Błękit metylenowy – organiczny związek chemiczny, pochodna 1,4-tiazyny, barwnik tiazynowy o charakterze soli.

W temperaturze pokojowej jest to bezwonny, ciemnozielony proszek, z wodą daje niebieski roztwór. Nie powinno się go mylić z błękitem anilinowym. Ciężar nasypowy 400–600 kg/m³[potrzebne źródło].

Używany jako wskaźnik pH. W roztworach mocno kwasowych barwi się na zielono, w roztworach lekko kwasowych, obojętnych i zasadowych przyjmuje barwę od błękitnej do granatowej. Znajduje zastosowanie również jako barwnik w biologii, ma też wiele zastosowań w medycynie. Jest stosowany jako środek diagnostyczny, przeciwbakteryjny oraz przy zatruciach cyjankami i czadem[5].

W akwarystyce używany jako lek na różne choroby ryb

NavyBlue pisze:

Na allegro sprzedają błękit metylowy jako błękit metylenowy, który jest brązowo-ceglastym proszkiem, roztwór w normalnym pH ma silnie niebieską barwę, a w bardzo wysokim pH zmienia kolor na różowo-fioletowy. Jest to barwnik o kompletnie innej budowie chemicznej, który jest prawdopodobnie toksyczny.

Prawdziwy błękit metylenowy ma ciemnozielony kolor, o lekko brązowawym odcieniu, w bardzo wysokim pH nie zmienia koloru, ale w połączeniu z cukrem redukującym np. glukozą zachodzi reakcja "niebieskiej butelki". W połączeniu z nadtlenkiem wodoru, po jakimś czasie zachodzi odbarwienie roztworu.

Trzeba też zaznaczyć, że błękit metylenowy w postaci soli z chlorkiem cynku ma ciemnobrązową barwę, po dodaniu wodorotlenku sodu/wodorowęglanu sodu, pewnie powstanie biały osad wodorotlenku cynku/węglanu cynku i chlorek sodu.