Czyli o tym, że żyjemy w dziwnym świecie...
Żyjemy w dziwnym świecie. Spójrzmy na przykład na politykę. Ludzie rutynowo głosują przeciwko swoim dobrym interesom. Być może jest to bardziej podświadome pragnienie przynależności do konkretnej grupy niż chęć zaangażowania się w działalność tej, która faktycznie przyniesie jakieś korzyści? Podobnie jest medyczną marihuaną i morfiną. Gdyby skupić się wyłącznie na tym, jak postrzegane są przez polityków to założyć można, że medyczna marihuana jest śmiertelna, a morfina skuteczna i stosunkowo nieszkodliwa. Tymczasem…jest zupełnie odwrotnie!
Morfina i medyczna marihuana mają ze sobą trochę wspólnego. Jedna i druga stosowana jest jako środek przeciwbólowy.
Medyczna marihuana zawiera kannabinoidy, takie jak THC i CBD, które oddziałują na układ endokannabinoidowy. Stymulując receptory CB1 i CB2 (znajdujące się w całym ciele i mózgu) kontrolują szereg funkcji utrzymując stan równowagi organizmu, czyli tzw. homeostazę. Opioidy działają z kolei na receptory opioidowe w mózgu, aby utrzymać motywację i energię. Jednak użytkownicy marihuany deklarują, że również uzyskują taki efekt. Na czym zatem polega główna różnica? Zażywanie leków opioidowych wiąże się z potencjalnym ryzykiem uzależnienia i przedawkowania.
Regularne stosowanie morfiny zmniejsza liczbę receptorów opioidowych, a nasz mózg przestaje produkować własne opioidy. W konsekwencji pacjent ma coraz mniej energii, a jego samopoczucie się pogarsza. Osoby zażywające opioidy są przez to dwukrotnie bardziej narażone na depresję niż te, które po nie nie sięgają. Ostatecznie życie takiej osoby zaczyna obracać się tylko wokół leków.
Obecnie wizyta lekarska i rozmowa z pacjentem z reguły nie trwa dłużej niż 10 minut. Lekarz wystawia receptę na opioid, ale nie ma czasu wyjaśnić powodów, dla których lepiej nie zaczynać go stosować.
W Stanach Zjednoczonych otwarcie zaczyna się mówić o ogromnej skali problemu. Każdego dnia 115 Amerykanów umiera w wyniku przedawkowania opiatów. Liczba ta stanowi 66% wszystkich przypadków przedawkowania narkotyków. 40% zgonów spowodowanych opiatami dotyczyło tych przepisanych na receptę. W przeciwieństwie do tych statystyk, jeśli chodzi o medyczną marihuanę – jak do tej pory nie odnotowano przypadku śmiertelnego spowodowanego przedawkowaniem. Nadmierne jej spożycie może powodować halucynacje, paranoje i lęki, które czasem mogą doprowadzić do irracjonalnego i niebezpiecznego zachowania. Jednak tego typu zdarzenia są stosunkowo nieliczne.
Jednym z głównych problemów wiążących się z zażywaniem leków takich jak morfina jest to, że w rzeczywistości nie do końca wpływają one na przyczynę objawów. Ich działanie jest niesamowicie uspokajające, co skuteczne okazuje się w przypadku leczenia np. Zespołu stresu pourazowego, ponieważ pomaga pacjentowi radzić sobie z traumatycznymi wspomnieniami. Niestety efekt jest krótkotrwały, a odczuwana ulga i spokój szybko mijają. Co więcej, pacjenci szybko rozwijają tolerancję na lek, co powoduje sięganie po coraz większe dawki. Podczas jednego z badań przeprowadzonych w Australii wykazano, że 38% osób, które samodzielnie wstrzykiwały sobie morfinę popadło w uzależnienie.
U osoby uzależnionej pojawia się bezdech senny, problemy z krążeniem, swędzenie skóry i trudności z oddychaniem. Pomimo tego pacjent sięga po kolejne dawki leku. Zaczyna symulować chorobę tylko po to żeby zdobyć lek. Izoluje się od przyjaciół i rodziny, przestaje o siebie dbać. Dochodzi do momentu, w którym ilość przyjmowanej morfiny może być śmiertelna. Jeśli przedawkuje się opioid zostaje ograniczony oddech, a sygnały wysyłane do mózgu by ten oddech zwiększyć są coraz słabsze. Wokół nosa i ust pojawia się pienisty płyn, który gromadzi się także w płucach. Odruch przełykania zostaje zaburzony i może dojść do przypadku zadławienia własnymi wymiocinami.
