnych agonistów a bupra jak działała tak działa nadal, również przeciwbólowo co jest dla mnie najbardziej istotne. Tylko po wyskoku na oksy przez jakiś czas jest kicha, ale po ustabilizowaniu się z powrotem na buprze znowu wracają przyjemne efekty jakie daje mi ten opioid.

Ja niestety nigdy nie doświadczyłam euforycznego działania bupry, nawet podawanej IV, może dlatego że zawsze służyła mi za środek leczenia, a nie środek rekreacyjny i takiego też w niej nie upatrywałam. Dużym jej plusem jest to że jak organizm się przestawi to można normalnie funkcjonować, u kobiet wraca cykl menstruacyjny, hormony się regulują, w przeciwieństwie do opioidów które są pełnymi agonistami. Cenię sobie ją za to, że leczy katusze skręta na tyle, że mogę ogarniać w dzień, niestety muszę pilnować budzika, bo jak się spóźnię z dawką wjeżdża skręt