Marihuana potencjalnie może być uzależniająca, ale statystyki mówią, że dzieje się tak jedynie w przypadku 9% osób ją użytkujących. To mniej niż jedna czwarta wskaźnika uzależnienia od morfiny. W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki medycznej marihuany pojawić się może przyspieszone bicie serca, panika, paranoja lub nudności. Niektórzy pacjenci mogą wykazywać zwiększającą się tolerancję na jej działanie, ale proces ten można powstrzymać łatwiej niż w przypadku opioidów po prostu rezygnując z jej użytkowania na pewien okres czasu. Oczywiście mogą pojawić się efekty odstawienia, ale nie będą one tak poważne jak te w przypadku opioidów.
Byłoby wysoce niesprawiedliwe stwierdzić, że medyczna marihuana jest całkowicie bezpieczna w przypadku każdego pacjenta, gdyż każdy organizm odmiennie zareaguje na jej działanie. U niektórych osób mogą pojawić się pewne negatywne skutki takie jak lęk, czy depresja, ale szansa na uzależnienie jest niewielka. Nie ma natomiast możliwości przedawkowania medycznej marihuany w sposób, w którym wysoka ilość kannabinoidów dostarczonych do organizmu doprowadzi do śmierci.
W przypadku morfiny efekt działania szybko mija, a ryzyko uzależnienia jest bardzo wysokie. Po niedługim czasie by poczuć się lepiej potrzeba jej więcej…i więcej. W końcu śmierć z powodu przedawkowania zacznie czaić się tuż za rogiem. Nawet jeśli pacjent przeżyje jeszcze długie lata to jego życie legnie w gruzach i kręcić się będzie wokół pogoni za zdobyciem nowych dawek leku.
Zdumiewające zatem jest to, że medyczna marihuana nadal pozostaje substancją kontrolowaną i w większości państw niedostępną dla pacjentów, podczas gdy morfina jest w zasadzie na wyciągnięcie ręki.
Praktycznie cały dwupiętrowy dom dla siebie z jednym domownikiem na prochach śpiącym smacznie na antresoli. Spokój, zadowolenie, całkiem pozytywne nastawienie. W planach półgodzinna gra na komputerze, potem w telewizji miał lecieć jakiś thriller (a jestem miłośniczką oglądania filmów na DXM, szczególnie w kinie).
Waga 49 kg.
Może nikogo nie interesują już TR z DXM, bo jak wszyscy wiemy to stara bajka. Wciąż mam jednak jakąś nadzieję, że "początkujących" zaintrygują paradoksy mojego organizmu, a "stali użytkownicy" pokuszą się na skrytykowanie mojej fantazyjnej fazy.
Cała akcja toczy się w moim mieszkaniu, kilkadziesiąt minut po godzinie 23. Pozytywne nastawienie, chęć przetestowania nowo nabytej substancji, aby oswoić się z jej efektami.
Witam!
Pare dni temu w moje posiadanie weszło 240mg substancji zwanej metoksetaminą, w skrócie MXE. Woreczek z substancją był ładnie opakowany w kartę charakterystyki. Od razu po przyjściu do domu wysypałem magiczną zawartość na biurko i podzieliłem(na oko) na 5 w miare równych części, dawkę startową zostawiłem troszke mniejszą(z racji mojej przesadnej ostrożności do nieznanych mi substancji). Kilka dni później(czyli wczoraj, tj. 23.12.2012) dane mi było przetestować MXE.
Godzina 23 z hakiem:
lekka desperacja i tęsknota za przeżyciami po ketaminie, niepewność co do miejsca w jakim przyjdzie mi ostatecznie tripować.
„Nie ma granic między mózgiem, a kosmosem”
Zawsze miałam tego świadomość, ale dopiero po ostatniej podróży w pełni tego doświadczyłam.
Raport, który zaraz przeczytasz nie będzie raportem konkretnej jazdy. Będzie raczej zestawieniem ich wszystkich, czyli krótkim narko-rysem.
Może najpierw trochę o mnie. Chodzę do LO w niemałym mieście, jestem typem idealistki i romantyczki. Szkoła:: przeważnie bez problemów. Dom:: jak każdy inny, ale nie narzekam :). Mam wielu znajomych, jednak prawdziwych, zaufanych przyjaciół na palcach jednej ręki da się policzyć.
